LEZERSBRIEVEN

Er zijn ook docenten die meer lesuren willen geven

De ingezonden brieven van zaterdag 11 juni

Een klaslokaal van een middelbare school in Nijmegen.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag: Hoezo moet alles spannender, uitdagender?

Deze brief is bedoeld om een beetje nuchter (Gronings) tegengas te geven aan de plannen om docenten in het voortgezet onderwijs te binden aan een maximale lestaak van 20 lesuren, zoals verwoord door 'docent van het jaar' Rijpma. Het zou een volstrekt zinloze generieke maatregel zijn die de kwaliteit van het onderwijs zelfs zou kunnen bedreigen. Er zijn veel docenten die graag en goed meer dan 20 lesuren kunnen en willen verzorgen op hun school.

Hun een quotum van 20 lesuren opleggen is niet goed voor hen, voor de organisatie, voor de leerlingen én voor de kwaliteit van het onderwijs. Natuurlijk zijn er collega's die liever meer tijd aan andere zaken willen besteden. Laat directies de ruimte om de docenten maatwerk te bieden. Laat de liefhebber van en specialist in contacturen zich uitleven in de lesuren die zijn collega daardoor kan laten liggen. Iedereen kan dan doen waar hij of zij goed in is. Ze kunnen elkaar inspireren. Hoe moeilijk kan het zijn? Het wordt nog mooier als je bedenkt dat daarvoor niets extra's nodig is.

Ministerie en Tweede Kamer hoeven alleen maar stil te blijven zitten. Verder blijkt uit het artikel ook weer een hardnekkig vooroordeel over het gebruiken van een methode. Er zijn veel goeie docenten die graag en veel gebruikmaken van een lesmethode.

Alsof elke docent verplicht moet worden altijd zijn eigen materiaal te ontwikkelen! Zoals in alle bedrijfstakken selecteren professionals het beste gereedschap op de markt, schaffen dat aan en gaan ermee aan het werk.

Overigens lijkt Rijpma ook een exponent van de modieuze opvatting dat alles altijd maar weer 'uitdagender en spannender' moet. Ook ik doe elke dag mijn best mijn lessen voor de leerlingen interessant te maken, maar daar staat tegenover dat onze kinderen best af en toe op een degelijke saaie manier iets leren. Een beetje leren omgaan met hard werken (ook als de les een keertje niet swingt) is helemaal niet verkeerd als voorbereiding op het reguliere bestaan waarin het ook niet altijd rock-'n-roll is.

Ik hoop van harte dat de leden van de Tweede Kamer het plan snel afserveren en iets gaan bedenken waarvan de wereld wel een beetje beter wordt.

Jeroen Onderwater, docent geschiedenis, Veendam

Armoede troef

Terwijl ik de donderdagkrant doorbladerde, viel me het voortreffelijke overzicht op van de selecties van het EK voetbal 2016. Wat een prachtig overzichtelijk geheel. Ik heb er, zo vlak voor het toernooi, uren naar zitten kijken. Wie zal er wel spelen, wie niet en wie worden de uitblinkers? Dat Nederland ontbreekt, is een zwaktebod en de verantwoordelijken dienen deze periode op de achtergrond te blijven.

Toen ging ik eens verder kijken, kijken welke spelers van die 552 namen in Nederland spelen. Ik verwachtte toch wel een aantal namen. Maar na lang zoeken vond ik er twee. Milek van Ajax en Nemec van Willem II. Daar schrok ik toch wel een beetje van. In percentages uitgedrukt kom ik op 0,4 procent.

Hiermee is aangetoond dat niet alleen bij het Nederlands elftal armoe troef is, maar dat ook buitenlanders niets meer zien in onze competitie, het is inderdaad armoede troef.

Jan Pijpker, Uithuizermeeden

Wat een weelde

Wat een weelde dat de Volkskrant naast al die andere columnisten beschikt over Elma Drayer. De manier waarop zij in haar bijdrage van vrijdag in O&D de vloer aanveegt met mevrouw Gloria Wekker die verkondigt dat blanke wezens per definitie niet deugen is dodelijk. Mevrouw Wekker zegt niet te willen generaliseren, maar doet intussen niet anders. Vreselijk.

Gelukkig zingt Drayer niet mee in het koor van opiniemakers die in hun schulp kruipen als sprake is van (onterechte) beschuldigingen van racisme. Jammer dat ze slechts een keer per twee weken mag optreden.

Waar blijft trouwens de golf van verontwaardiging over de scheldpartijen die de Turkse schrijver Celal Altuntas te verduren kreeg van Turkse en Marokkaanse medeburgers na zijn opiniestuk donderdag in deze krant? Hij heeft zich intussen zelf afdoende teweergesteld, maar nu is er geen spoor van Sylvana Simons-achtige toestanden. Laat staan van een oproep van justitie aan Altuntas om aangifte te doen.

Jan van Capel, Amsterdam

Thrillers

Opmerkelijk: René Appel, zelf beoefenaar van het genre dat door uitgevers als literaire thriller wordt verkocht, mag in de Volkskrant van 4 juni beweren dat literaire thrillers 'razend populair' zijn - op de kop af acht dagen nadat NRC Handelsblad op basis van marktonderzoek berichtte dat de verkoop van literaire thrillers in Nederland in de afgelopen vier jaar meer dan gehalveerd is.

Minstens even opmerkelijk: Appel stelt in zijn artikel dat A.F.Th. van der Heijdens toenmalige uitgever diens spannende roman Doodverf als literaire thriller kennelijk niet geslaagd vond en daarom maar 'roman' op het omslag liet drukken. Nu heb ik het boek - een aanrader trouwens voor alle liefhebbers van Van der Heijdens romancyclus De tandeloze tijd - inderdaad bij diverse gelegenheden 'een adembenemende thriller' en 'een écht literaire thriller' genoemd. Wie tussen de regels leest, zoals bij literatuur gebruikelijk is, begrijpt precies wat daarmee bedoeld wordt en snapt ook waarom Querido destijds, vanzelfsprekend, 'roman' op het omslag zette.

Annette Portegies, Uitgever Querido, Amsterdam

Dag fanfare

Het artikel 'De aftocht blazen' over de teloorgang van de blaasorkesten in Nederland schetst een te beperkt beeld. Uiteindelijk gaat het om het financiële plaatje. Vervolgmuziekonderwijs is te duur geworden, het lijkt een elitehobby te zijn geworden, het verschijnsel volksmuziekschool is al lang niet meer. Die financiële aspecten miste ik in het artikel.

Waar het bij de toekomst van de blaasmuziek juist om gaat, is het laagdrempelig aanbieden van muzieklessen als vervolgtraject op de kennismakingslessen op de basisscholen. Je kunt kinderen gemakkelijk motiveren, zelfs enthousiast maken. Ze krijgen voor een bepaalde periode een (gratis) instrument in handen, krijgen vaak onder schooltijd de muzieklessen van gediplomeerde muziekdocenten. Een gespreid bedje, zou je zeggen.

Maar wanneer de vonk is overgeslagen en de kinderen de stap naar wekelijks muziekles moeten nemen, haken vaak de ouders af vanwege de hoge tarieven. Een blaasinstrument bespelen leer je niet in een paar weken onder schooltijd. Geef de muziekscholen weer middelen in handen en de toekomst van de blaasmuziek (en uiteraard ook andere muziekstijlen) zal er veel rooskleuriger uit komen te zien.

Jos Ruiters, Alkmaar

Metallica

Het is mooi dat Metallica's eerste twee albums opnieuw zijn uitgebracht (V, 8 juni) maar er zit ook een andere kant aan het succesverhaal van deze mega-metalband. Sinds het prille begin brengt de groep speciale edities uit van zijn werk, zoals picture discs, video's van live-optredens en platen met extra nummers. Gevolg: de band jaagt diehardfans op kosten, want ze betalen drie of vier keer voor hetzelfde nummer. Metallica is dus niet alleen een band van metal music masters, maar ook van 'mega money monsters'.

Eric Baars, Haarlem

Ha, een tegeltuin

In Groen en economie van 4 juni wordt betoogd dat de buitenkamer zijn tijd heeft gehad. Eerder in het jaar klaagde de tuinbranche dat het aantal tuincentra de laatste tien jaar flink is gedaald. Een van de redenen die werden genoemd, was de verstening. Ook de tuin is modegevoelig gebleken. Schoffels en plantjes maakten plaats voor de (niet zo groene) 'buitenkamer' met tegels van voor tot achter, tuinmeubels en een BBQ ter grote van een vliegdekschip. Maar zijn tuincentra niet mede debet aan deze ontwikkeling?

Tuincentra dwalen van hun primaire product af voor het snelle geld, maar willen niet inzien dat het voor de langere termijn wellicht beter is om die klant de komende jaren vast te houden voor een nieuwe schoffelen wat nieuwe plantjes. En natuurlijk kan je die ook bij de bouwmarkt kopen, maar je koopt ook expertise. Een medewerker van de Gamma weet immers alles van schroeven en koppelstukken, maar niet hoeveel fosfor een druivenplant nodig heeft.

Is het tij te keren? Dat lijkt inderdaad lastig. Want vóórdat de plantjes weer de tuin in kunnen, zullen eerst die loeizware tegels de tuin uit moeten. Wellicht kunnen de tuincentra de 'groene-tuinbezitters-in-spe' ontzorgen door aan te bieden de tegels uit de tuin te halen en af te voeren. Mogelijk is er nog een tweede handeltje in te voeren. Niet om nieuwe tuinen weer geheel te betegelen maar om nieuwe tuinen, bijvoorbeeld voor maximaal 25 procent, te verharden. Dat biedt dan weer 75 procent oppervlak voor datgene waar tuincentra bij uitstek goed in zijn.

Ton Eggenhuizen, ecoloog, Almere

Mall of the Netherlands

Een gedurfd, gigantisch project, de 'Mall of the Netherlands' met min of meer gerenommerde winkels en restaurants in Leischendam/Voorburg. Men heeft er hoge verwachtingen van, maar dat was ook het geval bij het elegante winkelcomplex aan de A12 bij Utrecht. Een verkommerd geheel dat geen winst heeft opgeleverd. De eigenaar/belegger denkt het beter te zullen doen, wellicht in de hoop onlinekopers weg te halen van hun computer en een leuk dagje uit te bezorgen.

W. Linsen, Wageningen

De wereld van de koe

Prachtig, die tweewekelijkse serie van Hans van der Meer in Uitgelicht over de veranderende wereld van de koeien! Heel mooi idee die boerderij van Jan Wieringa in Wolfheze op 8 juni. Ik ben volledig uitgekeken op de monocultuur in de overigens prachtige omgeving waar ik woon. Wat zou het een enorme verbetering voor het ecosysteem in ons land zijn als meer boeren dit prachtige idee van Wieringa in Wolfheze zouden navolgen.

Maaike van Gilst, Dieren

Wat heet verantwoordelijk

In het interview met Steven Verhagen, voorzitter van de Nederlandse pilotenvereniging staat dat piloten nog steeds veel verantwoordelijkheden hebben, maar minder dan chirurgen die moeilijke operaties uitvoeren of ministers die het land besturen.

Zelden een slechter voorbeeld gezien dan dat van die ministers, en daar weten we hier in Nederland toch inmiddels een hoop van. Sommigen blunderen aan de lopende band, maar komen daar relatief probleemloos mee weg. Echt blunderen kan een piloot maar één keer te doen!

Coos Grevelink, Zuidbroek

Aboutaleb

Volgens een recente peiling zou de PvdA met Aboutaleb op 27 zetels staan, met Samsom slechts op 16. Aboutaleb is dus populairder dan Samsom, maar of dat de PvdA zelf opeens zo geliefd maakt? Dit illustreert nog maar eens de tekortkomingen van ons politieke stelsel, zoals recentelijk al vaker op de opiniepagina werd aangekaart (onder anderen door Geerten Waling).

De Tweede Kamer bestaat uit volksvertegenwoordigers, die in het ideale geval op eigen kracht in het parlement zouden moeten worden gekozen. Maar mensen willen blijkbaar graag een leider kiezen. We zouden er dan ook aan kunnen denken de minister-president verkiesbaar te maken, of over te stappen op presidentieel systeem (zoals in de VS en Frankrijk). Dan zouden op eigen mandaat gekozen volksvertegenwoordigers ook weer echt het volk vertegenwoordigen, wat hun draagvlak vergroot en de dualiteit (de regering regeert, de Kamer controleert) ten goede komt.

Peter Jamin, Utrecht

Ik ben beschikbaar, u ook?

Voor de zoveelste keer wordt een voorstel voor automatisch orgaandonorschap afgewezen. Al tientallen jaren sta ik geregistreerd als orgaandonor maar ik heb nu de neiging me van die lijst terug te trekken, aangezien ik bij registratie niet de gelegenheid heb aan te geven dat ik mijn organen alleen wil afstaan aan mensen die zelf op de lijst staan.

Terwijl dit volgens mij toch een optie is die een aantal problemen oplost. Prima als je zelf wil beslissen of je op de orgaandonorenlijst komt te staan, maar dan ook naast je zelfbeschikkingsrecht de consequenties hiervan dragen: geen orgaan willen afstaan (om wat voor reden dan ook) maar wel verwachten dat je een orgaan van een ander kan ontvangen, vind ik niet echt consequent.

Registratie is een regeling die we met zijn allen moeten dragen: ik ben voor anderen beschikbaar, anderen zijn voor mij beschikbaar. Als niet iedereen mee wil doen, ook goed, maar dan zou die regeling alleen voor de groep moeten gelden die er wel aan mee wil doen. Dan zijn we voor een deel van het probleem van wachtlijsten af. En als deze maatregel doorgevoerd zou worden, melden zich vast veel meer mensen aan als donor.

René van der Weijden, Nieuwegein

Vlogger Vink

Donderdag was er bij mij thuis ergernis over twee grote artikelen: 1. Het glazen plafond begint te breken (naar aanleiding van Hillary Clinton). Volgens mijn vrouw is dat onzin. Duitsland heeft Merkel. Groot-Brittanië had Thatcher. En zelfs Pakistan had Bhutto.

2. Willem Vink, de grote vlogger op de trein. Mijn kinderen (8 en 10) zijn vanwege de vlogs niet van internet te slaan. Maar Willem Vink hadden ze nooit van gehoord. Na het Jeugdjournaal vonden ze het wel een sukkel.

Jaap Stoop, Nieuwerkerk aan den IJssel

Waar is die maan?

Donderdag viel mijn mond open van verbazing, toen ik de prachtige foto in de Aarsman Collectie zag. Hoe is het mogelijk, dat in Iran het begin van de ramadan op tijd is afgekondigd? En hoe diep is de Iraanse astronomie gezonken? Op de prachtige foto zien we het hoofd van het maanobservatorium, Mohammad Taghdiri, naar de maan zoeken. Met een telescoop van een beginnend amateur, niet eens met een motortje en computer eraan. Op een azimutale montering. En een lenzenkijker.

Iedere sterrenhobbyist weet dat je een parallactische montering moet hebben, want anders zoek je je scheel aan de hemel. Ook weet zo'n hobbyist dat je voor planeten een spiegelkijker moet gebruiken om meer licht te vangen, dus zeker om de smalle maansikkel te kunnen zien en dat doe je met een kijker met een flinke doorsnede.

Dat de kijker niet uit Amerika mag komen, speelt geen enkele rol, want uit het rijke verleden van de Iraanse astronomie moeten allerlei spulletjes toch wel zijn overgebleven. Wat is er in vredesnaam gebeurd met de apparatuur die ze daar ooit hebben gehad?

Nasir Toesi, die in de dertiende eeuw in Iran aan de wieg stond van de astronomie en zijn eigen observatorium had, moet zich vast ieder jaar opnieuw omdraaien in zijn graf, als hij deze hoofdastronoom zo bezig ziet.

Hans Snoeks

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden