'Elke grote drugsdealer ging in zee met wisselaar I.'

Op topdagen moesten de witwassers met bijna drie miljoen gulden aan Franse en Belgische francs en Duitse marken over straat....

Van onze verslaggever

Hans Horsten

ROTTERDAM

De vreemde valuta werden in banken in Utrecht, Antwerpen en Brussel omgewisseld in biljetten van duizend gulden. Veel waarde met weinig volume, dus makkelijk mee te nemen. Vandaar.

De geldwisselaar mocht van elke miljoen gulden omzet 1 tot 1,5 procent courtage in eigen zak steken. De rest van de winst ging naar de drugssyndicaten waar hij elke dag de contanten ging ophalen en die in Rotterdam-Zuid snackbars, videotheken en shoarma-restaurants als dekmantel gebruikten.

Met operatie Ramola (Rabo Money Laundry, genoemd naar het filiaal van de Rabobank in Utrecht dat justitie tipte over de verdachte geldtransactie) legde de politie vorig jaar zomer een criminele multinational bloot. Het Openbaar Ministerie in Rotterdam schat dat twee drugskartels en hun financiële dienstverleners in twee jaar tijd meer dan vierhonderd miljoen gulden aan verdovende middelen hebben omgezet. Anders gezegd: zestigduizend kilo heroïne en cocaïne.

Deze en volgende week staan voor de rechtbank in Rotterdam twintig verdachten terecht die volgens justitie betrokken waren bij het professioneel opererende drugsconglomeraat. Dinsdag was het de beurt aan de 55-jarige A. I. Hij geldt als de hoofdverdachte; de spin in het web die de illegale buitenlandse drugsvaluta via allerlei kanalen wist weg te sluizen en daardoor de continuïteit van de organisatie waarborgde.

Volgens de FIOD zijn er enorme bedragen door zijn vingers gegaan. A. I. alleen al wordt verantwoordelijk gehouden voor het omwisselen van minstens een kwart miljard gulden aan drugsgeld. Met deze transacties heeft hij volgens justitie wekelijks twintigduizend gulden verdiend. Dat geld maakte hij over naar bankrekeningen in zijn thuisland Marokko.

Toen de politie I. na twee jaar aanhield, werden in zijn woning bijna een miljoen francs, peseta's en marken aangetroffen. 'Elke grote drugshandelaar in Rotterdam die zijn geld kwijt wilde, ging met I. in zee', zei dinsdag een rechercheur van de Ramola-task force in de wandelgangen.

Hoe anders is het relaas van de verdachte. In weerwil van zijn bekentenis tegenover de politie (waarbij hij afstand deed van het miljoen dat bij hem thuis werd gevonden en tevens inzicht gaf in zijn financiële privé-huishouding) waste A. I. dinsdag voor de rechtbank zijn handen goeddeels in onschuld.

Hij was slechts een analfabete lone wolf. Na in Nederland als gastarbeider decennia lang eerzaam zijn brood te hebben verdiend, raakte hij in 1984 werkloos en was daarom in de marge van de geldhandel wat gaan bijklussen. Van al dat heen en weer geren met tassen vol contanten was hij ook niet zo gek veel wijzer geworden. De miljoenen die in de dossiers opdoken, en de vermeende codes voor geld die hij gebruikte in afgeluisterde telefoongesprekken (zoals tomaten, flessen en cassettes) kwamen de wisselaar sterk overdreven voor.

Of I. zelf wist dat hij zich inliet met geld waaraan een luchtje kleefde, wilde rechtbankpresident mr J. in 't Velt-Meijer weten. 'Ik kòn het niet weten, want ik vroeg nooit waar het vandaan kwam. Ik moest zorgen dat zij geld konden verdienen, meer niet', antwoordde hij.

Zijn raadsman mr J. Spigt (die zijn pleidooi pas houdt als alle twintig verdachten aan bod zijn geweest) geloofde dat zijn cliënt hiermee een teer punt raakt. 'Er moet door justitie niet met twee maten worden gemeten. I. deed niet meer dan aan de balie van een bank buitenlands geld omwisselen in Nederlands geld. Als je bij een willekeurig casino met een ton binnenstapt, vraagt ook niemand naar de herkomst van het geld. Dan gaat het niet aan om een kleine man van de straat te pakken.'

I. kan voor zijn financiële activiteiten zes jaar cel krijgen. Op het lidmaatschap van een criminele organisatie, staat een maximumstraf van vijf jaar. Of het zover komt, blijkt volgende week, want ook officier van justitie mr S. van 't Hul houdt haar kruit droog totdat alle Ramola-arrestanten voor het gerecht zijn geweest.

Het Openbaar Ministerie kent overigens geen twijfels over de belangrijke rol die I. in deze grote drugszaak moet hebben gespeeld. Na in 1992 door de Rabo in Utrecht te zijn ingeseind, besloot justitie niet meteen in te grijpen om op die wijze het hele netwerk in Rotterdam te kunnen oprollen.

Door telefoontaps en het volgen van betrokkenen leidden de sporen al snel naar A. I., die onder een andere naam vanuit een videotheek als financiële trait d'union optrad voor de drugswereld in de stad. Toen in 1994 het patroon zichtbaar was, sloeg de politie met groot machtsvertoon toe: vierhonderd opsporingsbeambten rolden twee drugsbendes op en namen grote hoeveelheden verdovende middelen en geld in beslag.

Het was een gewonnen veldslag, geen gewonnen oorlog. 'De drugshandel in Rotterdam heeft zich al lang weer van deze klap hersteld. De financiële afwikkeling van zijn zaken geeft echter nog steeds problemen nu A. I. van de markt is', aldus een lid van het Ramola-team.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.