El Nino maakte foto's als scènes uit de film

De Mexicaanse fotograaf Enrique Metinides toonde de gruwelijkste zaken. Hij hanteerde daarbij de stijlmiddelen van de film noir en de Amerikaanse gangsterfilm....

Op zijn twaalfde jaar had hij al een foto op de voorpagina van de kranten. De inmiddels zeventigjarige Mexicaanse fotograaf Enrique Metinides heeft daar zijn bijnaam aan te danken: El Nino (Het Kind).

Maar zijn foto's zijn volgens westerse begrippen eigenlijk niet voor kinderogen bestemd. Zelfs volwassenen hier zouden er moeite mee hebben en zouden er waarschijnlijk talloze boze brieven over schrijven naar hun kranten.

Metinides fotografeerde in zijn carrière van meer dan dertig jaar vooral gruwelijke beelden. Hij werkte voor de sensatiekrant La Prensa, waar hij het bloedige nieuws voor zijn rekening nam. Zijn foto's zijn gewelddadig en tragisch – zoals die van een man die is geëlektrocuteerd door een hoogspanningskabel in een volkomen verlaten straat – maar geven tegelijkertijd een beeld van de Mexicaanse visie op de dood.

In de Photographers Gallery in Londen is momenteel een overzichtstentoonstelling van zijn werk te zien – met onder andere een foto van een verdronken man op de bodem van een rivier en van een dode man die zichzelf heeft opgehangen.

Metinides' focus was gericht op rampen en catastrofes – soms een gevolg van onvoorzienbare omstandigheden, soms een gevolg van menselijk ingrijpen of geweld. In en rond Mexico City, de grootste stad in de wereld, waarde de dood dagelijks rond en lagen de onderwerpen voor het oprapen: uitslaande branden, overstromingen, vliegtuigrampen, spoorwegongelukken, moorden en zelfmoorden.

Metinides wilde altijd als eerste op de plek van het onheil zijn. Hij postte bij het politiebureau of het lijkenhuis, hij meldde zich als vrijwilliger bij de ambulancedienst zodat hem overal voorrang werd verschaft.

Maar zijn doel beperkte zich niet tot de primeur. Hij probeerde de menselijke, en paradoxaal genoeg ook humoristische, dimensie van een catastrofe vast te leggen.

Zijn werk onderscheidt zich van journalistieke fotografie doordat de foto's ook aan esthetische normen moesten voldoen. Metinides baseerde zijn stijl op de oude Amerikaanse gangsterfilms en de film noir.

De foto's moesten scènes van een film kunnen zijn. Hij gebruikte altijd een groothoeklens en werkte overdag met flitslicht. 'Mijn eerste foto was er een van het gebouw van de misdaad of de ramp, daarna een van de ingang, daarna een van de plek des onheils, daarna een van een omgekeerde lade of vernield schilderij en daarna pas een van het lijk', zo zegt hij. Het zijn geen fotostrips, maar complete overzichten van echte gebeurtenissen.

Zijn fascinatie hield niet op bij de slachtoffers en overlevenden, hij vond de omstanders en passanten even belangrijk. Zijn foto's zijn daardoor bijna surrealistische dramavertellingen.

In 1979 hing Metinides zijn fototoestelvan de ene op andere dag aan de wilgen. Sinds die tijd concentreert hij zich op video en heeft hij zijn huis ingericht als een complete televisie-en montagestudio. Hij volgt alle rampen in de wereld nog op de voet, maar verzamelt ook speelgoedambulances, brandweerwagens en . . . plastic kikkers. Daarmee creëert hij zijn eigen rampen.

Expositie Enrique Metinides – 24 juli tot 14 september. The Photographers' Gallery, 8 Great Newport Street, Londen. Openingstijden: maandag tot en met zaterdag van 11.00 tot 18.00 uur, zondag van 12.00 tot 18.00 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.