Onze gids deze week

'Er zijn een paar goeie diskjockeys in Nederland en heel veel slechte'

Lex Harding (70), ooit de beste 'platenjasser' van Nederland en voorbeeld voor veel collega's, is weer een radiostation begonnen. Kunst, reizen en schoffelen vindt hij minstens zo bevredigend.

Beeld Judith Jockel

Op het landgoed in Nijkerk loopt een stel parelhoenders voorbij, in de richting van de moestuin. Ondernemer en voormalig diskjockey (de Lexjo op Radio Veronica!) Lex Harding is onmiddellijk op zijn hoede. 'Voor je het weet slopen ze de boel.'

Harding ontvangt thuis, op een hete zomerdag. De man die als (mede)oprichter van RTL Véronique, muziekzender TMF en Radio 538 een fortuin vergaarde, keerde onverwacht terug in de radiowereld. Vorige maand begon hij met LXClassics een internetradiozender met muziek uit de jaren zestig, zeventig en tachtig. In augustus krijgt hij een eigen clipprogramma op 192TV, de tv-zender die het gedachtengoed van Radio Veronica uitdraagt.

'Onvrede met het huidige muziekaanbod' ligt ten grondslag aan LXClassics, aldus het persbericht. 'Maar het ligt natuurlijk ook aan mij. Ik ben 70, ik sta wat minder open voor de muziek die tegenwoordig wordt gemaakt. Als ik naar muziek wil luisteren, grijp ik terug naar de periode dat ik zelf actief was als diskjockey.'

Harding werkt zonder deejays. 'Er wordt al veel te veel geouwehoerd op de populaire radiostations. Maar de overweging was ook praktisch. Ik wilde het zelf niet doen en heb ook geen zin om disjockeys te gaan onderhouden. LXClassics is een grote stapel met leuke plaatjes. En daar komen er elke week een paar bij. That's it.'

CV

16 april 1945 Als Reinhard Lodewijk den Hengst geboren in Boskoop

1967 Diskjockey bij Radio Dolfijn

1967 Nieuwslezer en later diskjockey bij Radio Veronica, met onder meer de Lexjo

1974 Oprichter Stichting Nederlandse Top 40 (met Rob Out)

1989 Medeoprichter en directeur RTL Véronique

1992 Oprichter Radio 538 (met Peter de Jager en Erik de Zwart)

1995 Oprichter TMF (met Herman Heinsbroek)

2011 Publiceert verslag van een reis door Afrika met zijn twee zonen, De reis van mijn leven

2011 Marconi Oeuvre Award

2015 Begint internetradiostation LXClassics

Beeld Judith Jockel

1. Diskjockey nu: Edwin Evers

'In de auto wil ik dat er iemand tegen me aanlult, dan staat Radio 1 of BNR op. Voor muziek luister ik naar alle stations, maar altijd kort. Na een halfuurtje is er altijd wel een reden om weg te gaan. Een slechte plaat. Of te lang gelul.

'Er zijn een paar goeie diskjockeys in Nederland en heel veel slechte. Bij de slechte wordt het gesproken woord gewauwel. Het ontaardt in infantiele spelletjes. Dat trek ik niet. Het moet wel enige intelligentie uitstralen. Van de huidige generatie diskjockeys, entertainers zijn het eigenlijk, vind ik Edwin Evers heel goed. Jeroen van Inkel maakt ook nog steeds een leuk programma. Giel Beelen komt ook vaak verrassend uit de hoek.

'De diskjockey van nu praat tegen zijn sidekick, niet tegen de luisteraar. Vroeger zaten we daar in ons eentje. Ik was een platenjasser, geen entertainer. Ik draaide zo veel mogelijk muziek en lulde vreemde combinaties aan elkaar, bijvoorbeeld van een hardrockplaat naar Boudewijn de Groot. Dat was mijn functie. Wat ze tegenwoordig doen zou ik niet kunnen, maar het ontaardt, het is me te veel gelul.'

2. Diskjockey toen: Willem van Kooten

'Het begon voor mij met Herman Stok met Tijd voor teenagers en Tussen 10 plus en 20 min met Gonnie Baars en Jos Brink. Eind jaren vijftig, begin jaren zestig waren dat de enige twee programma's op de Nederlandse radio met popmuziek.

'Als jongen lag ik 's nachts in bed met een kristalontvangertje naar Radio Luxemburg te luisteren. Daar begon mijn belangstelling voor muziek. De eerste plaat waarvan ik wist dat het een hit zou worden, was Satisfaction van de Rolling Stones. Daar ging ik over nadenken. Waarom wordt de ene plaat een hit en de andere niet?

'Voorspellen was in mijn tijd als disjockey ontzettend belangrijk. We joegen op primeurtjes en wilden graag de eerste zijn die een nieuwe plaat van The Beatles of The Rolling Stones draaide. Dan verraste je en werd het publiek nieuwsgierig naar je. Alan Freeman kon dat heel goed. Hij maakte voor de BBC Pick of the pops. Aan het begin knalde hij er altijd een nieuwe plaat in. Dan zette ik snel mijn cassetterecorder aan en had ik 'm ook.

'Ik luisterde ook naar hem vanwege zijn stijl. Hij gebruikte weinig woorden, maar wat hij zei, was relevant. Als je begint als diskjockey, zit je altijd iemand na te doen. Ik heb een tijdje Alan Freeman nagedaan, en een tijdje Willem van Kooten, Jan van Veen ook. Zo doet iedereen het, totdat je een eigen stijl ontwikkelt.

'Willem van Kooten was de eerste echte Nederlandse diskjockey; de eerste met een losse manier van presenteren. Vergeet niet dat tot halverwege de jaren zestig zelfs bij Veronica alle teksten werden voorgelezen. Willem deed het uit de losse pols, die kwam met een zootje plaatjes de studio in en begon een eind in de ruimte te lullen. Tot op de dag van vandaag is hij een woordkunstenaar, een uitvinder ook. Een term als gouwe ouwe komt bij hem vandaan. Hij heeft de weg vrijgemaakt.'

Diskjockey: Willem van Kooten.'Tot op de dag van vandaag is hij een woordkunstenaar.'Beeld Hollandse Hoogte

3. Muziek: John Lennon

'Ik laat me niet zozeer inspireren door artiesten en componisten, maar door plaatjes. Maar als ik naar artiesten kijk, noem ik meteen John Lennon. Hij was erg begaan met de mensheid, en ik destijds ook. Working class hero, het hele album Imagine, dat sprak me aan.

'Ik bewonder vooral mensen die de sfeer van hun tijd hebben bepaald. Jim Morrison van The Doors bijvoorbeeld. Ik begon bij Veronica in de zomer van 1967. Dat was de zomer van A whiter shade of pale, van Scott McKenzie met San Francisco, van The Doors en The Mamas and the Papas. Woodstock kwam vlak daarna. Dat was bepalend voor alle jongeren, een muzikale en een sociale revolutie. De Vietnamoorlog, peace, drugs, vrije seks. En muziek was de factor die alles verbond.'

Beeld Judith Jockel

4. Kunstenaar: Andy Warhol

'Twintig, dertig jaar geleden begon ik me voor kunst te interesseren. Ik ging oude kunst verzamelen, figuratieve meesters. Uiteindelijk kwam ik bij de pop-art terecht. Toen dacht ik: dát is mijn kunst, dat is kunst die is ontstaan tijdens mijn leven, daar heb ik affiniteit mee.

'Andy Warhol, Velvet Underground, de platenhoes met de banaan. We zaten in dezelfde scene, ik had hem zomaar ooit kunnen tegenkomen in New York. Ik bewonder hem enorm. What you see is what you get. Er zijn geen diepere achtergronden. Hij pikt dingen van anderen, een foto bijvoorbeeld, en maakt er 250 zeefdrukken van. Zijn filosofie en zijn levensstijl spreken me aan, maar het belangrijkst is dat ik zijn werk mooi vind.

'Mijn eerste aanschaf? Een Beatrix van Warhol, een blauwe. Via Warhol kwam ik bij Roy Lichtenstein terecht, en Keith Haring. Ik heb een aardige collectie, maar het einde is bereikt. Het is te duur geworden.

'Binnenkort ga ik voor vrienden en kennissen exposeren in een pand in Amsterdam. Leuk, een weekeindje kunst kijken. Ik heb op het punt gestaan een pop-artmuseum te openen, maar ik kon niemand vinden die het wilde organiseren. Ik had al een ruimte en kunst heb ik genoeg, hoewel zeefdrukken in de kunstwereld niet erg serieus worden genomen. Ten onrechte, want pop-art is volkskunst, die vermenigvuldiging is er juist een onderdeel van. Die zeefdrukken vind ik leuk, ook commercieel gezien. Omdat er altijd wel ergens eentje wordt gekocht, weet je wat ze waard zijn.'

Kunstenaar: Andy Warhol(hier: Portret van Beatrix.'Zijn filosofie en zijn levensstijl spreken me aan, maar het belangrijkst is dat ik zijn werk mooi vind.'Beeld ANP

5. Stad: Kashgar

'Ik reis graag en veel. Ik vind New York geweldig, vooral vanwege de musea, maar liever ga ik naar Ulaanbaatar, de hoofdstad van Mongolië, of naar Kashgar in het westen van China. Ik heb belangstelling voor wat anders is. Toen ik in Nieuw-Zeeland was, had ik het gevoel dat ik net zo goed naar Wales of Cornwall had kunnen gaan, zo Engels is het daar. Ik ga het liefst naar rare plaatsen.

'Kashgar, God wat een stad is dat. Het is een knooppunt van volkeren. Chinezen, Pakistanen, Kazakken, Mongoliërs, dat komt daar allemaal bij elkaar.

'Elke zondag is er een markt die de hele stad beslaat. Koeien, kamelen, Chinese tapijten, rieten manden, je kunt er alles kopen wat je wilt. De mensen komen soms van honderden kilometers ver om hun spullen te brengen. En zo gaat het al honderden jaren. Geweldig.

'Ik ben een alleseter, ook qua reizen. Ik vind alles leuk. Daardoor heb ik nergens tijd voor. En ik zit altijd vol plannen. Maar ik voer ze niet allemaal uit, want dan kan ik niet schoffelen. En dat doe ik het liefst.'

Stad: Kashgar.'God wat een stad is dat. Elke zondag is er een markt die de hele stad beslaat.'Beeld Corbis

6. Tuinieren: schoffelen

'Ja, schoffelen. Met mijn klauwen in de grond zitten. In de tuin helpt mijn tuinman me. Dat is ook nodig. Het landgoed beslaat in totaal 10 hectare en de siertuin is 1 hectare. Het is onmogelijk om het alleen te doen, dat trekt mijn rug niet. Maar het fijne werk, onkruid weghalen en die borders onderhouden, dat doe ik zelf.

'Het resultaat telt. Dat is het aangenaamste. Het is niet vervelend om te doen, maar het gaat om het resultaat. Neem deze borders hier. Als die over twee weken in volle bloei staan, sta ik hier te likkebaarden. En intussen sta ik te denken welke planten eruit moeten voor volgend jaar.

'Ik heb er nooit voor geleerd, maar mijn vader was boomkweker en mijn hele familie heeft iets met planten. Mijn oudste broer Jan, 81 inmiddels, zegt dat zijn jongste broertje de enige is die er echt verstand van heeft.'

7. Plant: coleos

'Ik vind het leuk om te experimenteren. Kijk, dat is een coleos. Het is een heel ouderwets plantje, het wordt in Nederland niet meer gekweekt. Vroeger was het een kamerplantje. Ik heb een Iraanse vrouw, die had het vaak over dat plantje. Het doet haar aan vroeger denken, en aan haar moeder. Aan Iran.

'Dus heb ik een zakje met zaad gekocht en ben ik dat plantje aan het kweken. Er ontwikkelen zich allerlei soorten. Die daar is heel anders dan die. Kweken vind ik leuk. Ik vermeerder ook azalea's. Ik heb twee kassen, een met groente. In een kas is ook een tropisch deel, daar staan palmen en zo.

'Ik durfde er vroeger niet voor uit te komen, maar ik heb geconstateerd dat ik dit het allerleukst vind. Als ik één ding moet kiezen, kies ik voor het onderhouden van deze tuin. Maar als ik het een tijdje doe, denk ik: en nu moet ik weer eens op reis.'

Plant: coleos. 'Ik heb een Iraanse vrouw, die had het vaak over dat plantje. Het doet haar aan vroeger denken, en aan haar moeder.'Beeld .

8. Land: Transnistrië

'Een vriendje van me had een klus in Moldavië. Ik kom naar je toe, zei ik meteen, dat wil ik zien. En Transnistrië ook. Hij wist niet wat het was. Het is een strook ter grootte van Limburg. Er is een onafhankelijkheidsstrijd gevoerd, en gewonnen. Het wilde niet bij Moldavië horen, maar bij de Sovjet-Unie blijven. Alleen: die bestaat niet meer.

'Transnistrië is een onafhankelijk land dat door niemand wordt erkend, ook niet door Rusland. Ze hebben een vlag met een hamer en sikkel, er staan Leninstandbeelden en het parlement heet opperste sovjet. Denk er ook nog even een dictator bij die zo corrupt is als de neten en het hele land in bezit heeft. Bizar. Juist daarom spreekt het me zo aan.'

Land: Transnistrië. 'Denk er ook nog even een dictator bij die zo corrupt is als de neten en het hele land in bezit heeft. Bizar.'Beeld Corbis

9. Reiziger: Michael Palin

'Het zijn niet schrijvers die me inspireren, maar boeken. Reisboeken bijvoorbeeld. Door het lezen van Dark Star Safari van Paul Theroux en De Afrikaanse weg van Ton van der Lee heb ik in 2010 met mijn twee zoons een grote Afrika-reis gemaakt. Die schrijvers hebben mij ertoe bewogen. Michael Palin is natuurlijk helemaal een topper. Ik zou al zijn reizen graag nadoen. En een deel heb ik ook gedaan. Vooral zijn waarnemingen zijn bijzonder. Hij kijkt goed, hij ziet het allemaal. En hij beschrijft het mooi.'

Beeld Judith Jockel

10. Eiland: Bonaire

'Ik heb ooit een huis op Curaçao gehad, maar dat vind ik geen fijn eiland. Het is er verre van gezellig. Voor een vakantie is het prima, maar niet voor langere tijd.

'Als ik ergens ben, word ik onrustig en ga ik op pad. Dat gebeurde op Bonaire ook. Voor ik het wist, stond ik tussen de bouwvakkers die een huis voor me aan het bouwen waren.

'Of het allemaal heel verstandig is, weet ik niet. Je moet er wel steeds naartoe, het is elf uur vliegen. Het klimaat is natuurlijk geweldig. Ik zit er altijd de hele maand januari. Ze spreken er Nederlands en het zijn gezellige mensen. Ik heb het daar ontzettend naar mijn zin.'

Eiland: Bonaire. 'Ze spreken er Nederlands en het zijn gezellige mensen. Ik heb het daar ontzettend naar mijn zin.'Beeld An-Sofie Kesteleyn / de Volkskrant

11. Landgoed: de Neude, Nijkerk

'Dit is een bekend huis in de regio Nijkerk, iedereen hier kent het en heeft aan de weg wel eens door de rododendrons staan gluren. Ik heb het begin jaren negentig gekocht. We konden het ons eigenlijk niet permitteren, maar daarna ging het zakelijk heel goed, dankzij mijn avontuur met RTL. Ik ga hier nooit meer weg.

'Al in 1450 stond hier een boerderij. Ik verzamel alles wat er over dit huis is geschreven. Het is in 1927 gebouwd. De Neude, heet het, de Nieuwe. Het is hartstikke mooi om hier te wonen, maar je bent altijd bezig. En dan lopen er ook nog eens beesten rond, nee, niet alleen die parelhoenders. In het bos zitten reeën.

'Ik heb drie Schotse Hooglanders en zeventien Drentse heideschapen. Het is allemaal een beetje te veel, zeker met die droogte. Dan krijg ik een grastekort en moet ik gaan bijvoeren.'

12. Foto: The Beatles in de Cavern Club, Dick Matthews

'Deze foto werd in 1961 gemaakt. Pete Best was nog de drummer. Het is een bekende foto, maar het beeld dat iedereen kent, is een uitsnede. De gitaar van George Harrison staat daar bijvoorbeeld niet helemaal op.

'Dit is een afdruk van het origineel, ik heb het ooit gekocht. Het verhaal is dat het negatief in handen is gekomen van een andere fotograaf. Hij heeft vier afdrukken gemaakt en zou het negatief hebben vernietigd.

'Paul McCartney, Ringo Starr en George Harrison kregen er een. John Lennon was al dood toen, maar die fotograaf weigerde de afdruk aan Yoko Ono te geven, dat vond hij een kutwijf. Het verhaal is behoorlijk goed gedocumenteerd, maar ik twijfel. Waarom zou Ringo Starr een afdruk hebben gekregen? Hij staat niet eens op de foto. Maar ik koester de illusie. Dit is niet zomaar een foto, dit zijn The Beatles.'

Foto: The Beatles in de Cavern Club.'Deze foto werd in 1961 gemaakt. Pete Best was nog de drummer.'Beeld Dick Matthews
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden