En aan het slot wint gewoon Cavendish

Was het de wind die verkeerd stond? De vermoeidheid van de renners? Hoe verdrijven de renners hun verveling in 208 kilometer tot aan de sprint?

Mark Cavendish (links) achtervolgt Marcel Kittel zaterdag in de sprint in Villars-des Dombes. De Brit won en pakte zo zijn vierde etappezege. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Toen Merijn Zeeman zaterdagmorgen het routeboek van de Tour de France opensloeg (rit van 208,5 kilometer) en vervolgens het weerbericht zag (pal wind tegen), wist hij genoeg: 'Dit kon weleens een heel lange dag worden.' De vrees van de ploegleider van Lotto-Jumbo kwam uit. Lange tijd bleef het peloton die dag onder het langzaamste tijdschema. Pas in het laatste uur ontbrandde de koers.

Wie bepaalt de dynamiek van een etappe? Zijn het de renners, de ploegleiders, parcoursontwerper Thierry Gouvenou? Roy Curvers, routinier bij de Giant-Alpecinploeg, weet nog hoe het vroeger ging. 'Mario Cipollini nestelde zich op kop, maakte wat wilde armgebaren en riep dat er in de eerste vijftig kilometer niet gedemarreerd mocht worden, want Mario was moe.'

Een wandeletappe

Zaterdag ontstond het gewoon, zegt Curvers, als gevolg van een samenloop van omstandigheden. Zelf noemde hij de rit naar het vogelpark in Villars-les Dombes een wandeletappe. Anderen spraken van een overgangsetappe. 'In Oostenrijk noemen ze zo'n dag gewoon saai', zei renner Bernhard Eisel. Op de radio begon NOS-commentator Gio Lippens maar te vertellen hoeveel kilo vis een lepelaar gemiddeld eet.

Belangrijkste reden voor het gebrek aan amusement in de zaterdagetappe was de wind. Was die iets meer van opzij gekomen, dan had de tv-kijker een prachtige waaieretappe voorgeschoteld kunnen krijgen. Nu zag deze een zinloze poging van een groepje vluchters om weg te blijven. Drie kilometer voor het einde werden ze ingerekend en volgde, precies volgens plan, een massaspurt.

Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Behoefte aan een snipperdag

Wat ook meespeelde in het weinig opwindende koersverloop: er stonden weinig belangen op het spel in de verschillende klassementen. Daarbij was het een bijzonder lange etappe en hebben de renners na twee weken koersen ook steeds meer behoefte - fysiek en mentaal - aan een snipperdag. Even de benen sparen om zich weer op te laden voor de zware etappe van zondag.

Albert Timmer, renner van Giant-Alpecin, noemde de veertiende etappe een prima dagje om 'links en rechts' een praatje te maken. 'Je bent drie weken met elkaar onderweg. Met sommige collega's krijg je een band. Dan praat je over hoe het gaat, over de koers. Geen schokkende dingen of zo.'

Oudgediende Bernhard Eisel, van Dimension Data: 'Vroeger praatten we vooral over vrouwen en auto's, en over auto's en vrouwen. Nu gaat het, heel saai, over onze kinderen. Mijn vrouw kan elk moment bevallen. Iedereen wil weten of het al zover is.'

Spelletjes

Curvers herinnert zich hoe hij vroeger onderweg vaak spelletjes deed met Marcel Sieberg om de verveling te verdrijven. 'Zagen we in de verte een plaatsnaambordje, gingen we zonder te sprinten proberen om daar als eerste voorbij te komen. Hij aan de linkerkant van het peloton, ik rechts. Zag je opeens twee van die gekken opschuiven. Misschien moet ik dat maar weer in ere herstellen.'

Ploegleider Merijn Zeeman is er inmiddels in getraind hoe hij dit soort dagen het beste door kan komen. 'Gewoon gaan zitten in de auto. Die dagen horen erbij.'

Heel even had Zeeman nog gehoopt dat de energiezuinige rit in het voordeel zou werken van Dylan Groenewegen. Hij had het grootste deel van de dag zijn benen kunnen sparen om mee te doen in de sprint. Maar zover kwam het niet. Net als in de eerdere sprintetappes in deze Tour toonde Mark Cavendish zich oppermachtig. Hij versloeg Alexander Kristoff en Peter Sagan en behaalde zo zijn vierde etappezege deze Tour, en zijn dertigste in totaal in de ronde. Groenewegen eindigde op de elfde plaats.

Commercie

Na afloop sprak Timmer van een 'lekker werkdagje', Eisel noemde de veertiende etappe 'een gemakkelijke dag'. Maandag staat er opnieuw zo'n lange, tamelijk vlakke rit op het programma, over 209 kilometer, eindigend in Bern. 'Het zal waarschijnlijk met commercie te maken hebben dat er zo'n grote afstand overbrugd moet worden', zegt Zeeman, 'want steden betalen flink om de Tour te mogen ontvangen.'

Maar van Zeeman mag het ook gerust wat korter. 'Op de uitslag zal het namelijk helemaal geen invloed hebben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden