Er is nog hoop voor de kardoen en de loopkool

Leven is vergeten. Ons geheugen is een zeef die we elke dag volgooien met indrukken en feiten. Wat bruikbaar is blijft liggen, wat onnut is valt er doorheen....

Mac van Dinther

Naast het persoonlijk vergeten (hoe heette die lagere-schooljuf ook alweer?) is er ook zoiets als een collectief vergeten: zaken die ooit gemeengoed waren, maar door de maatschappij als verouderd zijn afgedankt.

Dat is het lot van oude groenten. De landbouw heeft door de jaren heen rassen geselecteerd die de hoogste opbrengst leveren.

Oudere groenterassen zijn aan de kant geschoven.

Logisch, maar wel jammer, want oude groenten hebben een kenmerkende smaak die nieuwere rassen vaak missen.

Groenten als witlof en spruitjes worden tegenwoordig minder bitter gemaakt. Daarnaast zijn oude rassen aangepast aan ons klimaat en onze bodem, waardoor ze met minder kunstgrepen gedijen.

Maar er is nog hoop voor de kardoen, de aardpeer en de snijbiet, want het Nederlands Genootschap der Vergeten Groenten trekt zich hun lot aan. Het pas opgerichte genootschap kwam afgelopen weekeinde bijeen om het eerste Feest der Vergeten Groenten te vieren.

Ongeveer vijftig moestuinders, bio-boeren, hobbyisten en (semi-) professionele kwekers, waren naar de Historische Groentehof in het Limburgse Beesel gekomen. Daar worden nog oude groenten aangeplant.

Na een rondje langs manshoge bossen kardoen met lange puntige bladeren, stokoude kolen als de loopkool, de zeekool en de middeleeuwse mergkool, bonenstaken met blauwe schokkers en Turkse erwten, vuurrode snijbiet en in de grond verscholen kroten, wortelen en rapen, zette het gezelschap zich aan het Maal der Vergeten Groenten. Historisch hoogtepunt was de in ganzenvet geconfijte Mr. Turners Cottage' uit 1859, de voorloper van de boerenkool.

De stichter van de Historische Groentehof is Jac. Nijskens (39). Nijskens heeft de varkensboerderij van zijn vader omgebouwd tot kookschool. Eigenlijk had hij ernaast een weitje met zeldzame dieren willen hebben. Maar daarvoor heb je tegenwoordig zoveel papieren nodig dat het plantjes zijn geworden.'

In april richtte hij samen met zadenhandelaar Ton Vreeken uit Dordrecht het genootschap op. Het voornaamste doel is kennis uitwisselen, zegt Vreeken. Er zijn allerlei mensen bezig met oude rassen. Die willen we met elkaar in contact brengen.' Wat de eerste dag meteen al aardig lukte, omdat velen eigen zaden en boontjes hadden meegenomen.

Het genootschap hoopt oude rassen van de ondergang te redden, door ze meer bekendheid te geven. Het is een vereniging van liefhebbers, zegt Nijskens.

Ze hebben niet de illusie dat oude rassen een comeback kunnen maken in het commerciële circuit. Misschien dat de witte of zwarte wortels, toch weer eens iets anders dan oranje, nog marktpotentie hebben, zegt Vreeken.

Volgens Nijskens is het feest van de Vergeten Groenten vooral een feest der herkenning. Mijn vader stond er nogal sceptisch tegenover toen ik de eerste planten uitzaaide. Wat is dat nou, zei hij. Tot hij de eerste aardperen zag opkomen. Ah, riep hij, Russische patatten!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden