Lezersbrieven

Elektrisch rijden roept veel (milieu)vragen op

Geachte redactie

De ingezonden lezersbrieven van maandag 6 februari.

Productie van de Opel Ampera-e. Beeld Opel

Brief van de dag: mijn vragen bij elektrisch rijden

'De elektrische auto rijdt grotendeels op kolencentrale'. Dat is een beetje 'sneaky', stelt Philip de Goey, hoogleraar verbrandingstechnologie TU Eindhoven, over de eerste betaalbare elektrische auto, de Ampera-e.

Mijns inziens zijn er nog meer vragen te stellen die een rol moeten spelen ten aanzien van het beleid 'elektrisch rijden'. Bijvoorbeeld, is er voldoende productiecapaciteit aan electriciteit om te zijnertijd (in 2025 al ongeveer 85 procent) het wagenpark volledig elektrisch te laten rijden? (in 2030?) Moeten er kolencentrales bij? Kan aan de behoefte worden voorzien met groene stroom? Een ander punt waar, voorzover ik kan nagaan, geen woord aan wordt gewijd: hoe denkt de staat de gederfde inkomsten uit accijns op benzine en diesel te kunnen compenseren? Niet via heffingen op (huishoud)elektriciteit mag ik toch aannemen.

H. Thijssen, Meerssen

Verkiezingswoorden

Ik houd van de verkiezingstijd. Echt. Ik kan geen genoeg krijgen van de debatten, de praatprogramma's, de peilingen en de analyses in de kranten. Maar ik heb een ontiegelijke hekel aan verkiezingswoorden. Wat dat zijn?

Hardwerkende Nederlanders (sinds kort ook 'normale' Nederlanders). Inhoud (daar moet het over gaan). Achterkamertjes (daar gebeurt het kennelijk). Zwaar weer (daar zitten we in). Uit het dal (daar kruipen we uit). Eigen portemonnee (zie 'dubbel gepakt'). Kruisje (daar moet je tekenen maar doe je niet; je kijkt wel uit). Stip aan de horizon (die moet je zetten). Je ergens niet in herkennen ('wat ze daar beweren is gewoon gelul'). Verbinden (je moet elkaar niet verrot schelden). Klip en klaar (zie 'volstrekt helder'). Eigen portemonnee (zie 'dubbel gepakt'). Met de kennis van nu (wat we nooit hadden moeten doen). Over de eigen schaduw springen (wat anderen juist wel moeten doen). Slager eigen vlees (moet je niet willen). Laat volstrekt helder zijn (zie 'klip en klaar'). Roer moet om (ook wel 'schoon schip' genoemd). Bij de wortel (waar iets moet worden aangepakt). Dubbel gepakt (het verkiezingsprogramma van Henk Krol maar ook van toepassing op ondernemers, studenten, zzp'ers, middeninkomens en belastingbetalers in het algemeen). Keihard (vooral in combinatie met 'aanpakken'). Geen knip voor de neus waard (ben je als je iets wel/niet doet). Gaaf (land).

Beste politici van Nederland, mag ik u klemmend verzoeken deze woorden de komende zes weken (en het liefst ook daarna) niet meer te bezigen. Met dank en vriendelijke groet,

Frank Noë, Vleuten

Lijst Martin Sommer

Wat jammer dat de termijn van de Kiesraad net is gesloten, want wat zou ik graag op de Lijst Martin Sommer stemmen!

Eelco Wierda, Amsterdam

Tuchtzaak

Met verbazing las ik de berichtgeving over de tuchtzaak tegen de longarts uit het Tergooi Ziekenhuis in Hilversum. De opleiding tot medisch specialist duurt zes jaar. Het is vanzelfsprekend dat arts-assistenten die tot medisch specialist worden opgeleid, niet dezelfde kennis en ervaring hebben als een medisch specialist. Daar is die opleiding voor. Een arts-assistent moet dus over alle patiënten met een ziektebeeld dat hij of zij niet begrijpt, overleggen met zijn of haar supervisor. Als deze het ziektebeeld ook niet begrijpt, moet hij of zij de patiënt zelf beoordelen en zo nodig overleggen met een meer gespecialiseerde collega. Dit is de normale gang van zaken.

Veel tuchtzaken tegen medisch specialisten die een aan hun arts-assistent toevertrouwde patiënt niet zelf kwamen beoordelen, resulteerden in een berisping van een dergelijke medisch specialist.

In de relatie tussen een opleider en zijn of haar arts-assistent is er dan ook geen sprake van 'bemoeien', maar van superviseren, en het gaat ook niet om een 'collega', maar om een arts-assistent in opleiding. De patiënt die zich tot een Nederlands ziekenhuis wendt, moet er op kunnen vertrouwen dat hij of zij een medisch specialistische behandeling krijgt die voldoet aan de internationale standaard van de medische wetenschap.

Anne-Cornelie de Pont, intensivist, Amstelveen

Opoe

Wat een luxe tegenwoordig dat kinderen kunnen kiezen waar ze met hun (gekke?) ouders heen moeten als zelfstandig wonen geen optie meer is.

Ik herinner mij nog mijn opoe, de oma van mijn vader.

Opoe was wasvrouw en op zestigjarige leeftijd was ze uitgewerkt. Haar lijf was versleten door het harde werken. Ze ging in een stoel zitten om nooit meer op te staan. Haar man nam haar taken thuis over. Toen hij stierf werd ze met stoel en al verhuisd naar het huis van haar oudste dochter. Daar heeft ze nog vele jaren vanuit haar stoel haar schoonzoon bekritiseerd. Of er nu visite was of niet, die arme man werd regelmatig de huid vol gescholden. Er deugde niets aan hem. Maar ja, hij kon opoe niet aan de straat zetten, dus onderging hij lijdzaam de vernederingen en de scheldpartijen.

Dit speelde zich af in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Sindsdien zijn er godzijdank alternatieven om je ouders onderdak te geven als ze versleten zijn. Het is tijd voor een positief geluid. Het gaat de goede kant op met de ouderenzorg: voor elk wat wils.

Lijnie Lutgerink, Meerssen

Veel plezier van uw mening

Godzijdank zijn er De Betrouwbare Mannetjes!

Inge Miedema, Groningen

Hackers

Is het niet mogelijk om vanuit Nederland terug te hacken naar bijvoorbeeld Rusland?

W. Hoekstra, Sneek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.