Erkennen Israël voor Pakistanen onvoorstelbaar

Israël erkennen? Dat is voor de meeste Pakistanen twee bruggen te ver. Het voorstel van Musharraf lijkt eerder bedoeld om het Westen ervan te overtuigen dat zijn land niet rijp is voor zo'n stap....

Het leek even of de Pakistaanse president een bom in eigen land liet vallen. Vorige maand suggereerde Pervez Musharraf in een televisie-interview dat 'gezien het sterk veranderde internationale scenario en de nieuwe routekaart voor het Midden-Oosten' Pakistan serieus zou moeten overwegen om Israël te erkennen.

De president onderstreepte dat 'we moeten voorkomen het onderwerp alleen emotioneel te benaderen'. Maar dat lijkt net iets te veel gevraagd – de suggestie alleen al heeft het hele land op zijn achterste benen gekregen.

Praktisch het hele Pakistaanse volk sympathiseert diep met het lijden van de Palestijnen en weigert het woord 'Israël' zelfs maar in de mond te nemen zonder daarbij te spugen. 'Ze vermoorden onze moslimbroeders en houden onze heilige plaatsen in Jeruzalem bezet', foetert Rasheed Iqbal in een ingezonden brief in de krant The Nation. 'Israël is de illegale bezetter van Arabische grond en heeft het bloed van duizenden moslims aan haar handen. Het is ongelofelijk dat onze president met deze mensen zaken zou willen doen.'

Op regeringsniveau was de Pakistaanse positie altijd dezelfde als die van Iqbal en dit gaat terug tot de tijd voordat beide landen zelfs bestonden. Toen in 1917 de Balfour Declaratie werd getekend, waarbij Groot-Brittannië het joodse volk een thuisland beloofde, protesteerde de Moslim Liga, die streed voor een onafhankelijk Pakistan, hier al tegen.

Toen Israël na zijn oprichting in 1948 Pakistan vroeg het land te erkennen, bleef het verzoek onbeantwoord – en dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven. Pakistan heeft altijd het standpunt behouden dat 'Palestijnen recht hebben op hun eigen land en dat de Israëlische bezetting moet worden beëindigd.'

Een paar maanden geleden werd op pijnlijke wijze duidelijk hoever de paranoia van Pakistan gaat. Toen een Pakistaanse tennisspeler dubbel had gespeeld met een 'Israëlische jood', mocht hij niet meer namens zijn moederland tennissen. Pas toen de Internationale Tennis Federatie waarschuwde die sanctie zou kunnen betekenen dat Pakistan niet meer mag meedoen aan de Davis Cup, trokken de patriottische beambten hun besluit in.

Tegen deze achtergrond maakte Musharraf zijn opmerking. Religieuze partijen waren furieus en dreigden met demonstraties en de MMA, een coalitie waarin zes religieuze partijen zijn samengegaan, zwoer een beweging op te zetten die de regering naar huis zou sturen als ze ook maar één stap in de richting van de erkenning van Israël zou zetten. Seculiere partijen beschuldigden de president ervan 'op een gemakkelijke manier punten te willen scoren bij de VS'.

Een kleine groep liberale denkers is het er echter voorzichtig over eens dat het goed zou voor Pakistan. 'Ten eerste zou hiermee een taboe worden doorbroken en na een paar demonstraties zouden ook de religieuze partijen ermee leren leven', zegt de politieke waarnemer Ehsan Ahrari. 'En ten tweede ontwikkelen India en Israël op dit moment een strategisch partnerschap, maar als Pakistan Israël erkent, zal Tel Aviv niet meer zo gemakkelijk wapens aan India leveren.'

Volgens Ehsan zou Islamabad er goed aan doen zich niet langer aan de politiek van Saudi-Arabië te spiegelen en in plaats daarvan deel uit te gaan maken van de groep landen die een seculiere oplossing voor het conflict nastreven. 'Waarom zouden we ons in strategisch politiek opzicht laten leiden door een regime dat alleen maar naar binnen is gericht', vraagt de waarnemer zich af. 'We hebben niet eens dezelfde strategische belangen.'

Waarschijnlijk waren de opmerkingen van Musharraf bedoeld om voor het eerst voorzichtig af te tasten hoe er op het onderwerp wordt gereageerd – en met zo'n reactie kan de president het Westen duidelijk maken dat zijn land nog niet rijp is voor zo'n stap.

De discussie woedt voort en sommige burgers krijgen de meest fantastische ideeën. 'We zouden het natuurlijk kunnen overwegen', schrijft Syed E. Mateen aan de krant Dawn, 'als Israël uit dank onze hele buitenlandse schuld in één keer voor ons afbetaalt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden