Eerst tsunami voorspellen, en dan geruisloos afdruipen

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van dinsdag 21 juni

Krijgt Jack Warner zwijggeld van de FIFA, nu hij zijn vertrek heeft aangekondigd als vicevoorzitter van de wereldvoetbalbond? En zo ja, hoeveel dan? Is een miljoen genoeg of begint het daarmee pas, het loven en bieden op het pluche van het voetbal?
Een maand geleden, toen een nieuw corruptieschandaal de FIFA in brand zette en Warner als verdachte in de hoek werd gedreven, voorspelde de bestuurder uit Trinidad & Tobago een ‘tsunami’ aan onthullingen die het voetbal in de ziel zou treffen. Waar blijft die vloedgolf? Nergens.

Het lijkt erop dat Warners mond is gesnoerd. Hij treedt af, zo maakte de FIFA maandag bekend via een summier bericht. Hij was al voorlopig geschorst, lopende een onderzoek, omdat hij medebestuurslid Mohamed Bin Hammam uit Qatar zou hebben geholpen bij het kopen van stemmen voor de FIFA-presidentsverkiezingen van begin deze maand. Hij onthulde ook de inhoud van een mailwisseling met FIFA-secretaris Valcke, waarin die zinspeelde op het ‘kopen’ van de WK-organisatie van 2022 door Qatar. Bin Hammam trok door de commotie zijn kandidatuur in, waarna voorzitter Sepp Blatter als enige kandidaat overbleef. De Zwitser mag dus nog vier jaar blijven regeren.

Warner was de peetvader van het voetbal in de Noord- en Midden-Amerikaanse en Caribische zone, Concacaf, waarvan hij eveneens voorzitter was. Warner (68) is bestuurder, zakenman, politicus en eigenaar van een voetbalclub. Wie aan de FIFA en corruptie denkt, een combinatie die automatisch opdoemt door alle verwikkelingen van de laatste jaren, denkt al gauw aan Warner. Waar hij is, zijn verdachtmakingen.
Hij was jarenlang synoniem voor macht, ondanks een reeks beschuldigingen. Hij zou een aan zijn familie gelieerd bedrijf voortrekken bij de verhandeling van WK-toegangskaarten, vooral voor het toernooi van 2006 in Duitsland, het enige waaraan Trinidad & Tobago deelnam. Internationals van het landje verzeilden na dat WK in een nooit opgelost conflict met hun beroemde landgenoot, omdat ze veel minder dan de afgesproken premie ontvingen. Hij is het prototype van de FIFA-bestuurder, de overlever, verkleefd aan de zetel in Zürich.

Het bericht van de FIFA heeft fijne zinnetjes, zeker voor de oplettende lezer. Warner wil zich alleen nog wijden aan zijn werk als minister en leider van de belangrijkste politieke partij in het land. De FIFA betreurt de gebeurtenissen die hebben geleid tot zijn vertrek. Het onderzoek naar hem is gestaakt, waarbij de ‘aanname van onschuld’ blijft staan. En de FIFA dankt hem voor zijn inspanningen, gedurende dertig jaar.
Het zijn holle frasen, opgeschreven door het pr-bureau van een bond met een belabberd imago, een bond die onlangs heeft beloofd het bestuur onafhankelijk te laten onderzoeken, om met zichzelf in het reine te komen.

Het aftreden van Warner kan een stap zijn op de lange weg naar een transparante toekomst, maar toch beklijft vooral die ene vraag. Het is de vraag die moet worden gesteld als iemand stilletjes vertrekt, een maand nadat hij een tsunami aan onheilstijdingen heeft voorspeld: hoe duur is het zwijgen van Austin ‘Jack’ Warner?

Willem Vissers

Twitter: @VKWILLEMVISSERS

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden