Een wonderlijke voetbalwedstrijd

The Match * * * *..

DEN HAAG Supportersgejuich brengt de stemming er meteen goed in. Zelfs We are the champions klinkt al. Langs de zijlijn de onvermijdelijke reclameborden met logo’s van sponsoren. Linksvoor de huiskamerset met tv, bank en man met buik en bier.

Op een groot scherm nemen de presentator (Erik Kooyman van Omroep West) en de voetbalkenner (Bas Muijs, van de tv-serie Voetbalvrouwen) de spelers van deze avond liefdevol maar staccato door en dan kan de meest wonderlijke voetbalwedstrijd ooit beginnen: The Match, zonder bal en met slechts een half veld en twee halve teams in beeld, vol overtuiging gedanst door Ballet van Leth.

Choreograaf Lonneke van Leth heeft de ‘voetbalchoreografie’ die ze in 2003 in opdracht van het Holland Dance Festival voor The Iceland Dance Company maakte, op verzoek van Impresariaat Ruud de Graaf uitgebreid tot een avondvullende voorstelling. Marketingtechnisch niet slecht getimed, zo vlak voor het WK Voetbal. En het resultaat mag er zijn. De kleine F­jes van het Haagse DUNO (in elke tourneestad treedt een thuisclub op) zorgen voor een hartverwarmend begin, waarna de dansers hun (gemengde!) Nederlands Elftal en ADO Den Haag neerzetten.

Voetbal en dans is in de filmwereld een beproefde combinatie. De BBC maakte ooit een hilarisch dansfilmpje over een hyperactieve grenswachter (The Linesman), dansers van Krisztina de Châtel namen het op tegen American Footballbinken (Blindside Block) en Clint Farha danste op de middenstip in de documentaire Schijnbewegingen (met Rudi van Dantzig en Johan Cruijff). Vaak worden de kenmerken van het spel uitvergroot, zodat ze een eigen leven gaan leiden. Ook Van Leth past deze strategie toe, met een uitstekend gevoel voor timing en absurditeiten.

In het zeer fysieke spel, met krachtige sprongen, draaien en rollen over de vloer, zijn er momenten waarop iedereen opeens unisono danst, tegelijk dezelfde kant op kijkt of, net als in de herhaling, in slowmotion gaat. Hilarisch zijn de solo’s van de ijdele scheidsrechter (die rood uitdeelt op Tsjaikovski) en de keeper die acrobatisch in zijn doel lummelt omdat het spel zich eindeloos lang op de andere helft afspeelt, ver weg in de coulissen. Herkenbaar zijn de vele ruzietjes en rituelen die met voetbal gepaard gaan.

Wat ook erg goed werkt, is de toevoeging van de andere perspectieven. De ultieme voetbalfan, die het spel voortdurend becommentarieert en een vrouw heeft die natuurlijk niet van voetbal houdt, is karikaturaal maar zeer geestig, evenals het ons-kent-ons-verslag in de rust. Ook hier buigt Van Leth het realisme net iets om, door de verschillende werelden hier en daar letterlijk te vermengen.

Wie er wint, moet de liefhebber van dans of voetbal zelf maar gaan bekijken. Er komen in elk geval penalty’s aan te pas.

Mirjam van der Linden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden