Eerst een slush puppie en dan zoenen

Marius kan het niet schelen dat meisjes hem te klein vinden. Hij heeft heliumballonnen ontdekt: ‘Dit is fucking hard!’..

Loraine (12) gaat uit. Zelf vindt ze dat de normaalste zaak van de wereld, maar haar vader Bart Jonker (43) heeft nog zo zijn bedenkingen. Hij speurt het terrein voor de Amsterdamse RAI af, op zoek naar schorriemorrie. Zijn blik gaat langs vaders en moeders in hun Range Rovers en kluitjes opgedirkte meisjes. Voorlopig geen spoor van ‘oud, vervelend en dronken tuig’ dat het op zijn dochter zou hebben gemunt. Dus Loraine is weg. ‘Ik bel je wel als je me mag komen halen.’

Vijf handbalvriendinnen uit Diemen dralen voor de deur. Ze durven nog niet naar binnen – bang de dansvloer als eersten te moeten betreden. FRIS heet het feestje in de RAI, een uitgaansavond voor pubers tussen 12 en 15 jaar. Drank en drugs zijn verboden.

Serena (14): ‘Als je nog geen 16 bent, kun je nergens heen. Normaal kijken we op zaterdagavond televisie.’ Ze vindt het jammer dat ze vanavond geen Smirnoffje kan drinken. Alhoewel: ‘Als jongens gaan drinken, willen ze altijd meer van je.’ Minpunt van de avond zijn de jongens van 12, daar ergeren de dames zich al bij voorbaat aan. ‘Sommigen zien eruit als 8. En ze zijn zo kinderachtig. Ze gaan de hele avond achter elkaar aan rennen.’

In het café zitten Janne (12), Marius (12), Floris (13), Samuel (12) en Rinus (13) ‘even te chillen’. Marius moest zijn legitimatie laten zien bij de ingang. ‘Waarom denk je? Omdat ik zo klein ben toch zeker’, zegt hij stoer. Rinus ziet het wel zitten vanavond. ‘Je kent hier niemand, dat is lachen. Je weet toch, mensen ontmoeten.’

‘Meisjes, bedoelt hij’, gilt Floris. ‘Hij heeft vijf vriendinnen.’

Rinus heeft geen boodschap aan meiden die hem te jong of te klein zouden vinden. ‘Dat maakt niks uit, als je het maar goed kan.’

Roken mag wel op het FRIS-feest. En dus trekken 12-jarige jongens fanatiek aan hun sigaretten. Het café staat blauw. Een meisje wiegt langs op hoge hakken. ‘Hé poppetje’, zegt een stoere jongen.

Al gauw ontdekt iemand een nieuw verzetje. De ballonnen die tegen het plafond boven de dansvloer hangen, zijn gevuld met helium. Achter in de zaal worden ze gretig leeggezogen. Daar is de kleine Marius weer. Hij klinkt als Donald Duck: ‘Dit is fucking hard, ouwe.’ Dan rent hij richting de dansvloer, met zijn vriendjes in een sliert achter hem aan.

Er zijn vast kinderen die van tevoren indrinken, zeggen de organisatoren. Maar daar is op het feest weinig van te merken. Eén meisje wordt om onduidelijke redenen onwel. In de buitenlucht gaat het weer beter met haar.

De vijf jongens die aan het begin van de avond zaten te blowen, zijn er direct uit gezet. De rest van de feestgangers houdt het op chocomel, slush puppies, waterijs, Redbull en sigaretten. Eén magere jongen lurkt de hele avond aan een dikke sigaar.

Marnix (15), met kinpiercing en zijn haren recht omhoog, gaat normaal gesproken uit in discotheek Escape. Hij voelt zich een beetje te oud, vanavond. ‘Het lijkt op een schoolfeestje. Maar er zijn leuke meisjes genoeg. Van een paar 12-jarigen zie je dat ze heel knap gaan worden later. Maar daar zal ik niet op afstappen.’

Op de dansvloer staat het vol met sensueel dansende meisjes. Een jongetje in T-shirt grijpt een meisje van achteren beet. Ze is een kop groter dan hij. Sabine (14) uit Den Haag komt met een rood hoofd uit de dansende menigte. ‘Ik ben door twee jongetjes geschuurd. En ze waren zo klein.’ Ze wijst naar haar navel. ‘Ze konden er helemaal niks van.’

In een hoekje van de dansvloer is inmiddels het zoenen begonnen. Stelletjes houden elkaar krampachtig vast, de hoofden schuin. Soms moeten de meisjes een beetje bukken.

Buiten wacht Mattheus Hemelrijk (47) op dochter Fleur (13). ‘Ze is voor de allereerste keer uit’, zegt hij. ‘We vonden het eigenlijk niet goed. Je wilt het toch zo lang mogelijk tegenhouden. Maar al haar vriendinnen mochten ook. Toen zei ze: pap, kinderen die niks mogen van hun ouders, gaan juist aan de drugs en de drank.’

Hemelrijk heeft zich geen zorgen gemaakt vanavond, want zijn dochter is ‘slim genoeg’. Wel staat hij een al een tijdje te wachten. Half één was de afgesproken eindtijd. Fleur komt om één uur opdagen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden