Column

Een verwensinkje met 'Dikke Ik' erin

Ze kunnen het nog zo bont maken met hun wrakke boten en dito koetsen, hun begrotelijke verbouwingen van hun paleizen, hun steigers, hun vakantiehuizen met wonderlijk dure hekken eromheen, hun privéreisjes met het regeringsvliegtuig - de VVD zal ze trouw blijven.

Beeld anp

Vast onderdeel van Algemene Ledenvergaderingen van de partij was jarenlang het verzenden van een fax, gericht aan 'Hare Majesteit de Koningin', waarin volgens de notulen 'de aanhankelijkheid van de VVD met het koningshuis wordt betuigd'. In 2010 - er liep inmiddels een generatie jong-volwassenen rond die in ongelovig lachen uitbarstte als je in het museum voor communicatie probeerde uit te leggen wat dat was, zo'n fax - viel het gewichtige besluit de aanhankelijkheidsfax te vervangen door een e-mail.

Ja, een echte volkspartij weet wat de mensen in het land willen: Gordon en zwaaien naar de gouden koets.

Ze zijn dus betrekkelijk veilig onder een VVD-premier. Dachten ze. En het moet gezegd: de premier doet enorm zijn best. Vlekjes wegpoetsen, bizarre uitgaven wegwuiven, rookgordijnen optrekken voor de Tweede Kamer en veel hahaha als er weer een begrotingpost opduikt waar een kinderrijk Syrisch gezin drie jaar lang royaal 'in de regio' van kan worden opgevangen, met smeergeld voor de Turken toe.

Maar het begint op te vallen: soms zou een mens geneigd zijn te denken dat heel in de verte de suggestie van tegenzin bij hem doorschemert. Alsof hij héél af en toe, wanneer niemand het horen kan, een miniem verwensinkje voor zich uitprevelt. Iets met 'Dikke Ik' erin.

Raoul du Pré, de chef van de politieke redactie van deze krant en een man met een neus voor die dingen, signaleerde het vorige week al, toen een akkefietje speelde rond het onderhoud van de oude plezierschuit van de oude koningin: een verzoek om openbaarmaking van de kosten van de Groene Draeck was nog niet gearriveerd in het Torentje of elk surrealistisch detail was al uitgeserveerd. Hier! Kijk! Lees! Tien man toezichthoudend, managend en vergaderend personeel! Tien! Heeft u dat?

Normaal gesproken ligt dat soort verzoeken maandenlang stof te vangen in een vensterbank. En wanneer alle termijnen zijn overschreden en niet meer aan openbaarmaking valt te ontkomen, belt iemand Ard van der Steur die vervolgens opgetogen komt aangehuppeld met fladderende oranje das en een pot zwarte lak in zijn knuistje geklemd. 'Mag ik weer?!' 'Ja, Ard, je mag.'

Maar nu dus niet. 'Als ze nou op het paleis maar niet gaan denken dat de bewindslieden het zelf ook wel zat zijn met die koninklijke hobby's en stiekem hopen hiermee iets te forceren', schreef Du Pré vorige week.

Gisteren gaf de premier antwoord op schriftelijke vragen van Alexander Pechtold over een andere bleeder uit de koninklijke collectie: de Gouden Koets. Het gaat niemand aan wat daar de kosten van zijn, omdat het privé-informatie betreft, luidde jarenlang de succesvolle verdedigingslinie. Daar had Rutte het bij kunnen laten. Maar dat deed hij niet. Hij gaat, zo meldde hij gisteren, de Raad van State vragen wat zij ervan vinden. (Ja, de koning staat aan het hoofd van de Raad van State, maar slechts symbolisch).

Normaal gesproken steken ze in Den Haag honend de haard aan met onwelgevallige adviezen van de Raad van State. Zul je zien hoe ze ditmaal alles rap eerbiedig zal overnemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.