Er valt iets te kiezen

Op welke partij moeten werkende ouders die van het dagelijkse getob afwillen, morgen stemmen?

De consultatiebureau-arts, een vrouw, zei met een nijpmond: ‘Zo, u gaat weer werken. Waarom hebt u dan dit kind op de wereld gezet?’ Het was eind jaren tachtig. Mijn babydochter, de allermooiste van de wachtkamer, was gemeten, gewogen en gezond bevonden, maar ik was een moeder van niks. Ik had gezegd dat ik op maandagen niet kon komen, omdat ik dan werkte. Toen mijn man, die op maandag wél kon, met zijn dochter het consultatiebureau betrad, viel er een diepe stilte bij de wachtende moeders.

Wachttijd
De crèche had drie jaar wachttijd, dus het werd rommelen met student-oppassen die telkens een ander rooster hadden, of zich versliepen. De basisschool hield zich verre van naschoolse opvang. Toen ik in de medezeggenschapsraad opperde dat we misschien met het naastgelegen buurthuis, dat toch al naschoolse clubjes aanbood, opvang konden regelen, snoven de leerkrachten verontwaardigd: als ouders ‘zonodig’ allebei geld wilden verdienen, moesten ze de gevolgen maar dragen.

We zijn sindsdien iets opgeschoten, maar niet veel. Nog altijd zijn we op dit gebied het achterlijkste neefje van West-Europa. De motie Bos/Van Aartsen die vier jaar geleden werd aangenomen, leidde niet tot gegarandeerde opvangplaatsen. De Taskforce Kinderopvang/Onderwijs heeft nu een prachtig plan gemaakt voor opvang die naadloos aansluit op de schooltijden.

Kindcentra
Ze wil kindcentra opzetten waarin opvang en school samengaan, zoals in elk beschaafd land. Op één adres gaan kleintjes naar de crèche en schoolkinderen naar school. ’s Middags kunnen ze er sporten, knutselen of luieren. Er zou voor elk kind drie dagen plaats moeten zijn. Betaalbaar is het ook. De Taskforce heeft het laten narekenen: als het geld dat nu naar allerlei kindregelingen gaat hieraan wordt besteed, kost het niets extra’s. Het idee sluit mooi aan op het advies van de Onderwijsraad, om 3-jarigen naar school te sturen. Demissionair minister Rouvoet is daar uiteraard tegen. Vorige week werd er in De Rode Hoed enthousiast over het plan gedebatteerd. Conclusie: de politiek moet durven kiezen.

Getob
Op welke partij moeten werkende ouders die van het dagelijkse getob afwillen, morgen stemmen? CDA, PvdA en SP houden het in hun programma’s vaag, al zijn ze natuurlijk vóór ‘hoogwaardige kinderopvang’. De ChristenUnie stimuleert het thuiswerken. De kinderen van Henk en Ingrid mogen bij de PVV niet naar de opvang; wel moeten scholiertjes uit volle borst het Wilhelmus zingen en moet op schoolgebouwen de vaderlandse driekleur wapperen. Twee partijen komen in de buurt van het Taskforce-plan: bij D66 is de ‘brede school’, die onderwijs én opvang aanbiedt, de norm. GroenLinks wil ouders het recht op kinderopvang geven voor de uren waarin zij ‘participeren’.

Er valt dus iets te kiezen. Maar de politiek heeft het niet alleen voor het zeggen. Doorslaggevend is verandering bij de mentaliteitspolitie: de leerkrachten, pedagogen en schoolpleinmoeders die iedere moeder die meer dan drie dagen werkt een carrièrebitch vinden, en iedere vader die voor zijn kind zorgt een sukkel.
De politiek heeft het bij kinderopvang niet alleen voor het zeggen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden