Een van de laatste strandjutters

Hoefsmid, strandjutter en bekend inwoner van Texel. Maarten Boon vermaakte vakantie-gangers met sterke verhalen, leidde ze rond, maar zette zelf zelden een stap van het eiland.

Maarten Boon

Hij kon de stadsmensen ongenadig de les lezen. 'Jullie hebben allemaal een klokkie, maar jullie hebben géén tijd. Ik heb géén klokkie en ik heb alle tijd.'

Vooral de uitspraak 'We móeten nog op vakantie' van de gasten van de vaste wal die woonden in 'konijnenhokken met ruitjes' konden zijn haren ten berge doen rijzen. Maarten Boon verliet Texel nooit. Of alleen als het strikt noodzakelijk was.

Hij was hoefsmid en jutter op het noordelijke puntje van het eiland. Maar het grote publiek kende hem vooral van de grote jutters- en stroperstochten die hij hield in de duinen en het strand bij de De Cocksdorp. Hij vertelde toeristen dan ijzingwekkende en sterke verhalen waarmee hij iedereen wist te boeien. Na afloop ging iedereen naar zijn zelf getimmerde Juttershol, waar 'de duvel en zijn oude moer' was verzameld. Maarten vond alles mooi wat hij vond: boeien, flessen en aangespoelde Hollywood-sigaretten.

Daar werd de houtkachel opgestookt, werden de juttertjes geschonken en werd van een klauwtje zelfgeraapte kokkels en wat groenvoer een maaltijd gemaakt. Of werd zelf paling gerookt.

'De meest relaxte Texelaar' noemde de Texelse Courant hem, nadat hij twee jaar geleden de collectie van zijn Juttershol overdroeg aan het officiële juttersmuseum Flora op Texel.

Zeehond

Hij was de toeristen zat. Hij voelde zich ook niet meer zo optimaal. Wel begon hij nog een klusbedrijf met zijn zoon. In oktober werd alvleesklierkanker geconstateerd, toen dat al in zijn hele lichaam was uitgezaaid. Op 26 november overleed Maarten Boon op 62-jarige leeftijd. Hij was een van de laatste jutters van Nederland. Met een sjekkie in de hoek van de mond kon hij bij goed weer urenlang vanuit een duinpannetje turen naar de zeehondjes. Met zijn oranje overall, muts, door zon, zand en wind verweerde gezicht, enorme snor en wilde haardos viel hij op. Een echt oermens die door stadsbewoners vaak als zonderling werd gezien.

Maartens vader was zeehondenteller voor Staatsbosbeheer. Het gezin telde vier kinderen. Ze groeiden op met fazanteneieren zoeken, konijnen vangen en braden, pieren verkopen en kokkels en mosselen rapen. Allemaal waren ze vrijgevochten en wars van formele regels. Ze waren vrijgevochten. Ze hielden niet van banen van 9 tot 5 uur. Daarom werd deze familie op het eiland Boon-aparte genoemd.

Maarten was de echte jutter van de familie, maar eigenlijk waren ze allemaal jutters in de betekenis dat ze leefden van wat ze vonden. Een door een toeristenauto aangereden reiger die niet meer was te redden, ging meteen op de barbecue.

Monumenten

Maarten was net als zijn broers ook een uitvinder en knutselaar. Toen zijn moeder overleed gebruikte hij de accu van haar scootmobiel voor het maken een van de eerste elektrische fietsen. De accu's werden ondergebracht in zelfgemaakte fietstassen. Zijn palingrokerij was gemaakt van oude koelkasten.

De jongens van Boon-aparte waren allemaal zo. Zijn jongere broer Sil trotseerde de bureaucratie door een veerdienst van Texel naar Vlieland te beginnen. Hij timmerde daarvoor een enorme lange steiger in elkaar, die nu als een van de monumenten van Texel wordt gezien. Sil overleed al in 2013, zijn andere broer Herke ook.

'Rustig aan, zo zijn we opgegroeid en zo doen we het nog', zei Maarten altijd. Hij dacht niet na over de vergankelijkheid van het leven.

'Als ik morgen het loodje leg, heb ik een mooi leven gehad. Je kunt wel zeuren als je tijd komt, maar dat was het dan, zo simpel is het', antwoordde hij. Maarten Boon wordt overleefd door zijn echtgenote Corry en drie kinderen, van wie er twee op de vaste wal wonen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden