Embargo

ZODRA HIJ de teksten op internet had gelezen stuurde God een sms'je naar Balkenende. Balkenende las:..

'Troonrede in geen geval opmooien met mijn zegen s.v.p.. Wens Beatrix sterkte. God.'

De god van de Nederlandse hoofdredacteuren belegde intussen een telefonische vergadering met zijn collega's.

Wat moesten ze doen?

'Herinneren jullie je de woede van de oude Drees nog?', vroeg iemand uit het gezelschap.

Nee, dat herinnerden ze zich niet, want ze waren kwiek en jong, en voor de meesten had de geschiedenis dus een aanvang genomen op de dag van hun geboorte.

In 1957, begon de kenner van het verleden te vertellen, had een zekere Henry Faas, die toevallig parlementair redacteur van de Volkskrant was, drie dagen vóór Prinsjesdag de essentie uit de troonrede en de Miljoenennota alvast gepubliceerd. 'Omdat hij uitstekend in het Haagse was ingevoerd en de theorie van deductie en combinatie behendig had toegepast op wat hij zo her en der had opgevangen, was hij op eigen kracht tot z'n analyse gekomen', beweerde de toenmalige hoofdredactie van het dagblad voor katholiek Nederland.

Maar dat wilde er bij Drees niet in. Volgens hem was het eigenlijk al majesteitsschennis als de kranten iets opschreven wat de koningin nog niet eens had uitgesproken, dus hij gelastte een onderzoek naar het lek en veroordeelde Faas namens het kabinet tot uitsluiting, voor de tijd van een jaar, van alle overheidsdiensten.

En de gezamenlijke pers, van Tijd tot Telegraaf, noemde die straf belachelijk, gevaarlijk, stompzinnig en zelfs dictatoriaal.

'Nou en?', vroeg de voorzitter van het genootschap. 'Dat kun je toch niet vergelijken? We hebben hier te maken met diefstal, met kleine criminaliteit!'

'Maar intussen kun je het nieuws zo van internet overschrijven', wierp iemand tegen. 'Het meeste was trouwens al bekend, zoals je zelf hebt kunnen zien.'

'Ik heb niets gezien', viel de voorzitter uit. 'Alleen al door er naar te kijken zouden we ons schuldig maken aan heling, en dat is heel slecht voor onze beroepsgroep.'

'Dus jij weet nog niet dat de koopkracht voor iedereen achteruit gaat en dat het aantal werklozen volgend jaar om deze tijd met meer dan honderdduizend zal zijn toegenomen?'

'Het gaat er niet om of ik het weet, het gaat er om of ik het mag publiceren. Het NOS-Journaal zal overigens ook tot dinsdag wachten.'

'Ja', smaalde de ander. 'Hans Laroes! Die man haat nieuws. Die zou Philip Freriks liefst nog vandaag inruilen voor een cabaretier. Maar de hele boel staat op internet, jongen! En dan kom jij woensdag met een krant vol ouwe koek!'

'Maar dan heb ik in ieder geval mijn woord van eer gestand gedaan.'

Zo confereerden ze nog een poosje door, totdat de gespreksleider (na nog één keer te hebben gewaarschuwd dat de Rijksvoorlichtingsdienst wel eens wraak zou kunnen nemen) de koppen telde.

Kort daarna klopte Gerard van der Wulp bij de premier aan.

'Wat ik al dacht', zei hij tevreden. 'Ze kiezen eieren voor hun geld. Op de radio na zullen ze allemaal doen alsof ze niets hebben gelezen.'

'Mooi zo', wreef Balkenende in zijn handen. 'Die radio krijgen we nog wel.'

'En dat sms'je?', bleef zijn dienstknecht nog even in de deur staan.

'Ik kan me niet voorstellen', anwoordde de minister-president, 'dat God zoiets zou menen.'

'Weggooien of bewaren.'

'Hou het voor de zekerheid nog even bij je.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden