Elegante en luchtige liefdesfilm

Een vriendendienst, meer niet. Zo beschouwt Judith haar vrijpartij met Nicolas, sinds jaar en dag haar beste vriend. Rationeel en zorgvuldig hebben de twee hun belangen afgewogen....

Maar de vrienden rekenen buiten de liefde. Of buiten de lust. Een kus kan grote gevolgen hebben – dat is de strekking van Un baiser s’il vous plaît, waarin het verhaal van Judith en Nicolas wordt verteld als waarschuwing aan iedereen die in de verleiding dreigt te komen.

De film, luchtig en elegant, is een raamvertelling over de valkuilen van de liefde. Judith (Virginie Ledoyen) wil haar huwelijk niet op het spel zetten, maar raakt verstrikt in haar eigen goede bedoelingen. Ook Nicolas is niet van plan toe te geven aan zijn verlangens, maar ook hij maakt er in de praktijk een potje van.

Un baiser s’il vous plaît is de vierde speelfilm van Emmanuel Mouret, die als eigenzinnig multitalent – hij is niet alleen regisseur, maar ook scenarioschrijver en hoofdrolspeler – vaak wordt vergeleken met Woody Allen. Zelf noemt hij Buster Keaton, Jacques Tati en Billy Wilder als inspiratiebronnen, maar ook regisseurs als Marcel Pagnol en Jacques Becker.

De overeenkomsten met zijn voorbeelden zijn duidelijk zichtbaar, maar Mouret is meer dan een imitator. Zijn talent ligt in de dosering: zo uitgekiend mogelijk vertelt hij een verhaal dat amuseert en ontroert. De aankleding van Un baiser s’il vous plaît is sober en harmonieus, de nadruk ligt op het ritme van de montage en het gesproken woord.

Het is eenvoudig, en daarom juist zo knap. Begeleid door muziek van Tsjaikovski en Schubert stuntelen de personages zich een weg door hun amoureuze verwikkelingen. Judith en Nicolas leunen tegen het karikaturale aan, maar behouden hun menselijkheid. De dialogen rollen niet perfect uit hun mond, maar zijn aarzelend en zoekend geformuleerd – net als iedere andere sterveling proberen ze de taal in hun voordeel om te buigen, om zo recht te praten wat krom is.

Mourets voorkeur voor antihelden beleeft zijn hoogtepunt in een van de meest onhandige verleidingsscènes uit de recente cinema. Het is een fraai staaltje komedie, waarin preutsheid en provocatie samengaan. Nicolas houdt zijn sokken aan en Judith protesteert beleefd, maar de chemie tussen de twee is evengoed voelbaar.

Uiteraard mondt Judiths escapade uit in schuldgevoel en spijt. Haar verhaal wordt verteld door een andere getrouwde jonge vrouw, Emilie, die daarmee een afscheidskus van een leuke jongen probeert af te wenden.

Als oproep tot kuisheid en monogamie is Un baiser s’il vous plaît maar half geslaagd. Het is niet de eerste film die wijst op de risico’s van overspel, en zeker niet de overtuigendste. Moralisme is onder filmmakers in zwang, maar Mouret brengt zijn boodschap met een knipoog. Liefde is in zijn film geen loodzware last – eerder een aantrekkelijk spel. Pauline Kleijer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden