BERICHT UITAMPHIA ZIEKENHUIS

Er is niet veel tijd om zich in het ziekenhuis zorgen te maken over besmetting

De komende weken doet verslaggever Willem Feenstra verslag vanuit ziekenhuis Amphia in Breda, waar hij ziet hoe de kamer van een coronapatiënt wordt schoongemaakt. 

Schoonmaker Bridget Loos aan het werk in de 'besmette' kamer 5 van de spoedeisende hulp.Beeld Willem Feenstra

Als schoonmaker Bridget Loos (‘zeg maar Briesjiette’) een kamer op de spoedeisende hulp binnenkomt, kijkt ze als eerst naar het bed. Normaal, zegt ze, vertelt een bed je eigenlijk alles. Er kan bloed op liggen. Of urine. Of braaksel. Soms liggen er nog lakens op, soms is het een kaal matras. Hoe dan ook: als ze weer weggaat, moet het er zó schoon uitzien ‘dat ik mijn moeder erin zou leggen’.

Spoedeisende hulp

We staan in beschermende pakken, met mondmasker en spatbril, in kamer vijf van de spoedeisende hulp.  De afgelopen twee uur lag hier een oude man, die was binnengebracht met ademhalingsproblemen. Corona, vermoedelijk. Nu is hij opgenomen en is deze kamer ‘besmet’. Loos (55) moet ervoor zorgen dat zijn virus hier niet voortleeft.

Dokters en verpleegkundigen hebben gekozen voor een beroep dat besmettingsgevaar met zich meebrengt. Veel schoonmakers in het ziekenhuis niet. Die zijn er ooit bij toeval terechtgekomen, omdat hier nou eenmaal veel vraag naar hun beroepsgroep is. Tegen wil en dank is hun werk de afgelopen maand drastisch veranderd. Ze werken in ploegen de klok rond. Lopen het risico zelf besmet te raken. Sommigen zijn bang.

Verveeld

Loos hoort hun zorgen ook, zelf heeft ze die minder. Voor haar was de spoedeisende hulp een bewuste keus toen ze drie jaar geleden overkwam van het dermatologisch dagcentrum. Ze was verveeld geraakt en wilde de spanning van het ziekenhuis. Maar ze wilde absoluut niet in de patiëntenkamers werken. ‘Ik wil niet dat ze me aanstaren als ik schoonmaak’, zegt ze. ‘Moet ik haasten en kan ik het niet zo schoon krijgen als ik het hebben wil.’

Dus werd het de spoed, met de hele dag nieuwe patiënten en kamers die continu moeten worden schoongemaakt. Dat zoiets als corona zou kunnen komen, daar had ze toen ook niet over nagedacht. Nu doet ze soms tien coronakamers op één dag. Heel veel tijd om zich zorgen te maken over besmetting, heeft ze naar eigen zeggen dus niet.

Geen chloor

Pak aan, mutsje op, mondmasker voor, bril op, handschoenen aan. Schoonmaakmiddel van haar kar in de emmer. Geen chloor, dat werkt op de toch al kwetsbare longen van patiënten. Doekje mee. Schuifdeur open, snel naar binnen, schuifdeur dicht.

In kamer vijf vult ze haar emmer met koud water, dat het best past bij het speciale schoonmaakmiddel. Ze begint met het bed, heeft het langst nodig om te drogen. Felle uithalen. Daarna de lampen. Het aanrecht. De beeldschermen. De stroomdraden. En als laatste de vloer. De muren laat ze ongemoeid: het behang bleek in de eerste coronaweken niet bestand tegen haar schoonmaakkracht.

Er is een filmpje van het ziekenhuis waarin wordt uitgelegd hoe je een poetsdoek zo kan vouwen dat je zestien schone oppervlakken hebt. Loos lacht. ‘Vier keer, daarna gooi ik ‘m in de was.’

Ziek

Tussen neus en lippen door: veel van haar collega’s zijn ziek. Heeft niks met corona te maken. Het bukken, het boenen, de rare houdingen: dat houdt niet iedereen lang vol. Van het ziekenhuis mogen ze maximaal 28 uur per week werken, al was het afgelopen maand vaak wat langer. Maar de sfeer op de spoedeisende hulp maakt volgens haar veel goed. Ze voelt zich hier niet minder dan de verpleegkundigen of artsen. Ze drinken samen koffie.

Om rond te komen, en ook omdat het leuk is, werkt ze achter de bar bij café Bril Jantje in Breda. Al sinds carnaval is ze ‘een beetje benauwd op de longen’. Een paar weken geleden liet ze zich testen: geen corona. Dus werkt ze stug door.

Als ze in kamer vijf de laatste vieze oppervlakten heeft gehad, vertelt ze over haar zoon. Toen hij elf jaar oud was kreeg hij last van suikerziekte. Had hij weer een gebroken arm, of iets aan zijn voeten. Vanaf dat moment kwam ze vaker op de spoedeisende hulp dan haar lief was.

Dan keek ze naar het bed waarop hij lag, en dacht ze: slecht schoongemaakt. Dat kan ik beter.

Alle reportages uit ziekenhuis Amphia in Breda

7 april - Het afscheid: Telkens als de verpleegkundige door het raampje een afscheid ziet, probeert ze even weg te kijken

6 april - De afdeling infectiepreventie: Door het coronavirus is in het ziekenhuis ieders werk moeilijker geworden, behalve dat van de infectiepreventie

3 april - De datameester : Ze hangen aan de lippen van de datameester van het ziekenhuis

2 april - De directeur: Als ziekenhuisdirecteur vreesde hij voor ziek personeel. Nu heeft hij zelf corona

1 april - De familiebegeleiding: Nu liggen doodzieke mensen bij elkaar op de zaal. Daar past simpelweg geen bezoek meer bij

31 maart - De media: Wel een cameraploeg op de intensive care maar geen familie: dat voelt wrang

30 maart - Kankerzorg per telefoon: Nu corona door de ziekenhuisgangen waart, zijn kankerpatiënten thuis vaak beter af

27 maart - Omdraaien patiënt: Ze noemen het de ‘borstcrawlpositie’, het ziet er bijna vredig uit

26 maart - Sluiting psychiatrie: Hoe de laatste patiënt van de afdeling psychiatrie verdwijnt

25 maart - Het laatste gesprek: Patiënten willen de waarheid horen, hoe ijzingwekkend die ook is

24 maart - Het doemscenario: Toen een paar personeelsleden positief testten, kwam het gevoel van urgentie snel 

23 maart - De kinderopvang: Als de verpleegkundigen hun kroost ’s avonds ophalen, storten ze bij Francet en Margot hun hart uit

20 maart - Overplaatsing patiënten: Als de beademing losschiet, hangt in de ambulance een viruswolk

19 maart - De intensive care: Iedereen moet door de sluis naar het kloppend hart van het ziekenhuis

18 maart - Binnenkomst patiënt: Een hoestsalvo: zo klinkt een coronapatiënt dus

17 maart - Nepnieuws: ‘Sommigen zeggen dat wij aan censuur doen’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden