Epidemiologie

Wetenschappelijk onderzoekers hebben regelmatig te maken met negatieve publiciteit over hun vak. Milieuactivisten grijpen elke gelegenheid aan om wetenschappelijke en technische ontwikkelingen in een kwaad daglicht te stellen....

Het nieuwe doelwit van de milieuactivisten is de nanotechnologie. Aan deze technologie zouden veel gezondheidsrisico's zitten. Geen natuurkundige of scheikundige die kan definin wat nanotechnologie precies inhoudt, maar de groenen weten nu al doemscenario's te bedenken als deze technologie ingevoerd zou worden.

Verleden week droeg Lucas Reijnders in Het Financieele Dagblad zijn steentje bij aan deze discussie in Nederland. Hij waarschuwt voor de nanotechnologie en pleit voor verregaande overheidsmaatregelen om de ontwikkeling van deze techniek te beperken.

Om niet in dezelfde fout te vervallen als bij genetisch gemanipuleerd voedsel, zullen wetenschappers de bezwaren van de milieubeweging tegen de nanotechnologie zeer serieus nemen. Of in ieder geval doen alsof. Ze zijn als de dood voor demonstranten bij de ingang van hun laboratoria.

Bij gezondheidsrisico's veroorzaakt door milieufactoren, betreft het een mogelijke relatie tussen blootstelling en een ziekte. Dit verband is vaak zwak of helemaal afwezig. Typisch het vakgebied van de epidemioloog.

Ik heb me in het verleden enigszins verdiept in de vermeende schadelijke werking van hoogspanningsmasten en mobiele telefoons. Ook daar kwam de informatie van epidemiologische studies.

Milieuactivisten en gedreven politici hebben geen zorgvuldig statistisch onderzoek nodig. Die weten het antwoord al. Dat werd weer eens duidelijk bij de kwestie van het passief roken. Passief roken moet wel slecht zijn voor de gezondheid. Dat snapt toch iedereen. En de Gezondheidsraad voelde dat gevoel goed aan. In zijn rapport over de schade van passief roken, van verleden jaar november, schreef de raad precies wat de politiek wilde horen.

Toen dat rapport uitkwam, besloot ik me te verdiepen in de epidemiologie. Om wat kritischer naar al die statistische studies te kunnen kijken. Ik vroeg aan Frits Rosendaal, klinisch epidemioloog uit Leiden, welke boeken ik zou moeten lezen.

Zijn antwoord was: 'Als je daar meer over wilt weten, moet je onze aio-cursus Klinische epidemiologie volgen. Elk jaar geven mijn collega Jan Vandenbroucke en ik deze opleiding op Schiermonnikoog.'

En zo gebeurde het. Vorige week ben ik een week lang student geweest op Schiermonnikoog. Elke dag van 's ochtends half negen tot 's avonds negen uur. En slechts halve dag vrij. Voor mijn medestudenten was het even wennen, zo'n oudere mijnheer zonder medische achtergrond.

Het eerste wat mij opviel bij de cursisten, was dat vrouwen ver in de meerderheid waren. Een aantal van hen bleek goed in b te zijn. Die werden al snel moe van mijn vraag waarom ze geen natuurkunde hadden gestudeerd. Gelukkig hadden ze wel belangstelling voor natuurkunde. Bij de revan de groep mag ik iets over mijn onderzoek vertellen.

Ik heb vele risicofactoren, vele ziektes en vele operaties voorbij zien komen. Klinisch epidemiologen zijn gek op ziektes waar mensen aan doodgaan. Verder bleek dat ze elkaar in de medische literatuur flink hard kunnen aanpakken over de slechte kwaliteit of verkeerde interpretatie van gegevens.

Ik hoop dat ik nu met wat meer kennis van zaken kan kijken naar al die angstaanjagende verhalen over ziektes veroorzaakt door nieuwe technologie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden