En dan blijkt de cd met het Wilhelmus kapot

Roel Voorintholt, artistiek leider van Introdans, schreef hilarische herinneringen op aan reizen naar het buitenland met zijn gezelschap. Door Annette Embrechts..

Internationalisering. Het is zo’n woord dat graag wordt gebruikt in overheidsplannen en speerpuntenbeleid. Ook in de kunstsector. Internationalisering geeft aanzien. Het betekent meestal uitwisseling met collega’s en/of tournees door het (verre) buitenland. Dat laatste klinkt eenvoudig en aantrekkelijk: ‘even’ met een gezelschap naar een festival in Noorwegen of Cuba of met de Koningin mee op staatsbezoek in Argentinië of Estland. Maar wat betekent dat in de praktijk, bijvoorbeeld voor een dansgroep? Dans opereert bij uitstek ‘internationaal’ vanwege het woordeloze karakter.

Roel Voorintholt, artistiek leider van Introdans, schreef ter ere van zijn 25-jarig jubileum bij het Arnhemse dansgezelschap een groot aantal herinneringen op aan reizen naar het buitenland met Introdans en Introdans Ensemble voor de Jeugd. Hoe vaak hij het vliegtuig heeft gepakt blijkt uit een foto van stapels boardingtickets op zijn naam. Die siert de binnenkant van de kaft van het stijlvol ontworpen, deels Japans ingebonden tafelboek Van Ballenbak en Bolshoi.

De schrijfstijl van Voorintholt had enige eindredactie kunnen gebruiken – hij husselt tijden en onderwerpen door elkaar bij het groeperen van de reizen per land. Maar goed, hij is als danser opgeleid, niet als schrijver. Wáár hij echter over schrijft, geeft een interessant inkijkje in de stress rond buitenlandse optredens.

Natuurlijk heeft ook Voorintholt met zijn dansers last van toeristische reisbeslommeringen zoals buikgriep en diefstal. Onthutsend zijn echter de onverwachte barrières die een uitvoering in de weg staan. In Rusland houdt de douane het decor achter een hek vast tot anderhalf uur vóór de uitvoering in het Stanislavski Theater. Pas na een vloek van de technicus en – onderhands – een som geld mag een open vrachtwagen het decor alsnog weghalen.

In Marokko verwijten de dansers Voorintholt dat hij hen niet tijdig heeft voorbereid op het brakke podium zonder coulissen. In Argentinië slaat de paniek toe wanneer tijdens het staatsbezoek van de koningin een paar uur voor de voorstelling van Introdans blijkt dat de cd met daarop het Wilhelmus niet afspeelbaar is. Net voor aanvang redt een geluidstechnicus met een noodoplossing de landseer.

Het gesol met losschietende pruiken, gestolen dagvergoedingen en rekwisieten die tussen de Benedenwindse eilanden op drift raken, valt echter in het niet bij de onveiligheid die een dansgroep over de grens kan treffen. Bijvoorbeeld wanneer de marketingmanager van Riverdance in een nabijgelegen hotel in Johannesburg wordt vermoord om de kasopbrengst van een voorstelling. Of wanneer vijf meter van Voorintholts hotelkamer vandaan een forse brand uitbreekt. Of wanneer de artistiek leider in Haifa beroofd en mishandeld wordt. Om van het homovijandig klimaat in sommige landen nog maar te zwijgen – Voorintholt woont samen met danser Adriaan Luteijn. Daar staan echter de hoffelijke ontvangsten in Korea, de blije kindergezichtjes in Zuid-Afrika, de massages in Indonesië en de gekke vragen van bezoekers tegenover. Zo drong een dame door tot zijn hotelkamer om het merk van de lipstick van één van de danseressen te vragen. Die bleef zo goed zitten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden