En dan nu het goede nieuws

Vorig jaar interviewde ik Brian Chesky, een van de oprichters van Airbnb.com over de opkomende delende economie, die wordt geleid door bedrijven als de taxi-app Uber en Airbnb. Dat laatste bedrijf biedt een platform aan mensen die hun lege kamers, huizen, kastelen of yurts (ronde nomadententen, red.) aan vreemden kunnen verhuren met hetzelfde gemak als waarmee je een kamer kunt reserveren in het Marriott. Toen we elkaar onlangs weer ontmoetten, vertelde Chesky over de groei van zijn bedrijf het afgelopen jaar - een groei die zo stormachtig is dat je eruit kunt concluderen dat de delende economie een bron van inkomsten wordt voor meer en meer mensen.


Chesky gaf me wat cijfers: 'We hebben meer dan drieduizend kastelen, tweeduizend boomhuizen, 900 eilanden en vierhonderd vuurtorens te huur op onze site. Op een recente avond verbleven er honderd mensen in yurts. Tijdens een recent weekend maakte 56 procent van de Airbnb-huurders voor het eerst gebruik van onze diensten. Meer dan 17 miljoen mensen hebben al van Airbnb gebruik gemaakt, de eerste miljoen gasten kostte ons vier jaar. Nu verblijven een miljoen mensen per maand bij ons.'


Wat is het geheim? Wie wist dat er zoveel mensen waren die hun kamers zouden verhuren aan vreemden en dat zoveel vreemden zouden willen verblijven in andermans huizen met extra kamers? Het korte antwoord is dat Airbnb begreep dat de wereld hyperverbonden begint te worden - wat betekent dat de technologie bestaat om elke verhuurder aan elke toerist of zakenpersoon waar ook ter wereld te koppelen. En dat als iemand een betrouwbaar platform bouwde waar deze partijen elkaar konden ontmoeten, er enorme waarde kon worden gecreëerd voor beide kanten. Dat was de echte innovatie van Airbnb - een platform van 'vertrouwen' - waar iedereen niet alleen de identiteit van alle anderen kon zien, maar ze ook kon waarderen als goede, slechte of onverschillige gastheren of gasten. Dat betekende dat iedereen in het systeem vrij snel een relevante 'reputatie' zou opbouwen, zichtbaar voor alle andere deelnemers aan het systeem.


Neem vertrouwde identiteiten en relevante reputaties - en opeens heb je 120 duizend mensen die in Braziliaanse huizen in plaats van hotels logeren tijdens het WK voetbal. Natuurlijk zijn er uitzonderingen en rotte appels, maar het systeem werkt voor heel veel mensen.


'Ik denk dat we terugkeren naar een situatie waarin de wereld weer een dorp is - een plek waar heel veel mensen elkaar kennen en vertrouwen en waar iedereen een reputatie heeft die bekend is bij alle andere mensen', zei Chesky (32). 'Op Airbnb heeft iedereen een identiteit.' Hoe informatiever je profiel, hoe meer vertrouwen je wekt. Hoe beter de reputatie is die je verdient met recensies, hoe meer mensen met je willen werken. 'Alle sociale frictie die er normaal is vanwege een gebrek aan vertrouwen, verdwijnt. En zo begint de wereld weer als een gemeenschap te voelen.'


Maar wat gebeurt er met 'bezit'?


'Vroeger waren mensen romantisch over bezit, want het betekende dat je vrij was', aldus Chesky. 'Nu ziet de jongere generatie bezit als een last. Jongeren willen alleen bezitten waar ze verantwoordelijkheid voor willen dragen. En veel mensen van mijn leeftijd willen geen verantwoordelijkheid voor een auto en een huis en veel spullen. Wat ik wil, is mijn reputatie, want in deze verbonden wereld biedt reputatie je toegang tot allerlei zaken. Het is als een grote sleutel waarmee je meer en meer deuren kunt openen.'


Tegenwoordig 'kun je veel baantjes en veel soorten inkomen hebben en verschillende reputaties opbouwen in verschillende kringen'. De vaardigheid of hobby die je altijd al had maar nooit kon gebruiken, kan in geld worden omgezet in de delende economie.


Hoe snel dat zal gebeuren, hangt onder meer af van overheidsreguleringen en belastingambtenaren. De delende economie kan de bestaande economie complementeren en de taart groter maken. Maar hoe groter de Ubers en de Airbnb's worden, hoe groter het verzet zal zijn van de zittende macht zal zijn. Het wordt een gevecht tussen de economieën van de 20ste en van de 21ste eeuw. Die van de 20ste eeuw werd voortgedreven door grote bedrijven die alles standaardiseerden omdat ze hun klanten nooit echt kenden, vindt Chesky. 'De 21ste-eeuwse economie zal worden voortgedreven door mensen, waarbij ik direct iets aan jou kan verkopen en je verrassen - en jij zult niet kunnen kiezen uit vier maar uit vier miljoen smaken.'


© The New York Times


THOMAS FRIEDMAN is columnist van The York Times.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.