Column

'Een vrouwelijke uitvoering van Messi zie je jammer genoeg nog niet'

Ja, het is inderdaad bijna een andere sport, het vrouwenvoetbal, zoals Marianne Vos andere sport is dan Bauke Mollema en de tennisfinale Bartoli - Lisicki niet te vergelijken valt met Murray - Djokovic, schrijft sportverslaggever Willem Vissers. 'De soorten kunnen gewoon naast elkaar leven en zelfs van elkaar leren, als het goed is.'

De Nederlandse Lieke Martens (L) viert haar goal (2-1) met teamgenoten tijdens de oefeninterland tegen Australie.Beeld anp

Een collega steekt, als ik over vrouwenvoetbal begin, steevast twee vingers in de oren, onderwijl heel hard 'lalala' zingend. Af en toe roept hij wat boven zijn eigen gezang uit, smeekt hij liever gezegd: ben je klaar? Zo ja, dan stopt hij. Zo nee, dan lalaat hij door, tot het einde der dagen desnoods.

Vrouwenvoetbal dus. Het is weer EK-tijd en we zijn onderweg, voor het derde eindtoernooi op rij: een EK met Nederland in Finland (2009), een WK zonder Nederland in Duitsland (2011), nu weer een EK met Nederland in Zweden. Tikken op een veerboot op de Oostzee. Tussenstop in Denemarken, vandaag verder naar Växjö, speelstad van de nationale ploeg. Donderdag treft Nederland daar Duitsland, de Europees kampioen.

De weerstand van vrouwenvoetbalhaters dan wel het feit dat de grote clubs van de mannen alweer trainen, spelers kopen en verkopen; het is makkelijk te weerstaan allemaal. Zo'n EK is een avontuur, alsmede een nieuw markeringspunt in de evolutie van het spel.

Ja, het is inderdaad bijna een andere sport, het vrouwenvoetbal, zoals Marianne Vos andere sport is dan Bauke Mollema en de tennisfinale Bartoli - Lisicki niet te vergelijken valt met Murray - Djokovic. De soorten kunnen gewoon naast elkaar leven en zelfs van elkaar leren, als het goed is.

Tijdlijn
Het voetbal van vrouwen is alleen nog niet zo ver op de tijdlijn van de ontwikkeling. Wat geeft dat: de wedstrijden zijn doorgaans open, de ambitie is groot, de mentaliteit uitstekend, gezeur is een zeldzaamheid, simuleren eerder uitzondering dan regel, en het gaat niet eeuwig over geld of over spelers die toe zijn aan een nieuwe uitdaging als ze vier ballen recht vooruit hebben getrapt.

Nee, een vrouwelijke uitvoering van Messi zie je jammer genoeg nog niet. En inderdaad, soms welt een gedachte op: wat een verschrikkelijk voetbal. Dat gevoel leeft nu en dan trouwens ook bij NAC of bij Roda JC. Soms denk je ook: wat traag, dat spel. Schiet eens op dames.

Het is vergelijkbaar met de mijmering over de mannen, wier voetbal eigenlijk te snel is geworden. De techniek legt het dan af tegen de ambitie van de trainer om het spel te spelen in de kleinst mogelijke ruimte, in het hoogst mogelijke tempo.

Maar het belangrijkste van het EK voetbal voor vrouwen is dat het sport is van mensen die alles geven voor een kampioenschap, die dromen van een grote beker, zoals iedere topsporter. Verder hoeft vrouwenvoetbal ook helemaal niet zo groot te worden als het spel bij de mannen, dat bijna uit zijn voegen barst met zijn megalomane trekken.

Gewoon een mooi plekje vinden op planeet voetbal, dat is voorlopig genoeg voor de vrouwen. En als ze daar onder de zon mannen zien zitten met vingers in de oren of handen voor hun gezicht, laat die dan maar zingen, van 'lalala' desnoods.

Willem Vissers is sportverslaggever van de Volkskrant.
Reageren? ruimteoplinks@volkskrant.nl
Twitter @vkwillemvissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden