Erik Kuster

Je bent pas een succesvol ontwerper als je je werk in een koffietafelboek bundelt. Dus dat heeft glamourgoeroe Eric Kuster gedaan....

Op kosten van de uitgever van het boek Metropolitan Luxury liet ik me onlangs per taxi van Amsterdam naar Crailo rijden. (Ik zeg er maar vast bij dat de uitgever betaalde; dat daar achteraf geen vragen over komen. Ik deelde de taxi met een verslaggeefster van Spits of Metro, twee kranten die ik steevast door elkaar haal, en iemand van de hippe website Good2B. Op de terugweg stapte nog een dame van Quote in.)

Aldaar in Crailo, een bossige buurtschap vlakbij Hilversum, bezit ontwerper Eric Kuster een villa. Ik zeg met nadruk ‘bezit’ en niet ‘bewoont’, want Kuster woont in Amsterdam en gebruikt de villa als showroom en kantoor. Het is een jaloersmakend fraai huis uit de eerste helft van de vorige eeuw, met een prachtige tuin eromheen, ware het niet dat die tuin grenst aan de A1. Iemand die van de natuur houdt zou er gillend gek worden van de herrie, maar voor Kuster is Crailo een ideale plek. Voor zover zijn klanten niet uit het naburige Gooi komen, worden ze ingevlogen uit Rusland, Marbella of het Midden- Oosten om hun nieuwe interieur uit te zoeken. Een klein halfuurtje met de auto vanaf Schiphol.

Tot voor kort heette Kusters firma b.inc (spreek uit ‘bink’) maar een internationaal merkenbureau heeft zich over de kwestie gebogen en adviseerde Kuster om zijn eigen naam te gaan gebruiken. Dat is toch herkenbaarder. Om diezelfde reden werd het koffietafelboek Metropolitan Luxury gemaakt, want iedereen weet dat een ontwerper of interieurstylist pas meetelt als hij een prachtig kijkboek heeft gemaakt. Niet voor niks vielen tijdens de presentatie van het boek de namen van ‘Jan’ en ‘Piet’, waarbij iedereen begreep dat het hier collegaontwerpers Jan des Bouvrie en Piet Boon betrof.

Kusters interieurs zijn vooral imposant en gelikt. Hij ‘deed’ de huizen van Gordon, Froger, Gullit, Koeman, Rijkaard, De Mol en Dulfer. Uiteraard blijkt uit het boek niet welk interieur van wie is – leve de discretie. Kusters standaardtruc is om twee lange banken tegenover elkaar te plaatsen, met ertussenin een langwerpige koffietafel (vol boeken, uiteraard). Veel kussens op de banken. Veel zwart, bruin en wit. Veel glitterstenen van Swarovski: op kussens, op schilderijen en in het tapijt. De inpandige gym was helemaal van goud. Als de term bling bling niet bestond had-ie voor Kuster uitgevonden moeten worden. De lampenkappen waren zwart. Wel chic, maar niet per se handig voor het licht. Het hele huis deed sowieso knus duister aan.

Mede daarom lokte de zonnige tuin, waar een automatische grasmaaier als een blinde hond door de tuin doolde. Een fijne plek voor inspiratie, zei Kuster, die aan werklust of inspiratie toch al nooit gebrek heeft. Hoewel, op de ochtend van de presentatie van het boek had hij ‘even geen inspiratie’ toen hij voor de kledingkast stond. Vandaar zijn standaard gekleed-doch-casual uniform van een spijkerbroek onder een wit overhemd en een zwart smokingjasje van dSquared2, en een ouderwetse lik gel in zijn haar. ‘Ach ja, lekker makkelijk’, zei hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden