Een wondertje, ondanks die schop

Goede therapie, wil de verdachte die terechtstaat omdat hij in razernij zijn zwangere vrouw in de buik heeft geschopt. Zij kijkt terug: 'Vergeven kan ik, maar vergeten is moeilijker'..

Ton is geen rotzak. Wel een driftkop; dat beseft hij donders goed. 'Ik kan mijn boosheid niet doseren. Ik kan ineens gaan van nul tot razernij', verklaart hij voor de Amsterdamse politierechter. Hij staat terecht omdat hij vorig jaar zijn vriendin Agnes herhaaldelijk heeft bedreigd en mishandeld. Agnes was toen zwanger.

Ton (40) heeft tegen haar geroepen: 'Ik schop je kind dood'. Volgens haar aangifte heeft hij haar tegen de buik geschopt. De vrucht heeft er geen schade van opgelopen.

Agnes zit in de zaal met de negen maanden oude baby op schoot. De politierechter zegt dat hij normaal geen kinderen op de zitting toelaat als een van de ouders wordt berecht. 'Maar in dit geval heb ik er geen bezwaar tegen omdat het kind de jaren des onderscheids nog niet heeft bereikt.'

'Trouwens, een wolk van een baby', complimenteert de rechter, 'blonde haren en blauwe ogen als ik het goed zie.' 'Bruine ogen,' corrigeert Agnes. Het kindje kraait alsof er reden is voor gelukzaligheid.

Wat zich precies heeft afgespeeld, staat beschreven in het strafdossier. De rechter is echter zo decent daaruit slechts zeer summier voor te dragen en vooral geen gênante details te citeren. Ton geeft toe zijn vriendin uitgescholden en mishandeld te hebben, maar hij kan zich niet herinneren dat hij haar tegen de drachtige buik heeft geschopt. 'In ieder geval niet willens en wetens. Als zij het zegt, zal het wel zo zijn', beaamt hij deemoedig.

Ton: 'Op de dag dat het gebeurd moet zijn, had ik 's middags een vrij heftig gevecht gehad met een ex-vriendin. Zij had iets gezegd waarvan ik helemaal door de rooie ging. In die toestand van razernij kwam ik daarna bij Agnes en toen is het daar ook uit de hand gelopen.'

De rechter is nieuwsgierig naar de oorzaak van 'de onverklaarbare wrede gemoedsverandering, die sprong naar vreemd gedrag', waaraan Ton ten prooi kan vallen.

'Het komt niet door drank, wat dan wel?' De verdachte blijkt over een ruime dosis zelfkennis te beschikken. Hij zegt al lange tijd last van plotseling accelererende woede te hebben. 'Van niets kan ik heel veel maken.'

Inmiddels is Ton in ambulante therapie, waarmee hij hoopt zijn agressie te leren beheersen. Maar wat ze in de Deventer forensische dagkliniek De Tender met hem doen, raakt volgens Ton kant noch wal. 'Ik zit daar niet goed. Ze denken dat het zes jaar geleden mis zou zijn gegaan toen een kind van mij is overleden. Dat is onzin, ik heb al veel langer last van mijn agressie. Ik wil therapie, maar wel een goede, een waar ik wat aan heb.'.

Vanzelfsprekend is de relatie met Agnes na de geweldsuitbarstingen van Ton niet meer je van het. 'We zoeken naar een manier om die weer gezond te maken', zegt Ton, terwijl hij zich even omdraait en berouwvolle blikken richt op Agnes.

Zij mag ook haar zegje doen. 'Toen ik besloot aangifte te doen, was dat een reactie uit angst, ik voelde me bedreigd. Maar ik zit hier niet met wraakgevoelens, ik ben niet uit op vergelding. Ik kan vergeven wat hij heeft gedaan, vergeten is moeilijker', zegt Agnes. 'Gelukkig hebben we een hartstikke gezond kind, een klein wondertje.'

Tons blijken van inkeer en het door hem zelf genomen initiatief tot behandeling behoeden hem voor een eis tot gevangenisstraf. De officier van justitie laat het zwaarste onderdeel van de tenlastelegging - zware mishandeling tegen het leven gericht - vallen. 'Maar u moet leren u in toom te houden. Het mag niet gebeuren dat het kind ooit slachtoffer wordt van uw agressie', houdt hij de verdachte voor.

De politierechter veroordeelt Ton tot een taakstraf van vijftig uren en een voorwaardelijke geldboete van duizend gulden met een proeftijd van twee jaar. 'Maar op voorwaarde dat u een therapie blijft volgen. Desgewenst bij een andere dokter; daar heeft u recht op.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden