Een waterkanon voor mijn overgrootvader

Kijk, zeg ik thuis, moet je nu kijken, een goed idee op internet...

Normaal weten ze niet hoe snel ze weg moeten wezen als pappa weer over internet begint. Maar vandaag maak ik ze toch nieuwsgierig. Een goed idee? En op internet nog wel.

Eerder had ik ze al eens reclame zien maken op televisie, maar nu staren we samen naar de homepage van letsbuyit.com. De eerste echt slimme internetwinkel waar consumenten met korting spullen kunnen aanschaffen door samen te kopen. Niet door ingewikkeld te doen, gewoon door het net te gebruiken waarvoor het bedoeld is: nuttig contact leggen met wildvreemden. Hoe meer gegadigden, des te lager de prijs, belooft de van oorsprong Zweedse firma, die al in zestien Europese landen opereert.

Ik merk dat ik de neiging heb het een sympathiek idee te vinden. Maar waarom? Het is gewoon een winkel, toch?

Jawel. Maar na al dat modieuze gebrul over nieuwe economie is het prettig vast te stellen dat de komst van internet ook zomaar het aloude idee van de verbruikscoöperatie nieuw leven inblaast. Het nieuwe socialisme begint op internet - wie had dat ooit durven dromen?

Vroeger, toen de arbeider nog het bezit van de heersende klasse was, kocht die zijn brood en bier vaak van dezelfde baas als van wie hij kort daarvoor zijn loon had ontvangen. Gedwongen winkelnering, heette dat.

Tot de arbeiders opstonden en besloten dat ze dat zelf ook konden, en dan beter. Ze vormden een club en kochten van hun loon gezamenlijk brood en bier, maar dan tegen nette prijzen waar ze zelf greep op hadden. En de korting die ze samen als grootverbruiker konden bedingen, ging rechtstreeks naar de leden van de coöperatie.

Ik bel mijn oude vader. Die geelzwarte blikken van de HaKa, vroeger boven op de keukenkast, was dat ook niet iets coöperatiefs? En wat deed zijn vader daar ook alweer voor, mijn opa? En was diens vader al niet iets in dat circuit?

Nou en of de HaKa iets coöpe ratiefs was, begint hij. HaKa was in de jaren dertig de Handelskamer, een koepel van de bestaande verbruikscoöperaties. Opa was daar jarenlang accountant in loondienst, later werd dat de Coöp. En opa's vader? Die gaf er begin deze eeuw zelfs zijn onderwijzersbaantje aan om propagandist te worden voor enkele verbruikscoöperaties. Betaald, dat wel, maar vooral uit socialistische overtuiging. Op een zeepkist. Zegt hij trots.

Ik hang op en vertel ze thuis het hele verhaal. Hoe er een trotse rechte lijn loopt van een idealistische voorvader naar het beste idee dat ik sinds lange tijd op internet heb aangetroffen.

Onze bijna-driejarige heeft intussen maar oog voor één ding. Het Storm Monsoon 4-waterkanon, gifgroen glow-in-the-dark. Schiet vijftien meter, laat hij me een paar keer van het scherm voorlezen. Met twee schijnwerpers die de straal verlichten. En inmiddels voor de beste prijs, 55 gulden exclusief batterijen, zie ik, want er zijn al meer dan vijf samenkopers voor. Nog steeds bespottelijk duur, maar vooruit. We doen het voor zijn overovergrootvader.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden