Een Zweed met een Volvo is wel het minimum

Vorige week was het weer eens tijd voor de ‘man-vraag’. De brugklassers vinden het reuze gek dat ik geen man heb en proberen erachter te komen wat voor type ik zoek....

Of hij rijk moet zijn. Ik knik van ja. ‘Maar u bent toch zelf al rijk? U werkt ook voor de krant!’

Creatief bedacht. Ik help ze uit de droom en leg de mijne meteen maar op tafel: ik wil een rijke man met een dikke auto, die ik ’s morgens uit kan zwaaien met de krulspelden nog in het haar. Mijn vorige vriend was een Zweed met een fantastische Volvo. Dat is wel het minimum, zeg ik.

Een Zweed! Dat vinden ze spannend. ‘Spreekt u dan ook Zweeds’, vragen ze. ‘Een beetje’, lach ik bescheiden.

‘O, zeg eens wat in het Zweeds?’

De concentratie is volledig weg – eigen schuld, juf – dus ik nestel me maar eens goed op de leestafel.

Iets in het Zweeds. ‘Zeg maar wat ik moet zeggen.’ De opties vliegen door de klas. ‘Ik hou van jou!’ ‘Nééé* ik wil met je!’

‘Neehéé! U moet zeggen: je bent een lekker ding!’

Dat eerste lukt me nog wel, dat is avondcursusstof. ‘Jag älskar dig’, zeg ik trots. Het zijn gymnasiumleerlingen, hè, dus ik moet het ook nog opschrijven van ze. Dan zeggen zij het na en liggen vervolgens onder de tafel van het lachen.

Ik kan op deze manier ook nog mooi wat theorie kwijt. Ik vertel dat het Zweeds een heel aparte manier heeft om lidwoorden te plaatsen. Ook anders dan bijvoorbeeld het Engels of het Frans.

Tien minuten laat ik ze brainstormen over de mogelijkheden van het lidwoord. ‘Géén lidwoord’, zegt er een bijdehand. Duidelijk gevalletje van de weg van de minste weerstand. ‘Je mag zelf kiezen wat voor lidwoord’, zegt een ander. Ook creatief bedacht.

Ik zet vervolgens wat Zweedse zelfstandige naamwoorden op het bord met hun lidwoord eraan vast – achter het woord, welteverstaan. De wolf = vargen. De appel = äpplet. Een slimmerd merkt op, dat je dus ‘et’ of ‘en’ achter een woord kan plakken. Applaus.

Maar wanneer is het dan het ‘et’ en wanneer is het ‘en’? Eitje voor mijn leerlingen. Leuke les ook en ik ben meteen van het gevraag over mijn privéleven af. Denk ik. Mis.

‘Als wij volgende week die broodje aap-opdracht moeten inleveren, mevrouw, mag ik dan ook over u schrijven?’ Van mij mag het. ‘Dan gaat u binnenkort trouwen, met Brad Pitt, en dan komt er vargen het diner verstoren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden