Engelsen kampen met watertekort

Vanwege de uitzonderlijke droogte is in het zuiden van Engeland een sproeiverbod van kracht. Waterbedrijven moedigen Britten aan uit te kijken naar 'zwartsproeiers'.

VAN ONZE CORRESPONDENTPATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - 'Nee, ik ga maar niet aan de tomaten beginnen dit jaar. Die hebben te veel water nodig.' Peinzend staat Richard Millard op Eerste Paasdag in de tuin van zijn boerderij nabij St Mary Cray, een plaatsje waar Londen overloopt in het platteland van Kent. Het is de vierde dag van het sproeiverbod in het uitgedroogde zuiden van Engeland. In zijn grote tuin heeft de 71-jarige hovenier al enkele vuilnisbakken met water neergezet. 'Anders moet ik telkens met de gieter van en naar de keuken lopen.'

Sinds de instelling van het sproeiverbod is het uiteraard meteen beginnen flink te regenen. Maar ongeacht de hoeveelheid neerslag die de komende dagen en maanden gaat vallen, zal het verbod, dat twintig miljoen Engelsen treft, zeker tot het najaar in stand blijven.

Na twee droge winters is het waterpeil net zo laag als tijdens de beruchte zomer van 1976, toen mensen gebruik moesten maken van openbare waterputten, en ze het bad met elkaar deelden. Het laatste sproeiverbod dateert uit de zomer van 2006. De toenmalige burgemeester van Londen Ken Livingstone adviseerde zijn stadsgenoten indertijd hun blaas tijdens het douchen te legen. Een sproeiverbod in april is een unicum.

Wie toch de sprinkler aanzet, kan 1.000 pond boete krijgen. In theorie, dan. De waterbedrijven hebben geen mankracht om controles uit te voeren en moedigen mensen aan zwartsproeiende buren in de gaten te houden, wat mogelijk zal leiden tot een nieuw soort heggenruzie.

Ongewassen auto

De waterbedrijven proberen een positieve draai aan de noodmaatregel te geven door te verklaren dat een ongewassen auto een statussymbool is. Van oudsher is het niet wassen van auto's een manier van aristocraten om zich te onderscheiden van de burgerlijke zaterdagochtendpoetsers. En bruin, zo beweren de waterboeren, is het nieuwe groen, doelend op de kleur van uitgedroogde gazons.

De Engelsen zijn not amused. Ze krijgen flinke waterrekeningen en vervolgens dreigt er een boete wanneer ze het geconsumeerde goed gebruiken, luidt de redenatie. Watermeters zijn niet wijdverspreid. Bovendien leeft het idee dat de geprivatiseerde waterbedrijven vooral investeren in dividenden voor aandeelhouders en bonussen voor bestuursleden.

Zo gaf de baas van Thames Water zichzelf afgelopen jaar 1,67 miljoen pond mee, en dat terwijl er per dag 600 miljoen liter uit de Victoriaanse pijpleidingen van zijn bedrijf sijpelt. In het gehele droogtegebied lekt dagelijks 3,38 miljard liter weg.

'Het is toch ongelooflijk. Wij Engelsen zitten op een eiland en niemand investeert in de destillatie van zeewater. Ik weet zeker dat jullie Hollanders dat wel doen, of niet?' zegt Millard. 'En wat me ook ergert, is dat organisatoren van sportevenementen zo veel water mogen gebruiken als ze willen. Ik weet zeker dat de Olympische velden straks groen zijn, maar bij onze cricketclub in Halstead mogen we niet eens het wicket besproeien, laat staan het buitenveld.'

Het plan van de Londense burgemeester Boris Johnson om kanalen vanuit het natte Noorden aan te leggen, noemt Millard sympathiek. 'Al ben ik bang dat een glas water dan 2 pond gaat kosten.'

Duurder bier

Het sproeiverbod kan ook leiden tot duurdere groenten, duurder bier, de tijdelijke sluiting van zwembaden en afgelaste voetbalwedstrijden - harde, bruine velden zijn namelijk in strijd met veiligheidsvoorschriften. In Londen liggen al dertig fonteinen stil. De stad had net twee ton uitgegeven om die van Trafalgar Square mooier te maken, vanwege de Olympische Spelen. Elders in de hoofdstad, bij de Chelsea Flower Show, gaat de aandacht dit voorjaar uit naar Mediterrane tuinen met cactussen en gravelpaadjes. De verkoop van emmers is reeds met 340 procent gestegen.

Engelse watergebruikers zijn al druk met het zoeken naar wegen om het sproeiverbod te overleven. Sommige hondenbezitters proberen hun hond te laten wennen aan de douche, slimme autobezitters parkeren hun auto zo dicht mogelijk bij de badkamer in de hoop dat de douchestraal ver genoeg reikt.

In Kent, bijgenaamd 'de tuin van Engeland', zoekt ook Millard naar manieren om zijn bloemen en gewassen te bewateren zonder zich een hernia te sjouwen. 'Als ik de tuinslang nu eens in de gieter steek. Het is verboden om te sproeien, maar het is volgens mij niet verboden om de tuinslang aan te zetten.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden