Column

Emma Wil Leven toont hoe vernietigend anorexia is

Zonder opsmuk toont Emma Wil Leven wat voor vernietigende en gevaarlijke ziekte anorexia is.

Fragment uit Emma Wil Leven.
Beeld BNN

'Onthoud deze dag goed, vrijdag 1 mei.' Een meisje kijkt in de camera, haar stem is opgewekt, haar donkerblonde haar wappert in de wind. Een fris koppie, rode lippen. 'Jullie worden nu mede-deelgenoot van een stukje bijzondere geschiedenis. Emma zit na zes maanden, jongens, op de fiets. En ik kan het nog!'

Het shot onmiddellijk erna toont een ander meisje, met holle ogen en ingevallen wangen, een scharminkel. Duidelijk ernstig ziek. Maar ook dit is Emma, nog geen jaar nadat ze zo triomfantelijk op de fiets had gezeten. 'Ja, het leven gaat niet altijd over rozen', zegt ze. Ze klinkt bijna opgewekt.

De documentaire Emma Wil Leven, dinsdagavond uitgezonden tijdens de Anorexia Special op NPO 3, heeft nog geen 50 seconden nodig om je verdrietig te stemmen. De documentaire, gemaakt door Jessica Villerius, laat de laatste maanden zien van de 18-jarige Emma Caris in haar gevecht tegen anorexia. Toen Villerius door Emma's behandelaars werd gevraagd een documentaire te maken, weigerde ze in eerste instantie, zo vertelt ze op de website van jongerenweekblad 7Days. 'Ik vond het veel te zware materie.' Maar toen Villerius hoorde dat het verzoek eigenlijk van Emma zelf kwam, besloot ze alsnog de documentaire te maken. Niet alleen voor Emma, 'maar voor alle meiden, en ook jongens, met anorexia die denken dat ze nog wel even door kunnen'.

Emma was 12 toen bij haar anorexia werd geconstateerd. Ze was slim, grappig. 'Ze kon met twee vingers in haar neus VWO doen', zegt een vriendin. 'Pas achteraf dacht ik: oh ja, ze gaf wel in de pauze haar broodjes weg.'

Emma wist haar ziekte in eerste instantie goed te verbergen, maar werd in de jaren die volgden verschillende keren opgenomen in het ziekenhuis, kreeg allerlei behandelingen en op een gegeven moment ook dwangvoeding toegediend. Niets hielp, de ziekte kwam steeds terug. Toen het al bijna te laat was kwam een kliniek in Portugal in beeld, waar ze zelf graag behandeld wilde worden.

Emma Wil Leven toont wat voor vernietigende en gevaarlijke ziekte anorexia is.

De documentaire is een aaneenrijging van gesprekken met Emma's ouders, vriendinnetjes, doktoren en behandelaars. Tussendoor foto's van Emma uit betere tijden, en veel video's die Emma zelf of haar begeleiders van haar maakten. Villerius laat al die beelden, gesprekken en feiten voor zich spreken, zonder enige opsmuk, waardoor er een aangrijpend en respectvol beeld ontstaat van Emma en haar strijd.

Op 21 april dit jaar nam Emma weer een videoboodschap op. 'Vandaag is nog anorexiadag', zegt het uitgemergelde meisje in de camera. 'Maar ik heb besloten om morgen te beginnen. Dat is heel eng. Maar ik ga proberen om na zes jaar gedwongen behandelingen, veel gevechten, veel pijn, veel eenzaamheid, nog één keer proberen te herstellen van mijn ziekte.' Een week later overleed ze.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.