Eland in pak op Haagse laan

Een Lange Voorhout zonder beelden: Den Haag schijnt 't er steeds moeilijker mee te krijgen. Voor de vierde keer is de sfeervolle laan een zomer lang verrijkt met tientallen sculpturen, wat de herfst voor de Hagenaars daar een extra kale bedoening maakt....

De vanzelfsprekendheid van beelden onder de hoge linden is zonder meer opvallend. In 1998 begonnen als antwoord op de grote beeldenmanifestatie op de Champs Elysées in Parijs in 1996, heeft Den Haag Sculptuur zich ontwikkeld tot een goede traditie. Twijfels over het artistieke niveau, die in 1999 opkwamen, konden worden weggenomen met het instellen van een adviescommissie, waarin de museumdirecteuren Karel Schampers (Frans Hals Museum) en Hendrik Driessen (Stichting De Pont) en Hein van Haaren, voormalig directeur van de Rotterdamse kunstacademie zitting hebben.

Was het vorig jaar de bewegende mens, dit keer is gekozen voor het dier als thema. Carnival des Animaux biedt een aardig overzicht van de figuratieve beeldhouwkunst van de afgelopen decennia, met, heel verrassend, een nadruk op heel recent werk. Zowel de bronzen, bontgekleurde haan van Ivor Abrahams, als de plaatstalen Mutants van Magdalena Abakonowicz, Leaping Horse van Patrick O'Reilly en het fabeldier La Pikachu van Philippe Berry dateren zelfs van dit jaar.

Wie de wandeling begint aan de korte kant van de L-vormige Lange Voorhout staat eerst oog in oog met een oude bekende: de Engelse beeldhouwer Sophie Ryder, die ook in 1999 meedeed met de vierenhalve meter hoge Dansende Hazen. Dit keer zijn het imponerende borstbeelden van een minotaurus en een 'dameshaas', opgebouwd uit staaldraad. Als twee poortwachters bewaken ze de beeldenstoet die volgt.

't Was een goed idee van de samenstellers om bij de expositie beelden te betrekken die ergens in Nederland hun vaste plek hebben, maar in een andere entourage een opfrisbeurt krijgen. De Giraf (1996) van Henk Visch staat waarschijnlijk erg mooi in de Dordtse binnenstad maar het elegante, metershoge bronzen dier voelt zich erg op zijn gemak in de buurt van de runderachtige Mutants van Abakonowicz en de geweldige stier van François Pompon (1855-1933). Ook het zomerse uitstapje van de enorme Miereneter van Alexander Calder, die zijn plek heeft in de Rotterdamse deelgemeente Hoogvliet, is verdiend.

In de jaren zeventig luidde de stelling van een vooraanstaande Amerikaanse feministe dat 'a woman needs a man as a fish needs a bicycle'. Surprise, surprise: Fish on a bicylce gesignaleerd in Den Haag! De Engelse beeldhouwer Steven Gregory (1952) zette een flinke, bronzen karper, breed grijnzend, op een heuse damesfiets.

Komisch is ook Bay Street Moose van de Canadees Michale Paveurs (1944), een eland in een grijs krijtstreep pak, dat Paveurs maakte voor het zakencentrum in Toronto (Bay Street).

Een van de prettigste kanten aan Den Haag Sculptuur op het Lange Voorhout is de weinig nadrukkelijke presentatie. Wandelend door de Haagse laan kom je de beelden bijna terloops tegen. Bovendien lijkt het alsof ze er altijd zullen blijven. Maar helaas, half september, zijn alle dieren terug bij hun baas.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden