Opinie

'Er is dan wel weinig mis met Jolande Sap, er is nog minder aan haar dat overtuigt'

GroenLinks leden zouden zich nog even achter de oren moeten krabben. 'Er is dan wel weinig mis met Jolande Sap, er is nog minder aan haar dat overtuigt', vindt columnist voor Volkskrant.nl Daniël Samkalden. Volgens hem zou de partij Tofik Dibi wel eens harder nodig kunnen hebben dan ze zelf wil inzien.

Jolande Sap en Tofik Dibi tijdens hun debat in de Rode Hoed. Beeld anp

Jolande Sap is bezig met haar openingsspeech van het tweede debat met Tofik Dibi. Met een ijzeren regelmaat beklemtoont ze het begin en het eind van elke zin, begeleid door haar handen die vinnig op en neer gaan als een dirigent die de maat slaat, waartussen de woorden telkens wegzakken in een moeras aan monotone goede bedoelingen. Ineens stokt ze en zegt dan vloeiend alsof ze snel even zelf iets kwijt wil: '...volgens mij tikt mijn oorbelletje dus ik zal proberen mijn hoofd wat stiller te houden, ik zal 'm zo uitdoen...' Dan verstrakt haar gezicht weer en herpakt ze het dreinende ritme van haar ingestudeerde verhaal. In acht seconden het eindeloze verschil tussen je best doen en jezelf zijn. Tussen kramp en flair.

Het gaat tegenwoordig niet om gezond verstand of bestuurlijke kwaliteiten, maar of je erin slaagt in de mediawerkelijkheid van Den Haag je boodschap geloofwaardig over het voetlicht te brengen. Dat concludeerde Job Cohen in zijn laatste persconferentie, verreweg zijn beste optreden als lijsttrekker. Omdat het niet meer hoefde. Ineens vielen de woorden weer op hun plek, stond hij achter het katheder met het natuurlijke gezag dat al die tijd zoek was geweest, gluurde met spot over zijn leesbril en weigerde te antwoorden als hij daar geen zin in had. Op zijn sloffen was hij premier geworden zo. Succesvolle politici vergeten niet in te ademen, ze hebben geen oorbel nodig om uit de groef te geraken, de voelsprieten staan uit, de privé-reflexen op stand-by, het achterste van de tong ligt op het puntje klaar, juist als het erom gaat, zodat niemand nog weet waar het persoonlijke ophoudt en het theater begint.

GroenLinks mag haar leider kiezen tot volgende week dinsdag. In de peilingen krijgt Sap 80 procent van de stemmen toebedeeld tegenover 11 procent voor Dibi. De leden zouden zich nog even achter de oren kunnen krabben, want er is dan wel weinig mis met Jolande Sap, er is nog minder aan haar dat overtuigt. Onder de sterke en charmante Femke Halsema die een stabiele aanhang had verworven, was GroenLinks misschien klaar voor de macht, iets wat Sap herhaalt als een mantra, maar onder haar wolligheid lijkt het vuur te doven dat dit pragmatisme rechtvaardigt. Met Sap zal er uiteindelijk nauwelijks macht zijn om te gelde te maken.

Tofik Dibi daarentegen legde alvast met zijn fanatiek bevochten kandidatuur de vinger op de zere plek binnen z'n eigen partij. De kandidatencommissie weigerde hem voor te dragen, omdat hij weliswaar een 'fris en leuk persoon' is, 'een creatieve buitenspeler met aanstekelijk enthousiasme', maar ongeschikt als leider. Waarmee ze naar oud-communistische traditie het gras voor de voeten van de kiezer wegmaaide. De partij zou Dibi wel eens veel harder nodig kunnen hebben dan ze zelf wil inzien. Hij analyseert feilloos en onverschrokken. Zijn conclusies zijn scherp, onafhankelijk en gedurfd. Tofik Dibi staat ook nog niet bijzonder handig achter zijn tafeltje. Zijn ogen schieten schichtig en onwennig door de ruimte. De tongval klinkt weinig vertrouwd in de oren. Maar zijn gedachten komen aan. Ze zijn oorspronkelijk en reiken ver. Blijkbaar verder dan GroenLinks lief is.

Dat Dibi geen enkele kans maakt als lijsttrekker van deze vernieuwingspartij, verraadt een gesloten en bange aard. Zonde, want in deze tijd van kapitaal-, klimaat- en kwaliteitscrisis zouden, met een beetje meer geestdrift, de zetels voor het oprapen moeten liggen.

Daniël Samkalden is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.