Energie Zita Swoon kaatst over het podium

Vanaf de stoelen aan de linkerzijde van de zaal heb je op zeker moment mooi zicht op de benen van Stef Kamil Carlens....

Ariejan Korteweg

Het zwarte lingeriesetje dat hij draagt, gaat schuil achter het klavier van zijn synthesizer, net als de bloemen die op zijn borst zijn getatoeëerd, en het sluike blonde haar dat doorgaans voor zijn gezicht hangt. 'Grief, is what we shall receive', zingt hij.

Carlens is in het dagelijks leven zanger en frontman van de avontuurlijke Vlaamse popgroep Zita Swoon, ook vorig jaar al te gast in het Holland Festival. Achter hem staan twee van de andere bandleden: slagwerker Aarich Jespers en gitarist Bjorn Eriksson. De diagonale opstelling van hun instrumentarium deelt het podium in twee driehoeken.

In de voorste driehoek sluiten Koen Augustijnen en Tamayo Okano elkaar juist in de armen. Zij slaat haar benen om hem heen, hij tilt haar op, zet haar op zijn schouders, grijpt haar onder de knieën en zwaait haar rond, haar hoofd zwiept rakelings boven de vloer.

Augustijnen en Okano zijn dansers en soms ook choreografen bij Les Ballets C de la B, het gezelschap van Alain Platel. Zij werden uitgenodigd om samen met Zita Swoon en twee acteurs een voorstelling te maken. Een procédé dat lijkt op de reeks Popmuziek & Eigentijdse dans, die de afgelopen jaren door Paradiso en de Danswerkplaats werd georganiseerd.

De acteurs haakten in de loop van het repetitieproces af, met als gevolg dat de de muzikanten de overhand kregen. Dat wreekt zich in deze voorstelling. Al treedt Zita Swoon niet op volle sterkte aan, het drietal muzikanten kan een wand van geluid optrekken, waaronder de dansers haast verpletterd raken.

Maar niet alleen dat houdt Plage Tattoo/Circumstances aan de grond. Het vijftal heeft kennelijk afgesproken dat iedereen beetje alles moet kunnen. Dus speelt de danser een stukje gitaar, en wagen de Zita Swooners zich aan dans en spel.

De promiscuïteit van danseres Okano vormt daarbij een dunne rode draad. Om beurten pakt ze de mannen in, met behulp van een op ieders zwakke plekken afgestemd arsenaal aan verleidingskunsten. Jaloezie, kippendrift en eenzaamheid zijn het voorspelbare gevolg, emoties die worden vormgegeven in het van C de la B bekende idioom van nonchalante precisie. Maar Plage Tattoo/Circumstances ontbeert de mengeling van bravoure en subtiliteit die bijvoorbeeld Iets op Bach zo hartveroverend maakt.

De energie van muzikanten en dansers kaatst over het podium, en raakt doorgaans kant noch wal. 'Als ik weer zoiets zou moeten doen, nam ik direct een regisseur', zegt Carlens in de Weekkrant van het Festival. Dat is dan afgesproken. Want of Zita Swoon meer is dan een popgroep, kan op grond van dit programma niet worden vastgesteld.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden