Er gebeurt best nog wat, op zo'n grauwe dag naar het Buurserzand

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land. Aflevering 175: die middelste bonte specht, was dat hem echt? De zingende grote lijster kan niet missen.

Beeld Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam

Een zandpad naar het Buurserzand, heide-gebied, met stukjes bos en met vennetjes. Het is nog altijd een grauwe dag, maar in het bos zijn geluiden. Van grote bonte spechten vooral. Ik stop vanwege een zacht getik, en zie een specht die een tak aan het bewerken is, op zoek naar insecten. Wacht, even opletten nu, dit is toch geen grote bonte specht. De kop is ronder, een rood kuifje dat verder naar achteren doorloopt, kleinere snavel, de zwarte snorstreep loopt niet door tot de snavel. Nou ja, het zal toch niet...? Kijken, zoeken: ja, middelste bonte specht! Zeldzame verschijning, die ik nooit eerder zag. Ik zocht er eerder vergeefs naar, op landgoed Twickel.

Even later begin ik mijn eigen waarneming te wantrouwen. Zo vaak is de middelste bonte specht hier niet gezien, zelden eigenlijk. Voor het eerst tijdens mijn tocht betreur ik het dat ik geen fototoestel bij me heb.

Nu ja, door maar weer, over een vlakte met her en der bomen, winterlandschap, er ligt nog een laagje sneeuw. Natuurmomenten heeft de heide hier vernat, dat is goed voor de dopheide en de klokjesgentiaan. Er zijn bomen gekapt, en tijdens de laatste storm sneuvelden veel van de overgebleven bomen. Besneeuwde vlakte met boomstaken, het is een plaatje.

Om een plukje jeneverbessen heen, stukjes bos, dan weer heide, ik kom vier vrijwilligers tegen die zich hardop afvragen wat het nut is van hun opdracht: het verzamelen en opstapelen van afgewaaide takken. Een zingende grote lijster, boven in een boompje. Ook nog nooit bewust gezien en toch weet ik nu meteen dat mijn waarneming klopt.

Grote lijster.

Er gebeurt best nog wat, op zo'n grauwe dag. Nu weer een hard, blaffend geluid in de verte. Welke vogel is dit nu weer? Even later zie ik het antwoord: zes reeën die me, half verborgen tussen de heidestruiken, vanaf een afstand aankijken. Ja, reeën blaffen soms, het is een soort schelden tegen indringers.

Ach ja, vroeger vond ik natuur saai. Ik wist niets, ik zag niets, ik hoorde niets. Ik vrees dat ik zelf toen heel saai was.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Lees hier de eerdere afleveringen.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden