Column

Een verkiezingsstrijd is als een carnaval van beloften

Eindspel

Voor Halbe Zijlstra heb ik altijd een onberedeneerd zwak gehad, dus toen hij gisteren op televisie opdraafde voor zijn korte scène in het grote Griekenlanddrama, moest het stil zijn in huis. Zijlstra stelde niet teleur: het was hilarisch. Hij speelde met overgave, declameerde zijn tekst zonder haperen. Griekenland 'moet aan zijn financiële verplichtingen voldoen', doen de Grieken dat niet 'dan zijn de consequenties voor hen' en als dat een Grexit betekent 'dan zij dat zo'.

In zijn ogen smeulde een vleugje Clint Eastwood. Iemand floot het motief uit The Good, the Bad and the Ugly. Thuis dweilden we de lachtranen op. En toen een journaalverslaggever Jeroen Dijsselbloem vroeg wat hij ervan vond dat de fractieleider van de VVD een heuse bom onder zijn eurogroep had geworpen, kon je het aan Dijsselbloems mondhoeken zien: daar trilde een haastig weggeveegde schaterlach nog na.

We waren haast vergeten hoe geestig verkiezingstijd kan zijn. Een carnaval van beloften die even uitzinnig als onuitvoerbaar zijn, aandoenlijke luchtfietserij, spierballenvertoon dat ná de verkiezingen gevaarloos gekef blijkt te zijn, en afgestofte beginselen waar ook de politici zelf met verwondering naar kijken: hè is dat er eentje van ons?

In de rest van Europa werd Halbe Zijlstra niet uitgezonden, want als elke bijrolacteur die voor binnenlandse consumptie 'Weg met de Grieken' roept Europabreed zendtijd wordt gegund, wordt het erg druk op tv.

Op andere podia gingen nieuwe, belangrijkere bedrijven van start, met mensen die er meer toe doen.

Wolfgang Schaüble na afloop van de G20 in Istanbul, in de rol van de boze oude Duitser die ons geld bewaakt: als Griekenland de lopende arrangementen afwijst, en van het huidige noodplan af wil, zoals Alexis Tsipras zich heeft voorgenomen, dan 'is het voorbij'.

Yanis Varoufakis ten overstaan van de volksvertegenwoordiging in Athene, in de rol van de underdog die niets te verliezen heeft : 'Als je een frontale botsing niet eens wilt overwegen, ben je niet aan het onderhandelen. We zijn niet uit op strijd, we zullen alles doen om die te voorkomen, maar je bent niet serieus aan het onderhandelen als je de strijd op voorhand uitsluit.'

Jean-Claude Juncker, in de rol van de herder die al zijn schaapjes binnen moet zien te houden, ook het rebelse, zwarte exemplaar: er is een 'positief' telefoongesprek met Tsipras geweest.

Intriges zijn er te over: berichten uit het fluistercircuit dat de Amerikanen zich ermee bemoeien, zich achter de Grieken scharen, dit gezanik over geld niet willen hebben, gezanik dat een Navopartner in de armen van de Rus kan drijven. Gevolgd door woedend gesis uit andere kampen, over deze flagrante leugens die verspreid worden om de onderhandelingen onder druk te zetten, typisch Grieks gekonkel.

Vanavond en morgen kan men inschakelen voor de volgende, mogelijk cruciale bedrijven.

Ondertussen wordt verder geschreven aan een mogelijk scenario voor het eindspel. Dat zou zo kunnen gaan: na een doorwaakte nacht geeft Alexis Tsipras zijn assistent een knikje. Laat onze winnende troef maar binnen. Uit de coulissen stapt Vladimir Poetin het toneel op. Met zijn blote handen vilt hij een kat. Langzaam verscheurt Angela Merkel een stapel schuldbekentenissen. De snippers dwarrelen over het toneel.

Doek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.