Er zitten enge kantjes aan collectief leed om 'de zoon'

Ik was er al bang voor. De dood van John F. Kennedy jr. werd ook door de Volkskrant paginabreed uitgedragen....

Verwijzingen naar de dood van Diana deden kort mijn huiskamer aan. We hebben weer lekker zitten kleien en zie daar. . . een nieuw icoon. Deze iconosering heeft enge kantjes. Wat we in de dagelijkse werkelijkheid niet meer waarnemen, daar biedt het leed bij de goddelijk verklaarde bekende een wenkend perspectief. Het enge zit in de vrijblijvendheid, de vluchtige vorm van betrokkenheid. Als we het kleien laten voor wat het is en zouden pogen de vervreemding in te ruilen voor herkenning van het meer aardse leed om ons heen, en ons het besef eigen maken dat verantwoordelijkheid nemen op momenten die dat vereisen grootse momenten voor onszelf kan opleveren, dan kunnen we meteen afstand nemen van dit collectivisme.

In Guatemala leefde Daniël Morales van tien jaar. Ouder is hij niet geworden. Daniël werd in 1994 in Guatemala-Stad met een vriendje op straat doodgeschoten. Einde bericht voor Daniël.

Overdag poetste Daniël schoenen om de kost te verdienen en soms wat lijm te snuiven. Hij is nooit op tv geweest, noch heeft hij op zijn derde gesalueerd of in het bureau van zijn vader gespeeld (die was hem onbekend). Ik betwijfel of Daniël het tot begeerlijk vrijgezel zou hebben geschopt. Weinigen hebben hem gekend.

Bezoekt u Guatemala, doe dan eens het Centrale kerkhof in Guatemala-Stad aan. Daniël lag eerst onder nummer 131042, op vier hoog aan de rand van de begraafplaats. Bij mijn laatste bezoek zag ik dat hij nu een gedenksteentje heeft. Ik weet niet of hij van bloemen hield. Ik heb samen met Nayo, ook een straatkind en vriendje van Daniël, een bos boven op de rand van het stapelgraf achtergelaten. U kunt ze bij de ingang kopen. Als u dat gedaan heeft, dan is er waarschijnlijk de helderheid van het moment om te beseffen dat Daniël nooit een icoon zou zijn geworden, dat dat ook nooit de bedoeling is geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.