Erin kleunen cruciaal tegen technisch vaardiger Japan

De nationale vrouwenploeg treedt woensdagochtend 4.00 uur Nederlandse tijd aan tegen wereldkampioen Japan. 'Ze spelen tikitaka, maar we kunnen winnen.'

Stefanie van der Gragt wint een kopduel van Christine Sinclair, de vedette van Canada. De wedstrijd eindigde in 1-1. Beeld AP

Eerst de halve finale bereiken, dan komt weer familie over van Stefanie van der Gragt, centrale verdediger in de nationale vrouwenploeg. Maar ja, halve finale, dat is nog twee duels winnen, eerst tegen Japan. Hoe kun je eigenlijk winnen van de wereldkampioen? Kan dat überhaupt?

Misschien is het optimisme gespeeld, misschien prevelt de verdediger van Telstar 's nachts stiekem schietgebedjes, maar volgens Van der Gragt (22) heeft Nederland een goede kans. Zo hoort een sporter met ambities dat ook te zeggen. Waarom niet? 'Als we een team vormen, kunnen we Japan verslaan. Maar natuurlijk, het wordt lastig. Ik denk dat Japan ook wel naar ons opkijkt.'

Nederlandse speelsters vieren de 1-1 tegen Canada. Beeld anp

Lengte

In letterlijke zin is dat zeker zo. Hier hebben we een mogelijk voordeel voor Nederland te pakken. De gemiddelde lengte van de totale selectie van Nederland is 5 centimeter groter dan die van de Japanse vrouwen.

Het jammerlijke is dat lengte niet zo belangrijk is als in bijvoorbeeld volleybal, destijds verbeeld door de Lange Mannen, de nationale ploeg uit de jaren negentig. Edwin Benne, met zijn geprononceerde kin, stak zijn hoofd dan een beetje tussen de mazen van het net en keek gemeen. Op de tribunes in Tokio of Osaka zaten duizenden gillende meiden. Steeds stiller werd het in de zaal, als Nederland volleybalde, met die machtige opslagen van Zwerver, de dodelijke blocks van Zoodsma of Benne. De Nederlanders voelden dat de Japanners bang waren, zeker als die begonnen te lachen. Eentje van hen, een hele lange en dunne, noemden ze spottend 'werphengel'.

Zo waren de verhoudingen in het volleybal. Blokkeren, imponeren. In voetbal is dat anders. In voetbal kun je toe met een beetje lengte, bij de doelman of de centrale verdedigers bijvoorbeeld. Kijk naar Barcelona. Al die kereltjes spelen hemels mooi. Bij Japan kunnen ze ook lekker tikken. Nee, lengte zal de beslissing niet brengen.

Zelfverzekerdheid

Waarom zou Japan dan angst hebben voor Nederland? De wereldkampioen tegen de debutant. Eitje toch? Van der Gragt verheugt zich nochtans intens, ook op de persoonlijke duels. Erin kleunen, duels winnen, dat is cruciaal als de tegenstander technisch beter is, hetgeen het geval is. Hard, doch fair. 'Ik trek nooit terug voor een duel. Laten we dat vooropstellen. Ik ben sterker geworden in duels, met het vorderen der jaren. Nooit bang zijn, nooit je voet terugtrekken, dat is de basis. Dat zit wel in de familie.'

Zo voetbalde ze ook tegen Christine Sinclair, die grote, sterke, aanvaller van Canada. Nu zal alles anders zijn, tegen kleinere, vinnige, begaafde vrouwen, van wie velen op het middenveld gegroepeerd zijn. Ze tikken de bal snel rond, met veel beweging, terwijl bondscoach Reijners heeft aangekondigd zijn systeem ongewijzigd te laten. Daardoor bestaat de kans dat Nederland net als tegen China wordt suf getikt, want Japan is een sterkere uitgave van China. Van der Gragt: 'Japan kan nog veel beter voetballen dan China. Het is tikitaka.' Ze zal misschien Yuki Nagasato veelvuldig tegenkomen, Yuki Ogimi genaamd sinds haar trouwen: 54 goals in 120 interlands. Het maakt haar uit. Ze glundert: 'Dit is en wordt de mooiste wedstrijd van onze carrière.'

Weer is daar die zelfverzekerdheid. Van der Gragt: 'Wat ons tegen China overkwam, laten we niet meer gebeuren. We spelen nu compacter. Tegen China waren we stapjes te laat. Dat willen we niet meer.' Alsof voetbal een automatisme is.

Bondscoach Roger Reijners overlegt met Manon Melis. Beeld anp

Eeuwige roem

Een Nederlandse zege (de wedstrijd begint woensdagochtend om 4.00 uur Nederlandse tijd) brengt eeuwige roem, ook door de mogelijke plaatsing voor de Olympische Spelen. De tegenstanders zijn thuis al helden. Ze brachten de wereldtitel naar huis, een paar maanden na het drama van de zeebeving, de tsunami en de kernramp bij Fukushima. Die van Nederland zijn qua beleving profs, maar qua betaling veredelde amateurs.

Van der Gragt zit er even niet mee. De internationals raakten de olympische A-status kwijt. 'Daar zijn we helemaal niet mee bezig.' Of ze een premie krijgen? 'Geen idee.'

Na het WK zal haar leven sowieso anders zijn. Komend seizoen vertrekt ze naar landskampioen FC Twente, dat meedoet aan de Champions League. 'Ik werk nu nog 24 uur per week bij de Lidl in Heerhugowaard, van vakken vullen tot aan de kassa. De bedoeling is dat ik dat in Hengelo ook ga doen. Elke dag ga ik met een lach op mijn gezicht naar mijn werk. Bij Twente zal het anders gaan, omdat ik ook 's ochtends train. Maar het kan goed samen.' Ook dat is vrouwenvoetbal.

Maar eerst tegen Japan, de wereldkampioen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.