Een voor iedereen herkenbare beer

Ontroerende vertolking van een eigenwijze identiteitscrisis

De beer die geen beer was, door Productiehuis Oost-Nederland i.s.m. Wintertuin en Generale Oost, door Anneke van Giersbergen en Martijn Bosman.


Vanaf 4 jaar. 29/12, Schouwburg Arnhem. 15/1, Kröller-Muller, Otterlo. Daarna tournee: www.oninternet.nl


Normaal treden ze op in stadions en grote concertzalen, voor tienduizend mensen. Nu spelen ze voor jullie, jongens en meisjes, in deze kleine zaal. Omdat hun fans en zijzelf inmiddels kinderen hebben. En ze voor jullie ook iets moois willen maken.'


Na afloop van de première van de muziektheatervoorstelling De beer die geen beer was benadrukt Productiehuis ON dat zangeres Anneke van Giersbergen (voorheen frontvrouw van The Gathering) en drummer en sampler Martijn Bosman (Kane, Gotcha en Guus Meeuwis) voor het eerst een voorstelling maken voor toeschouwers vanaf 4 jaar.


Het gaat over een beer die na zijn winterslaap ontdekt dat boven zijn hol een fabriek is gebouwd. Daar wordt hij voor rare arbeider aangezien en zo begint hij te twijfelen aan zichzelf. Beide artiesten genieten een grote reputatie in de popwereld; in het jeugdtheater zijn ze beginners.


Aan Van Giersbergen is dat soms te zien. In haar vertolking van de afgeblafte beer oogt ze nog onwennig. Het gaat haar gemakkelijker af wisselingen in gemoedsrust via muziek en zang uit te drukken, dan via mimiek en spel. Zo blijven des beers eenzaamheid en stil verdriet aan de oppervlakte wanneer hij wordt beschimpt en weggezet.


Martijn Bosman zet met zijn kaalhoofdige boeventronie wel alle opzichters en (onder)directeuren van de fabriek overtuigend neer, gesteund door lekker doordreunende computersamples. Van Gierbergen heeft op haar beurt weer een prachtig hoog en zuiver zangregister, dat direct binnenkomt.


Zo ontroert deze eigenwijze identiteitscrisis van een doodgewone beer nog steeds, ook al schreef Frank Tashlin zijn gelijknamige boek in 1946 (door Productiehuis ON en Festival De Wintertuin opnieuw vertaald).


Door de sterk beklijvende muziekscore krijgt een eenvoudig winterslaapthema, verwoord door 'ik ben moe, ik wil slapen', het karakter van een lang nadeinende hit. Ook de even naïeve als aandoenlijke animaties in zwart-wit (Rudy Simon), geprojecteerd op instantwandjes, zetten zich vast op je netvlies.


Zo haalt iedere leeftijdscategorie wel een vrolijke, wijze les uit De beer die geen beer was: kleuters gaan mee in de vlotte percussie, oudere kinderen beleven de zoektocht naar je eigen ik, en volwassenen herkennen de ode aan de eigenwijsheid en verfoeien de machinerie die van iedereen een no- of anybody maakt.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden