Engeland verliest en ziet de toekomst

Waar het misging met het oude Engeland en hoe het goed kan komen met het nieuwe Engeland: dat was terug te zien in het 2-1-verlies tegen Italië.

AMSTERDAM - Engeland 1


Italië 2


Als ware hij vooruit gestuurd om een internationaal publiek te laten proeven van een vleugje van het nieuwe Engeland, zo onbevangen dartelde Raheem Sterling door de Arena da Amazônia van Manaus. Onschuldig, maar niet naïef. Spelend zonder last uit het verleden. Vrij.


Als ware hij aanwezig om een internationaal publiek te herinneren aan het oude Engeland, zo ongeïnspireerd sjokte Wayne Rooney over datzelfde veld. Geërgerd, omdat hij op de linkerflank was geposteerd. Rondlopend zonder enige vreugde in zijn ogen. Na afloop in vertwijfeling wegbenend. Belast met de herinnering aan eerdere mislukte toernooien.


Sterling is 19 jaar oud. De zorgeloze jongen met de Jamaicaanse roots heeft er een fraai seizoen opzitten bij Liverpool, waar hij een meer dan bruikbare aangever was voor de spitsen Daniel Sturridge en Luis Suarez. Hij stond zaterdag in de basis tijdens zijn vijfde interland.


Rooney is 28 jaar oud. De nukkige spits uit Croxteth, Liverpool heeft er een miserabel jaar opzitten bij Manchester United, dat zichzelf te kijk zette onder de ontslagen coach David Moyes. In zijn 93ste interland maakte Rooney duidelijk dat bondscoach Roy Hodgson een keuze moet maken: of hij benut hem als spits, of helemaal niet. Op de linkerflank vertegenwoordigde hij geen enkele waarde.


Engeland - Italië was nog maar een paar minuten oud toen Sterling een vuurpijl van zijn rechtervoet liet vertrekken, afgevuurd van een meter of 20 van het doel van Salvatore Sirigu. Het projectiel leek in de bovenhoek te eindigen, maar het einddoel bleek het zijnet. Uit de poging sprak branie. Op zijn eerste WK was Sterling allesbehalve onder de indruk van het podium. Hij wilde zich er juist laten zien.


Engeland - Italië zat diep in de tweede helft toen Rooney een hoekschop nam. Of nam? Hij deed een poging. Wat volgde was een lachwekkende afzwaaier, ook een vuurpijl, maar dan zonder einddoel.


Sterling is de tiener die niets fout kan doen. De goedlachse aanvallende middenvelder heeft een hoge aaibaarheidsfactor en geldt als een belangrijke vertegenwoordiger van een nieuwe lichting internationals. Wie dat zijn? Luke Shaw, Ross Barkley, Jordan Henderson, Adam Lallana, Alex Oxlade-Chamberlain, Jack Wilshere en de iets oudere Danny Welbeck (23). Allen zijn erbij in Brazilië.


Rooney is de spits met wie veel Engelsen een beetje klaar zijn. Elk toernooi schrijven de Britse kranten kolommen vol over de mogelijkheid dat Rooney de ster van het WK of het EK wordt. En elke keer blijkt waarom die gedachte puur en alleen in Engeland bestaat. Op de grote toernooien heeft Rooney het nog nooit waargemaakt.


Is Sterling het beste dat Engeland kon overkomen? Nee, dat is overdreven. Hij liet wel zien waarom er weer wat te genieten valt bij Engeland. Na het dorre EK van 2012, waar de ploeg van Hodgson zo avontuurlijk was als een huismus met pleinvrees, waren er tijdens de wedstrijd tegen Italië sprankjes van hoop.


Is het gedaan met Rooney in dit toernooi? Nee, dat is veel te vroeg gezegd. Bovendien bestaat de kans dat Hodgson toch besluit Rooney als diepe spits te posteren. Dan zal blijken of hij, getergd door de kritiek, nog één keer het vuur in zichzelf kan laten ontbranden. Erg aannemelijk lijkt dat niet.


Maar de 37ste minuut van Engeland - Italië dan? Ja, toen klopte het een keer. Sterling stuurde Rooney diep op de door hem vervloekte linkerflank. Er volgde een afgemeten voorzet, zijn eerste en enige van de wedstrijd, die spits Sturridge keurig afrondde. 1-1 dus.


Daarmee was de 1-0 door Claudio Marchisio, een mooi geplaatst afstandschot, weggewerkt. Nadat Mario Balotelli 2-1 had gemaakt met een kopbal uit een schitterende voorzet van Antonio Candreva, had Engeland daar niets meer aan.


Sterling maakte zaterdagnacht in Manaus de hoge verwachtingen waar. Rooney bevestigde juist de twijfels over zijn waarde. Zo won het oude Engeland nipt van het nieuwe Engeland, overigens zonder fatale gevolgen. Op donderdag 19 juni wacht het tweede groepsduel tegen het eveneens puntloze Uruguay. Dan, in São Paulo, kan het WK over zijn voor de Engelsen.


Het woord is nu aan Hodgson: vol inzetten op de toekomst of toch nog even vasthouden aan het verleden.

Suarez moet WK voor Uruguay redden

Uruguay verloor zaterdag zonder sterspeler Luis Suarez van Costa Rica: 3-1. Op de schouders van de aanvaller van Liverpool rust daardoor een zware taak: net gerevalideerd van een knie-operatie moet hij Uruguay donderdag langs Engeland helpen. Voor beide landen geldt: nogmaals puntverlies en het WK is zo goed als voorbij.


Uruguay kwam tegen Costa Rica op voorsprong door een strafschop van Edinson Cavani. Joel Campbell, Óscar Duarte en Marco Ureña maakten een achterstand daarna ongedaan.


De Zuid-Amerikanen, vier jaar geleden nog in de halve finales, hadden op papier een veel beter elftal, maar dat kwam er in Fortaleza niet uit. Aanvankelijk kwam Costa Rica ook niet goed uit de verf, maar in de tweede helft begon het met aanvallen en vielen de doelpunten snel achter elkaar.


Maxi Pereira werd in blessuretijd de eerste speler die rood kreeg op dit WK. Hij schopte Campbell hard op zijn scheenbeen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden