Een zwarte Surinamer die Pim eert

Laakkwartier/Spoorwijk in Den Haag kent vele nationaliteiten en een grote LPF-sympathie. Problemen van deze tijd komen er samen. Hebben politici een antwoord?...

Voor Percy Muntslag hoeft dat beeld van Pim Fortuyn niet. En de herdenkingsvlag laat de Surinamer vandaag ook niet wapperen. 'Pim zit in mijn hart.'

In zijn stem klinkt onvoorwaardelijke liefde en respect voor de vermoorde politicus door. Zo eentje waar de overige aanwezigen in koffiehuis De Aanloop even stil van worden. Zij herinneren zich immers nog de tijd dat Muntslag (66) helemaal niks van Fortuyn wilde weten.

Muntslag ergerde zich aan het 'rellerige' en 'nichterige' gedrag van de LPF-lijsttrekker. Die kende Muntslag maar al te goed uit de balletwereld, waar hij jarenlang als danser en balletpedagoog werkzaam was geweest. Het gevolg: felle discussies met de overige stamgasten van De Aanloop. Die waren al lang voor Fortuyns tirades tegen Paars gevallen.

Onverwachts ging Muntslag echter om. Op een late avond in maart. 'Voor het eerst dacht ik: Pim, je lult wel lékker. Hij was 100 procent zichzelf. Ook besefte ik dat Pim niks tegen buitenlanders had. Hij had iets met Nederland. Op hem zou ik stemmen.'

Begin april vertrok Muntslag voor vakantie naar Suriname. Daar had hij regelmatig woorden met familie over Fortuyn. Muntslag herinnert zich één discussie, begin mei, nog goed. 'Ik riep toen iets waarvan ik nog steeds niet weet waarom ik het zei: ik zie Pim niet regeren, maar hij gaat heel veel voor Nederland betekenen.'

Zijn omgeving was niet overtuigd. Ook zijn zoon Michael zette vraagtekens . Op 5 mei hadden pa en zoon Muntslag een lang en spiritueel gesprek. 'Gek genoeg hebben we toen over Jezus gepraat en alles wat die voor ons heeft achtergelaten. Dat idee kreeg ik bij Pim ook steeds meer. Dat een groot iemand iets zinvols ging achterlaten.'

Enkele uren later wist Muntslag dat het zover was. Hij zag de beelden van een doodgeschoten Fortuyn op het Mediapark en begon te huilen. Muntslag: 'Ik wist dat Pim Nederland zijn cadeau had gegeven. Dat Pim de boel had wakker geschud.'

De volgende dag wilde Muntslag direct terug naar Nederland. Nauwelijks op Schiphol geland, haastte hij zich naar het centrum van Den Haag. Hij moest Pim bedanken. Op Plein liet hij een grote bos bloemen achter.

Muntslag: 'Enkele omstanders begrepen niet dat een zwarte Surinamer Pim eerde. Hij discrimineerde toch, zeiden ze. Alleen als je hem niet verstond, antwoordde ik. Pim wilde de hypocrisie rond integratie doorbreken.'

Het afscheid bleek evenwel onbevredigend. De dagen erna trok Muntslag vaak naar Rotterdam. Hij bracht bloemen bij het huis van Pim. Hij nam afscheid bij de kist van Pim. Hij stemde op de geest van Pim.

Een jaar later lijkt van Fortuyns nalatenschap weinig over. De LPF verloor de macht en zag zijn aanhang verdampen. Voor de herdenkingen van Fortuyn is ook in Laakkwartier weinig animo. Denk echter niet dat daarmee alles weer bij het oude is. Muntslag, fel: 'Nederland is veranderd. We durven problemen in te zien. We praten anders over politiek. Kijk naar Wouter Bos en gedeputeerde Marnix Norder. Die komen nu wel naar De Aanloop om naar ons te luisteren.'

Volgens Muntslag heeft Pim ook de overige bewoners van Laakkwartier weer politiek bewust gemaakt. Hen geïnspireerd om kwesties beter te volgen en zelf oplossingen aan te dragen. 'Het laatste wat bewoners nu willen is dat politici speciaal voor ze naar de wijk komen en denken dat ze alleen over auto's lezen.

Even zwijgt hij. Als Volkert van der G. ter sprake komt. Dan bedachtzaam: 'Ook hij heeft zijn rol voor Pim gespeeld. Ik schrik als mensen roepen dat Volkert lang en zwaar gestraft moet worden. Dan hebben ze niet begrepen wie Pim was. Daarom moeten Marten en Simon Fortuyn ophouden. Pim was meer dan alleen hun broer.'

Daarom steekt Muntslag vaak een kaarsje voor hem op. Dankt hij Fortuyn voor wat hij voor Nederland heeft gedaan. 'Soms heb ik het idee dat Pim op ons neerkijkt en denkt: ik heb het geflikt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden