Een wat saaie man, maar wel een van principes

De Leidse burgemeester staat vandaag voor een loodzware beslissing: mag Benno L. blijven?

Het is zondagmiddag als burgemeester Henri Lenferink (56) zijn nette herenjas aantrekt, op zijn fiets stapt en richting de Apollolaan vertrekt. Zijn doel: praten met woedende Leidenaren. Een dag eerder is er paniek uitgebroken in Leiden. De bewoners zijn boos: hoe haalt hun burgemeester het in zijn hoofd om Benno L. te verwelkomen in hun stad?


Omdat, zeggen mensen die hem kennen, Lenferink een man van principes is. 'Als hij ergens van overtuigd is, verdedigt hij die opvatting met verve en zet hij door', zegt het Leidse gemeenteraadslid Patrick Meijer (CDA). 'En meestal krijgt hij het gelijk aan zijn zijde.'


Of dat in de kwestie-Benno L. ook zal gebeuren, is nog de vraag. Vandaag hoopt de PvdA'er met een oplossing te komen, laat zijn woordvoerder weten. En volgende week moet hij zich verantwoorden in de gemeenteraad. Lenferink vindt dat ook pedoseksuelen, nadat ze hun straf hebben uitgezeten, een plek verdienen in de samenleving. Maar tegelijkertijd wil hij garant staan voor de veiligheid van alle inwoners. En dat is onzeker nu L.'s vertrek geëist wordt, anonieme dreigmails rondgaan en reltoeristen erop afkomen als bijen op de honing.


De katholieke Lenferink werd geboren in het Twentse Delden. Hij studeerde geschiedenis in Nijmegen en publiceerde als historicus een studie over de geschiedenis van het Gelders Orkest. 'Toen ik hem deze week weer op tv zag en hoorde dat hij zijn lot verbindt aan Benno L., dacht ik: dat is typisch Lenferink', zegt Hélène van Beek, die als student college bij hem volgde. 'Saai, maar ook integer. Hij is iemand zonder een dubbele agenda.'


In 1986 werd de Tukker gemeenteraadslid in Arnhem. Het was een tijd waarin de Arnhemse PvdA met zichzelf overhoop lag, zegt Wilma de Cort, destijds politiek verslaggeefster van De Gelderlander. In die jaren valt het college van B en W zelfs een keer na ruzie over de vraag: hoe moet Arnhem zich opstellen ten opzichte van Zuid-Afrika? 'Het was een hele rare tijd. Tussen alle ego's met extreme standpunten zat Henri Lenferink, een hele nette jongen die een bindende rol vervulde en de partij mee op koers kreeg', zegt De Cort. 'Hij was heel rationeel, maar kon ook koppig zijn. Als hij ergens zijn zinnen op had gezet, zette hij door.'


Over die rationele instelling zei Lenferink zelf in het Leidsch Dagblad: 'Ik wist wel dat er zoiets was als emotie, maar daar was het bij mij nooit om gegaan.' Pas toen hij zijn dochter Anne voor het eerst in zijn armen hield, wist hij 'waar het in het leven wezenlijk om gaat: niet om het verstand, maar het gevoel'.


Misschien dat hij daarom in 2011 in het Leidsch Dagblad openhartig vertelde over zijn scheiding en zijn nieuwe liefde. Om roddel en achterklap te voorkomen, stelde Lenferink in dat interview zijn nieuwe vlam voor aan de Leidse bevolking, een vrouw die hij ontmoette 'in een vergaderaccommodatie'. Het interview over zijn liefdesleven is een atypische actie voor hem, aldus de mensen die hem kennen. Die kenschetsen hem vooral als een 'rationele workaholic' en 'dossiervreter'. 'Hij is iemand die altijd in functie is, hij is geen persoon met wie je een biertje drinkt', zegt de Leidse D66'er Mark Koek. Over zijn privéleven praat Lenferink zelden, voegt gemeenteraadslid Pieter Kos (GroenLinks) toe. 'Ik weet dat hij graag klassieke kasten opknapt. Maar meestal blijft hij zakelijk.'


De landelijke pers haalde de burgemeester in de ruim tien jaar dat hij de scepter zwaait in Leiden slechts een paar keer. Bij zijn aantreden in 2003 stond hij in de belangstelling, omdat hij de eerste - en meteen de laatste - gekozen burgemeester van een middelgrote stad werd. In slechts enkele weken tijd wist de relatief onbekende Lenferink Leiden voor zich te winnen. Als kandidaat van de 'gewone man' deelde hij folders uit en overnachtte hij in een sloopwijk, studentenhuis en woonzorgcentrum. In 2008 haalde hij het landelijke nieuws met het bericht dat zijn ambtsketen was verdwenen. 'Daar heb ik buikpijn van', zei hij destijds. En in april 2012 stond hij volop in belangstelling nadat hij had besloten de middelbare scholen te sluiten na een dreiging over een schietpartij.


'Lenferink is geen theaterman. Het gaat niet om hem, maar om de inhoud', zegt Frank Donders. Met trots keek hij afgelopen dagen naar de man met wie hij 1986 tot de Arnhemse gemeenteraad toetrad. 'Zo is hij altijd geweest. Hij doet dit niet om zichzelf op de kaart te zetten, maar om een principe te verdedigen waarin hij gelooft.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden