Eigen zelfkritische stem eerst

Lang hebben wij, uw zuiderburen, naar u opgekeken. Nederland heeft heel lang de maat van veel bepaald in Vlaanderen. Nederland was Vlaanderens gidsland, of het nu ging over de opvattingen over seksuele vrijheid, het maken van goede televisie en muziek, dierenrechten of het multiculturalisme.


Zelfs de taal die wij spraken kwam nog niet eens aan de enkels van het Noord-Nederlands.


Vlaanderen volgde u gedwee in de weg die u aanwees.


Maar op een mooie dag was ook dat gedaan.


Het lijkt nu alsof de rollen omgekeerd zijn.


Zo is het opvallend dat jullie voorlaatste regeringsvorming wel heel lang heeft geduurd en dit geheel tegen jullie gebruiken in. 127 dagen lang werd er over en weer gepalaverd, jullie versleten niet minder dan zeven formateurs om ten slotte met een regering op de proppen te komen die gedoogsteun kreeg van de blonde man. Wat dat betreft moeten wij ons geen zorgen maken, wij hebben een record dat staat als een kathedraal. Maar liefst 541 dagen heeft onze laatste regeringsvorming geduurd. En u hebt nu pas uw blonde man in de kamer, maar Vlaanderen heeft al decennia lang Filip Dewinter. Met politieke correctheid hebben wij al heel lang afgerekend, we durven de problemen te benoemen.


Vlaanderen maakt tegenwoordig betere muziek en de Vlaamse film verovert de wereld.


En toch is er iets waar Vlaanderen u heel erg om benijdt.


U hebt namelijk iets wat wij niet hebben.


U hebt mondige zelfkritische Nederlanders van moslimorigine. Daar zijn ze in Vlaanderen zo jaloers op. Geen Ayaan Hirsi Ali bij ons, geen Hafid Bouazza en geen Afshin Ellian.


Weet u dat deze zelfkritische Nederlanders van moslimorigine op dit ogenblik jullie populairste intellectuele exportproduct zijn?


De Vlaamse publieke opinie leest hen graag. Ook de grote schare niet-politiek-correcte schrijvers, politici en opiniemakers vechten om jullie zelfkritische Nederlanders van moslimorigine te mogen citeren, ernaar te kunnen verwijzen, ermee op de foto te gaan, zodat ze in ieder geval uit eerste hand de bevestiging krijgen van wat zij al heel lang vermoedden. 'De Anderen, de moslims, deugen niet, want kijk: ze zeggen het zelf!' Het Vlaams Belang heeft heel wat gehad aan de uitspraken van Bouazza en Hirsi Ali.


Afshin Ellian heeft zelfs een essay geleverd voor een boek over de islam, samengesteld door ene Wim Van Rooy, een man die zonder een krimp te geven het idee opperde om moslims in heropvoedingskampen manu militari de verworvenheden van de verlichting bij te brengen. Vlaanderen heeft nu wel een handvol schrijvers van niet-Europese afkomst, op de eerste zelfkritische Belg van moslimorigine is het nog even wachten.


Dit gegeven zou gefundenes Fressen moeten zijn voor de ietwat ondernemende kunstenaar. Want dit is niet meer en niet minder dan de ontdekking van het gat in de Vlaamse markt. In tijden van crisis en kommer zijn zulke gaten zeldzaam en dit is er eentje dat donker naar ons gaapt. Iemand moet springen, iemand moet de eigen markt beschermen, geen import meer maar de eigen zelfkritische moslimintellectueel eerst!


En wanneer het zover is, zal Vlaanderen de koning te rijk zijn. En de zelfkritische moslimintellectueel ook.


Rachida Lamrabet is een Vlaamse advocate, romanschrijfster en publiciste.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden