Enge western-thriller

'Zo lang ik vind dat alles in de juiste richting gaat, doe ik er met plezier aan mee. Maar wanneer dat gevoel verandert, stop ik er zo mee en laat ik het aan iemand anders over. Take the money and run ... smiling!'. Regisseur


Henrik Ruben Genz


werkt vol goede moed aan zijn eigen Amerikaanse remake van Terribly Happy, vertelt hij in 2010 aan indiemoviesonline.com. Van het project is al lang niets meer vernomen.


In welke mate ben je bereid om je aan sociale, morele en culturele normen aan te passen? Hoe ver wil je gaan om je doelen te bereiken? Dat zijn de vragen die de Deense regisseur Henrik Ruben Genz centraal wilde stellen met Terribly Happy, naar de roman van Erling Jepsen. Het is een uiterst groteske formulering van die vragen geworden. De jonge, getroebleerde agent Robert Hansen wordt van Kopenhagen naar een gehucht in Jutland verplaatst; het begin van een film die met elke scène van genre verandert, en die het Deense achterland als een surrealistische hel op aarde afschildert.


Iedereen in het dorp probeert van Hansen een andere man te maken. In een saloon-achtige kroeg kijken ze raar op wanneer hij geen bier, maar limonade bestelt. De arts wil hem vol slaappillen stoppen, en in de supermarkt moet hij een kruimeldiefje afstraffen met een oorvijg. En dan is er nog de knappe Ingerlise, die hem ervan wil overtuigen dat ze wordt mishandeld door echtgenoot Jørgen. 'Wat ga je daaraan doen?' vraagt ze op slinkse toon aan Hansen, die in deze broeierige mix van horror, film noir en western steeds meer zijn verstand verliest.


Terribly Happy zit opmerkelijk stevig in het zadel, terwijl de film net zo gemakkelijk op een loze stijloefening had kunnen uitdraaien. Dat is misschien nog wel het meest te danken aan hoofdrolspeler Jakob Cedergren; ook wanneer zijn personage van goed naar kwaad en erger afglijdt, blijft Cedergren als een magneet op de toeschouwer werken.


Terribly Happy (Henrik Ruben Genz, 2008).


Canvas, 21.20-23.05 uur.


Mickey Blue Eyes

(Kelly Makin, 1999) Geslaagde misdaadkomedie, met Hugh Grant als stijve Brit die verstrikt raakt in de duistere zaken van zijn maffiose schoonfamilie. Potentieel klassiek is de scène waarin Grant zijn liefje in een Chinees restaurant ten huwelijk wil vragen, maar zijn met het aanzoek gevulde fortune cookie wordtverwisseld.


RTL 8, 20.30-22.35 uur.


World Trade Center

(Oliver Stone, 2006) De New Yorkse politie en brandweer waren ingenomen met dit rampendrama, waarin twee politiemannen in het puin komen vast te zitten tijdens de aanslagen van 11 september 2001. Een van de eerste Hollywoodfilms die de aanslagen tot onderwerp maakten; hij zit niet, zoals je van regisseur Stone had kunnen verwachten, vol complottheorieën. 'Dit is geen politieke film. Het mantra is: dit is geen politieke film', zei Stone dan ook tegen The New York Times. Acteurs Nicolas Cage en Michael Peña moeten in deze dik twee uur durende film grotendeels de kar samen trekken, en dat valt niet altijd mee.


SBS 6, 23.35-1.55 uur.


Mon fils à moi

(Martial Fougeron, 2006). Spannende thriller over verstikkende moederliefde. Hoe harmonieus puber Julien en zijn moeder samen ook kunnen stijldansen, tussen hen sluimeren ongezonde gevoelens die onvermijdelijk tot geweld zullen leiden - zoals de vooruitblikkende openingsscène al laat zien. Nathalie Baye is beklemmend kil in de moederrol, en Giorgos Arvanitis' camerawerk maakt van de gezinswoning een spookhuis. Wat er precies met de monsterachtige moeder aan de hand is, moet je als toeschouwer zelf uitvogelen.


Nederland 2, 00.15-01.32uur.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden