Column

Er zijn Blokkerzonen die meer uit hun jeugd hebben gehaald

Aanvallen

In de Noorderstraat van Emmen is onlangs een winkel failliet gegaan. Hier en daar staat een pandje leeg. Boven de huizen wonen geen gezinnen meer; er zijn magazijnen en studentenkamers. In winkelstraten kan je soms de angst bekruipen dat de wereld in Delfzijl verandert: de straten aan de wietplantage, de bewoners op een scootmobiel.

Ze zeggen dat het slecht gaat met de Blokker, en dat is ook zo. In onze oude is de omzet enigszins gegroeid. Alle personeel uit mijn jeugd werkt er nog, dat heeft er vast mee te maken. De winkelmeisjes zijn winkeldames geworden. Van eentje heb ik tussen de gestapelde tuinstoelen in het magazijn eens een kus gehad. Ik liep de winkel in, ik dacht: er zijn Blokkerzonen die meer uit hun jeugd hebben gehaald.

Ik zag de slijtvaste vloerbedekking, de grijpstellingen, het oude, vertrouwde assortiment van Leifheit en Brabantia. Volgens een vakbondsman is Blokker 'oubollig en duur' - 'De mensen hollen naar de Action'. Maar sinds wanneer is oubollig in de huishoudbranche een probleem? Oubollig is juist goed, een groeimarkt; ons bastion.

Duur is Blokker misschien wel geworden. Op internet, en in de Action, kun je je spullen de laatste jaren goedkoper krijgen. De aanval op de Blokker is van onderen gekomen. Dat hadden we niet verwacht. We dachten dat de onderkant was afgedekt, lager dan ons kon gewoon niet; aan de onderkant was er geen verdediging.

Ik liep langs het glaswerk, de afdeling elektrisch en het groot-plastic naar de magazijnen aan de achterzijde. Er bestaan 'retailmanagers' die aansturen op 'beleving': er moet meer beleving in de winkels komen. Retailmanagers zijn nog minder wijs dan gewone. Wat is beleving? Veel mensen in de winkel. Hoe krijg je ze daar? Door zoveel mogelijk goedkope rotzooi in de winkel op te stellen. Daar heb je je beleving.

Ach, de meeste mensen kopen helemaal geen producten, maar prijzen. Het verschil tussen een oude en een nieuwe prijs. Het liefst kopen de mensen korting. Het maakt dan ook niet uit hoeveel Aziatische kindervingers er aan de productie van artikelen verloren gaan, of dat Actionspullen bij thuiskomst uit elkaar vallen. Integendeel, je kunt nog eens naar de Action, nogmaals van de korting profiteren.

Voor de ramen in de achterwand van de kantine hangen lamellen. Ik schoof ze opzij. Op het terrein achter de winkel was vroeger niets, toen parkeerplaats, parkeergarage, later kwamen de seniorenwoningen. Nu zijn er levensgrote panden opgetrokken, met een Mediamarkt. En een Action erin. Als het slecht gaat met een winkelcentrum zet je er een winkelcentrum naast - de gemeente noemt dit 'aanvallend beleid'. Nu, een aanval is het, maar op wie of wat?

De Mediamarkt staat er niet om winst te maken, maar om de concurrentie te vermoorden. Wat moet Blokker doen? Ze kiezen voor ontslagen en 'flexibilisering van werktijden' - wat klinkt naar oudere werknemers minder uren geven en minder betalen. Dat is ook een aanval, maar dan op jezelf. Alles zal bij Blokker steeds flexibeler worden, net zolang totdat het personeel alleen nog boodschappen van de Action kan betalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.