Emile

JEAN-PIERRE GEELEN

Hij durfde het aan, want hij had 'niets te verbergen'. En dus liet SP-voorman Emile Roemer documentairemaker Coen Verbraak toe tijdens zijn voorbereidingen op de verkiezingen. Die kwamen snel: twee dagen later viel Rutte I.

Het was een rijke oogst dit jaar voor Verbraak. Maandag interviewt hij de kinderen van oud-premier Joop den Uyl. Eerder sprak hij met Sonja Barend over leven en loopbaan. In Van Kooten en De Bie sloegen weer toe blikten de twee satirici - eindelijk - ook terug op hun imposante oeuvre. Documentaires als resultaat van jarenlange investeringen in vertrouwen.

Verbraaks reeks Kijken in de ziel met medici kon wedijveren met zijn eerdere bekroonde reeks over psychiaters.

Emile Roemer - tussen pieken en peilen, zondag vertoond bij de VARA, is het lineaire verslag van de campagne en de voorbereidingen daarop van Roemer. Een film in de (bescheiden) traditie van De Wouter Tapes en De keuken van Kok. Hoe open en eerlijk Roemer zich ook toont (Verbraak leek zelfs afwezig bij een late nabespreking met een biertje en zijn vrouw op de bank), zo inzichtelijk als in de eerdere campagnefilms werd het nu niet. Geen onhebbelijkheden, geen intern meningsverschil, echt strategisch overleg werd ook niet getoond.

De (even) gedoodverfde premier verloor in de tombola van het mediacircus. Daar regeerde een coalitie van peilingen en beelden. 'Over my dead body', het RTL-debat waarin hij over het eigen risico in de zorg uit het veld geslagen werd door een liegende Rutte.

Roemer kukelde in valkuilen. Toen de neergang eenmaal was ingezet, vulden media dat beeld verder in. Knevel & Van den Brink toonden beeld uit een radiodebat waarin Geert Wilders hem fors aanpakte, maar lieten het sterke antwoord weg van Roemer, die daarvoor nog applaus oogstte van het publiek.

Nergens in de documentaire kwamen strategische vergezichten of diepgaande analyses aan het licht. Roemer bleef gewoon zijn eigen nuchtere zelf, die eigenhandig bedankte voor een tv-optreden omdat hij elders liever met studenten bleef napraten.

Grote emoties bleven onzichtbaar. Roemer is een meester in relativeren. Zo win je geen verkiezingen.

Het sterkst was het beeld van Roemer, verslagen achter in de auto, vlak nadat hij in DWDD hard was aangepakt (of niet bestand bleek tegen het spervuur van vragen van Peter R. de Vries over zijn slaafsheid jegens De Telegraaf, die later campagne tegen hem voerde). 'Karaktermoord', zei Roemer. 'Dit was niks. Geen schijn van kans, alleen maar domme vragen.'

In de auto staarde Roemer met glazige ogen uit het raam, zonder veel woorden. 'We moeten het later nog maar eens goed evalueren.' Het was het enige moment waarop filmer Verbraak zich leek te ontpoppen tot sympathisant: 'De Telegraaf heb je zo niet meer nodig, hè, qua tegenstander?'

Was het doelbewuste karaktermoord? Matthijs van Nieuwkerk weerlegde dat vrijdag in een sterke aflevering van Jeroen Pauws Vijf jaar later. Er zaten gewoon drie scherpe interviewers aan tafel, dat was alles. Wel leek hij enige afstand van de opzet te nemen: hij had de regie uit handen gegeven aan de interviewers.

Of Roemer al geëvalueerd heeft, is onbekend. Vooralsnog heeft hij zich niet in de kaarten laten kijken. In Tussen pieken en peilingen leken er nauwelijks kaarten te zijn. Misschien was dát wel Roemers zwakte: dat hij zelfs die niet te verbergen had.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden