Elke noot raak in interpretaties van Bon

Willem Frederik Bon 1940-1983, Kamermuziek. Ensemble Wendingen. Eigen productie Wendingen...

Beoordeling: 10

Alsof er al vele opnamen van bestaan, zo uitgediept klinken deze interpretaties van de vergeten kamermuziek van Willem Frederik Bon. Een jaar jonger dan Louis Andriessen, bleef Bon, de broer van de pianist en Stravinsky-bewerker Maarten, het symfonieorkest trouw, in tegenstelling tot de notenkrakers. Elke noot is raak in de weergaloos gespeelde trilogie voor trompet, waarin Bon knipoogt naar Gershwins Summertime.

Bijtende passages onttrutten de viool in de Monog rammen die in 1985 verplicht was op het Oskar Back-vioolconcours, dat deze maand voor de twintigste keer plaats zal vinden. IJselijk spannend, soms macaber, is het overdonderende pianotrio. Bon kwam steeds meer op dreef, maar werd in 1983 geveld door een hersentumor. Een ideaal pleidooi voor een muzikale waaghals, die graag in een Citroën DS reed, liever PSP of CPN stemde dan PvdA en rookbommetjes gooide naar Beatrix en Claus.

Lex van Delden 1919-1988. Kamermuziek. Ensemble. Dabringhaus und Grimm. Viotta

Beoordeling: 9

De Parool-recensent, pianist en componist Van Delden schreef zijn Nonet voor Amsterdam in 1975, maar hij bleef een exponent van de muziek uit het interbellum. Van Deldens joodse wortels klinken door in de langzame delen van zijn kamermuziek. Van Delden werd geboren als Lex Zwaap in Amsterdam en speelde als tiener rechtsback in het eerste jeugdelftal van Ajax. Na de oorlog zette hij zijn leven voort onder zijn onderduiknaam Van Delden. Dreigend en smartelijk spel geeft een onvermoede diepgang aan het Strijksextet uit 1971. De warmbloedige aanpak, met grote aandacht voor dynamiek, tilt de muziek op. Franse allure heeft Duo dat Van Delden in 1950 componeerde voor de fluitist Hubert Barwahser en de harpiste Phia Berghout.

Ladder of Escape. Werken van Andriessen, Tsoupaki, Ford, Yun, Saariaho, Carter, Janssen, Davies en Orozco. Ernestine Stoop, harp. Attacca.

Beoordeling: 8

De Franse harpschool is ver weg in deels aan de harpiste Ernestine Stoop opgedragen nieuwe muziek. Elliot Carter weet met gonzende akkoorden zelfs de klank van een Hammond orgel na te bootsen. Carter en Kaja Saariaho zetten de sterkste spanningsboog neer.

De muziek van Paul Davies en Isang Yun leunt wat veel op het sfeer scheppende vermogen van de harp. Door krachtige interrupties boeit de rituele dans van Tsoupaki veel meer. Het hoge plokken op Latijns-Amerikaanse ritmes fascineert bij Keyla Orozco. Pure notenmuziek biedt Ron Ford met doorwrocht vlechtwerk rond octaven. Twee koralen van Andriessen bewijzen dat de harp zonder franje kan.

Louis Andriessen 'Base'. van Raat, piano. Attacca. Alle pianowerken. Ralph

Beoordeling: 8

In 1961 noemde het Parool Ittrospezione voor piano vierhandig 'een mep hier en een mep daar met aansluitend wat onduidelijke klankcombinaties'. Op dit werk en de atonale Sonate in tre movimenti uit 1960 na, heeft Ralph van Raat alle pianomuziek van Louis Andriessen opgenomen. Het biedt een intieme kijk in Andriessens laboratorium. Ruige 'pianistische acties' uit de jaren zestig als Reg isters kondigen zich in 1954 al aan in het fysieke Rondo barbaro. In dialoog met op band ingespeelde muzikale herinneringen toert Van Raat door Andriessens muzikale geheugen. Van Raat is heel subtiel in Étude pour les timbres en de nostalgische stukjes uit Andriessens schoenendoos. Toch is hij soms nog te lief voor zijn instrument. In het gebeuk in Trepi-dus mis je het okselzweet van loeistrak spelende pianisten als Gerard Bouwhuis en Cees van Zeeland. Andriessen schuift aan in het lieflijke Nuit d'été voor piano vierhandig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden