Een verzekerd pensioen

DE POLITIEKE discussie over de toekomst van het AOW-pensioen blijft gekenmerkt door een stroom incidentele opmerkingen uit de losse pols....

Deze laatste opmerking is moeilijk te rijmen met het regeerakkoord dat stelt dat een nieuwe ingreep in de AOW (per 1 januari 1996 voor mensen die dan met pensioen gaan) 'alleszins redelijk is'. Immers, er is 'een grote inspanning nodig en verantwoord om de AOW voor de lange termijn te waarborgen'.

In de verkiezingstijd hebben de politieke partijen uitgesproken dat de AOW een pensioen is, geen uitkering. Deze opvatting is verankerd in het regeerakkoord. Terecht wordt ook gewezen op de eigen verantwoordelijkheid van de burger te sparen voor de oude dag. Wie vandaag de premie voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering betaalt, is direct verzekerd voor het volle pond. Wie een (extra) pensioen wil opbouwen, moet daarvoor sparen en heeft dus tijd nodig.

Aan de laatste notie doet de aangekondigde nieuwe ingreep in de AOW geen recht. Miljoenen werknemers bouwen op de AOW een aanvullend pensioen op dat, tezamen met de AOW, 70 procent van het laatste loon moet bedragen. Meer staat de belastingwetgeving trouwens niet toe. Wie 25 jaar is heeft ruimschoots de tijd nieuwe spaartegoeden op te bouwen, wie tegen zijn pensioen aanloopt niet.

De discussie over de financiering van de AOW is meer dan tien jaar oud. Vast staat dat deze financiering in de volgende eeuw problematisch wordt als steeds meer mensen met pensioen gaan (en langer leven) en er minder jongeren zijn om de premie te betalen. Vast staat ook dat dit probleem zeer geleidelijk ontstaat. Er was en is nog steeds voldoende tijd om een oplossing voor dit probleem te vinden, zodanig dat de burger tijdig maatregelen kan treffen om zelf te zorgen voor een voldoende pensioen.

Daarvoor is nodig dat regering en parlement tijdig de Algemene Ouderdomswet zodanig aanpassen, dat deze bestand is tegen de tand des tijds. De analyse van de problematiek is volledig uitgevoerd, er liggen stapels dikke rapporten en studies. Het enige dat ontbreekt is een heldere politieke keuze voor een oplossing die verder reikt dan de halfjaarlijkse tegenvaller in de schatkist. Er is zekerheid nodig, geen hap-snap beleid dat geleidelijk aan het basispensioen voor iedereen verandert in een bijstandsuitkering naar willekeur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden