Column

'Erica Terpstra speelt de clown, wij lachen erom'

Erica Terpstra vindt alles prachtig, schrijft columnist Martijn Simons. 'Zo mooi zelfs, dat ik me na een tijdje begon af te vragen of er ook dingen waren die ze niet zo leuk vindt.'

Erica Terpstra tijdens de presentatie van het programma Erica op Reis van omroep MAX. Beeld null
Erica Terpstra tijdens de presentatie van het programma Erica op Reis van omroep MAX.

Oud-politici die radio of televisie maken, zo nu en dan zie je er eens eentje langskomen. Jarenlang keken we aan tegen Paul Rosenmöller, binnenkort kom Rob Oudkerk op Radio 1, en op televisie zien we tegenwoordig onder meer Mirjam Sterk ('Jij bent sterk', EO, waarover misschien een andere keer) en natuurlijk ons aller Erica Terpstra in 'Erica op reis' (MAX).

De laatste aflevering bracht Erica naar Namibië, op zoek naar 'de mensen en hun prachtige rituelen'. Wie Erica een beetje kent, weet dat dat wel gaat lukken.

De reis kent helaas een valse start. Erica en haar productieteam waren een dag te laat voor het eerste onderdeel van de agenda: Red Flag Day, een soort nationale feestdag waarop de Namibiërs paraderen in de kleding die vroeger de Duitse overheerser droeg. Het spektakel was ineens een dag eerder, toen Erica nog in het vliegtuig zat. Maar, zo legde Erica uit: 'Zo gaat dat soms in Afrika.' Dat is helemaal niet erg, daar verzinnen we wel wat op.

Daarom spelen ze Red Flag Day gewoon na, op kleine schaal, maar toch. Erica zet een traditioneel hoedje op, trekt het strak over haar hoofd en zet haar grootste lach op. 'And then you can move without losing it. Oops!' Lachen geblazen.

Ja, zo gaat dat dan. Erica speelt de clown, wij lachen erom.

Wie Erica zo bezig ziet, zo heerlijk in de weer met lekkere dingetjes de hele tijd, kan zich nauwelijks voorstellen dat ze ooit als Tweede Kamerlid heeft gewerkt, laat staan in een kabinet heeft gezeten. Erica vindt alles prachtig. Zo mooi zelfs, dat ik me na een tijdje begon af te vragen of er ook dingen waren die ze niet zo leuk vindt. Neuh, die zijn er niet.

Ook een toeristisch marktje langs de weg, met maskers, trommels en allerlei uit hout gesneden dieren, is reden voor hilariteit. 'Toeristen willen het liefst oude spullen,' zegt Erica. Met een tandenborstel ingevet met schoensmeer schuurt ze over een houten olifant. 'Zo maak je 'm authentiek, en daar houden die rijke Europeanen en Amerikanen van.'

En als je Erica een steen met brandende kruiden onder haar oksel ziet houden, bij wijze van hygiënisch bad, heb je het idee dat ze zich op dat moment niets fijners kan voorstellen dan de rook die haar lichaam wast.

Zo kabbelt Erica door het Afrikaanse land.

Hoogtepunt van de aflevering in Namibië is de scene waarin Erica twee struisvogels probeert te voeren. Het is niks, twee beesten pikken korrels uit een plastic bekertje, en uiteindelijk valt het bekertje op de grond. Nee, dat is niks. En dat wil het ook niet zijn. Het pretentieloze van Erica, die ook wel eens gewoon een struisvogel wil aaien en er onbedaarlijk bij wil lachen, is heerlijk en werkt zuiverend, op de een of andere manier.

Benieuwd hoe lang het leuk blijft.

Martijn Simons is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @MartijnSimons

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden