'Eerste dame' Valérie: ik ben en blijf journaliste

PARIJS - 'Kijk eens aan! Een eerste dame die journaliste is, dat is dus niet nieuw.' Zo begint een opmerkelijk stuk in de Paris Match van deze week. Opmerkelijk vanwege het onderwerp: Eleanor Roosevelt, die journalistiek bedreef terwijl haar echtgenoot president van de Verenigde Staten was. Opmerkelijk ook vanwege de auteur: journaliste Valérie Trierweiler, levenspartner van François Hollande, de nieuwe Franse president.


Voor Trierweiler (47; moeder van drie zoons) moet de biografie van Eleanor Roosevelt (Eleanor Roosevelt, First Lady et rebelle van Claude-Cathérine Kiejman) als een godsgeschenk komen. In één moeite door kan ze een rolmodel presenteren en laten zien dat het met haar voornemen in de journalistiek te blijven menens is. Sterker, ook Roosevelt vond dat de carrière van haar man vooral diens zaak moest blijven. 'Nee, die verkiezing windt me niet op', zei ze nadat haar man voor het eerst president was geworden. 'Ik heb nooit de vrouw van een president willen worden en ook nu heb ik er niet bijster veel zin in.'


Trierweiler citeert het met instemming. 'Ik begin te ontdekken wat de mensen verwachten van een eerste dame', zei ze in een interview. 'Dat ze zieke kinderen gaat omarmen of zich met de samenstelling van het feestmenu bezighoudt. Dat maakt me opstandig! Ik wil dat allemaal best doen, maar ik wil me niet daartoe beperken.'


Ze was politiek journalist bij Paris Match. Dat die baan niet met de functie van eerste dame te verenigen valt, kan ze billijken. Daarom werkt ze er nu voor de redactie cultuur. Daar neemt ze een uitzonderlijke plaats in; geen eigen bureau, geen computer van de zaak en geen andere verplichting dan maandelijks twee of drie artikelen te leveren. Ook voor tv-zender Direct 8, haar andere opdrachtgever, wil ze weer aan de slag.


'Ik wil mijn financiële zelfstandigheid behouden', zegt ze. 'Wat moet ik anders? Ontslag nemen en me aanmelden op het arbeidsbureau?'


De keuze van Trierweiler wordt in Frankrijk bekritiseerd. Ook cultuur is politiek, schreef vrijdag een lid van de hoofdredactie van de linkse ochtendkrant Libération. 'Niets pleit in het voordeel van die kennelijk niet te onderdrukken behoefte om door te gaan met de journalistiek', oordeelt de krant, die vindt dat ze haar eigen beroep een slechte dienst bewijst.


Trierweiler ziet dat anders. Ze haalt de rubriek My Day aan, waarin Roosevelt dagelijks vertelde over haar belevenissen in het Witte Huis en geen politiek, sociaal of zelfs internationaal onderwerp uit de weg ging. 'Eleanor werd door die rubriek, die ze tot aan haar dood volhield, enorm populair', schrijft Trierweiler, die er kennelijk inspiratie uit put. 'Voor dit boek zouden veel Franse journalisten moeten warmlopen, en niet alleen zij.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden