Entertainer Djokovic zoekt innerlijke rust in tempel

Om te ontkomen aan de hectiek van Wimbledon, bezoekt de nummer één van de wereld regelmatig de boeddhistische tempel vlak bij het tenniscomplex.

LONDEN - Als Novak Djokovic zaterdagochtend op kousenvoeten de tempel binnensluipt, is het 11.15 uur. Hij neemt geruisloos plaats achter de blote voeten van enkele Thaise vrouwen die geknield naar een altaar kijken. Op een verhoging, omgeven door gele kaarsen en roze kunstbloemen, staat een metershoog Boeddhabeeld.

Djokovic vouwt zijn benen. Hij strekt zijn rug, legt de rechterhand op zijn hartstreek en sluit zijn ogen. Hij mediteert in kleermakerszit. Ruim tien minuten zit hij muisstil. Alleen zijn handen bewegen. Hij vouwt ze voor zijn borst. Hij legt ze op zijn knieën. Hij strijkt ze langzaam over zijn lichaam, van zijn stugge haardos tot aan zijn tennissokken.

Dan vertrekt hij net zo stilletjes als hij is binnengekomen, zonder acht te slaan op de sierlijk geverfde draken en de olifanten aan de wanden. Hij gaat niet alleen. Drie devote vrouwen, die eieren en bananen als een offer aan Boeddha op het tapijt hebben gelegd, hebben de beste tennisser ter wereld herkend. Ze willen met hem op de foto. Djokovic geeft glimlachend gehoor aan het verzoek en poseert in het gras.

Djokovic komt dagelijks in de Buddhapadipa-tempel, de eerste in zijn soort in Groot-Brittannië. Hij ontdekte de plek doordat hij tijdens Wimbledon een villa huurt in de buurt van het religieuze centrum. De tempel ligt hemelsbreed op nog geen 200 meter van het centre court, verborgen achter een landhuis en hoge bomen.

Het lijkt een vreemd oord voor Djokovic, de meest extraverte nummer één sinds John McEnroe. Hij geniet van mensenmassa's. Hij bloeit op als alle ogen op hem zijn gericht, zoals zaterdagavond tijdens zijn routinematige zege op de Fransman Jeremy Chardy (6-3, 6-2, 6-2). Hij durft het aan de zenuwtrekjes van andere topspelers in volle stadions te persifleren. Hij lijkt energie te krijgen van drukte om hem heen.

Schijn bedriegt. Djokovic bekende vorige week dat hij de tempel bezoekt om te ontkomen aan de hectiek van Wimbledon, met zijn onverzadigbare media en fans. 'Het tennis brengt uiteraard veel druk en stress met zich mee, dus ik heb een plek nodig waar ik mezelf kan afsluiten en de batterij kan opladen. Het is een erg rustige en mooie omgeving, waar ik graag tijd doorbreng.'

Djokovic wilde niet uitweiden over plek die het boeddhisme inneemt in zijn leven. Dat noemde hij 'privé'. Hij heeft dit jaar een hoge onderscheiding gekregen van de Servisch-orthodoxe kerk, maar zei in maart tijdens een persconferentie dat hij zich niet wil laten 'inkaderen' door één geloof. Hij vindt religieuze vrijheid een groot goed. 'We bidden allemaal op verschillende manieren tot dezelfde energie.'

De Thaise bezoekers van de tempel kunnen zich voorstellen dat Djokovic zich voelt aangetrokken tot hun levenswijze, al vinden ze tien minuten mediteren wel vijftig minuten te kort. 'Hij komt hier om zijn geest vrij te maken. Dat is goed', zegt Boy Psuri, een Thaise man van middelbare leeftijd die in de buurt woont. 'Andy Murray is niet cool genoeg. Zijn geest is niet vrij. Hij zou hier ook moeten komen.'

De interesse van Djokovic voor het boeddhisme lijkt oppervlakkig. 'Ik heb hem nog nooit ontmoet', zegt Pk. Sutas Amarasuddhi, de kaalgeschoren monnik die leidinggeeft aan het centrum. Hij heeft zojuist een lunch genuttigd die Thaise bezoekers voor hem hebben meegebracht. In zijn oranje gewaad heeft hij zich tegoed gedaan aan fruit en dunne plakjes zoetigheid: donuts, aardbeiengebak, bonbons van Ferrero-Rocher en Snickers.

In het kantoor van de monnik ligt een krant met een foto van Djokovic op de voorpagina. 'Ik ben hem weleens voorbij gelopen', zegt Amarasuddhi, die al zestien jaar in Londen woont. Met tennis heeft hij weinig op, ook al ligt zijn centrum in het hart van de wijk Wimbledon. Hij hecht geen belang aan het bezoek van de wereldberoemde Serviër.

'Het betekent niets voor ons', zegt hij met een minzame lach. 'Ik bedoel het zo: iedereen is welkom om hier een kijkje te komen nemen, van de hoogste tot de laagste persoon.'

De monnik zal nooit een poging doen om Djokovic te bekeren, zegt hij. Zo zit het boeddhisme niet in elkaar. Het is aan iedere persoon zelf om de waarde van Boeddha's lessen te bepalen. Voor alle westerse bezoekers aan zijn centrum heeft hij dezelfde boodschap. 'Blijf trouw aan je eigen religie, maar stel je open voor de boodschap van andere religies. Dat geeft gemoedsrust.'

Zou Djokovic bij zijn Thaise buren, naast rust, ook gemoedsrust zoeken? De tuin van de tempel biedt allerlei mogelijkheden. Onder de bomen en struiken staan talloze Boeddhabeeldjes. De vogels fluiten. In de houten bordjes langs het tuinpad zijn filosofische boodschappen gegraveerd.

Eén daarvan lijkt bij uitstek geschikt om een vechtjas als Djokovic aan het denken te zetten. 'Ook al overwin je duizend man in de strijd, wie zichzelf kan overwinnen, is de ware krijger.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden