Eéndaagse bijrol in Turkmenbasji-show

In Turkmenistan is mijn interview met Turkmenbasji het belangrijkste wereldnieuws...

DEN HAAG ‘We naderen Asjchabad, hoofdstad van het onafhankelijke Turkmenistan. De lokale temperatuur is 34 graden. Het land wordt geleid door president Saparmoerat Nijazov, ‘Turkmenbasji’, die zich gesteund weet door de warme liefde van het hele Turkmeense volk.’ Het is 1994, de purser wijdt voor de landing op Turkmenbasji International Airport enkele minuten uit over de verdiensten van haar president.

Wat ik nog niet bevroed, is dat ik de volgende dag zelf een kortstondige rol zal spelen in de persoonlijkheidscultus rond de ‘Vader van alle Turkmenen’. Ik ben gekomen voor een zeldzaam interview met de leider voor mijn oude werkgever De Telegraaf.

Ten paleize blijkt hij een vriendelijk man. Die persoonsverheerlijking probeert hij uit alle macht tegen te houden, verzekert hij, maar zijn onderdanen luisteren niet naar hem en hebben nu toch zijn verjaardag tot nationale feestdag gemaakt. Als ik hem vraag naar de vervolging van de oppositie pakt hij een traditionele paardezweep, slaat er lachend mee in zijn handpalm en zegt: ‘Deze natie houdt er traditioneel van haar leider te respecteren, en houdt niet van regelmatig van leider te veranderen.’

Na afloop ontvang ik een horloge met de Turkmeense vlag en de inscriptie: ‘Geschenk van president van Turkmenistan S.A. Nijazov’ op de wijzerplaat. Als ik de rococo-vertrekken weer verlaat, floept het cameralicht aan en word ik geïnterviewd door de tv. Wat vond ik van Turkmenbasji?

Kort daarop chauffeert de hoofdredacteur van de vakbondskrant Stem des Volks mij over de Turkmenbasji-boulevard door Asjchabad in een gloednieuwe Volvo 940. Cadeautje van Turkmenbasji, vertelt hij. Hebben alle hoofdredacteuren gekregen. ‘Maar er zat geen boekje bij. Weet u misschien wat dat lampje ‘Turbo’ betekent?’

Hij zet de radio aan en het nieuwsbulletin blijkt te beginnen met mijn bezoek aan de president: ‘Turkmenbasji ontving vandaag de Europese journalist Philippe Remarque, van de beroemde krant De Telegraaf.’ Ook het televisiejournaal opent die dag met het nieuws over mijn bezoek, inclusief het interview.

Dan begrijp ik het: het nieuws in Turkmenistan moet altijd openen met Turkmenbasji. Dus als hij verder niets bijzonders verricht die dag, is het interview met de Nederlander de belangrijkste gebeurtenis in de wereld. De volgende dag staat een foto van mij en Turkmenbasji op de voorpagina’s . Het artikel eindigt hoopgevend: ‘De publicatie van het interview met Turkmenbasji in de komende nummers van De Telegraaf legt de basis voor de ontwikkeling van veelzijdige contacten.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden