interview eigenaar en directeur TCP

Een uur voor dit interview ging de Nederlandse tak van hun multinational (omzet: 140 miljoen) failliet. Dit zijn hun lessen

Rick Schevers (l) en Evert van der Weijden van flexbedrijf TCP: ‘Wij faciliteren in een proces dat door de overheid enorm complex is gemaakt.’ Beeld Rebecca Fertinel

Multinational TCP behoorde in Nederland met een omzet van 140 miljoen tot de grote jongens onder de flexmakelaars. Nu de Nederlandse tak van het bedrijf failliet is, trekken de eigenaar en de directeur lessen. ‘De marges zijn flinterdun in onze branche.’ 

‘Hallo met Rick. Kan je drie kwartier wachten? We hebben net bericht van de jurist gehad en moeten het personeel bijpraten.’ Tien minuten voor het interview belt directeur Rick Schevers met het verzoek om uitstel. Hij hoorde zojuist dat beide Nederlandse dochters van zijn flexbedrijf TCP failliet zijn. Wat ook betekent dat de zestien medewerkers van het hoofdkantoor aan de Amsterdamse Keizersgracht hun baan verliezen.

Een uur later ontvangen Evert van der Weijden (41) en Rick Schevers (35) de journalist alsnog in hun kantoor dat in de laatste stuiptrekkingen verkeert. Van der Weijden is een van de twee eigenaren van TCP Solutions, een ‘broker’ of flexmakelaar actief in elf Europese landen – na het Nederlandse faillissement nog in tien. Rick Schevers is de directeur, de man die amper een jaar geleden werd aangenomen om de groei in goede banen te leiden.

Die groei zat vooral in Nederland. Met een omzet van 140 miljoen was de Nederlandse tak van TCP een van de grote spelers in de Nederlandse flexbranche. Het bedrijf beheerde onder andere de contracten van 850 zzp’ers die bij ING werkten en was als payroll-bedrijf administratief werkgever van 1.300 gedetacheerde werknemers.

Half augustus berichtte Het Financieele Dagblad dat het flexbedrijf in geldnood zat en de juni-facturen van de zzp’ers niet kon betalen. In drie maanden tijd ging een ‘florerende business’ ten onder, zeggen de eigenaar en de directeur. Een schrale troost: zelf zijn ze hun baan niet kwijt, TCP Solutions bouwt buiten Nederland verder.

Nu het doek is gevallen, willen Van der Weijden en Schevers twee verhalen vertellen. Het ene over hun onderneming die, zoals zij het zien, ten prooi is gevallen aan een oplichter. Het tweede over een land dat in hun ogen geen idee heeft wat te doen met het groeiende leger aan flexibele arbeidskrachten.

Een feestelijk jaar

2019 moest een feestelijk jaar worden: het 25-jarig jubileum van TCP Solutions en het 20-jarig bestaan van TCP in Nederland. Maar een jaar eerder ging het eigenlijk al mis, vertelt Van der Weijden. Toen ging hij in zee met DeGraaf Contracting, een uitzendbedrijf met vooral technisch personeel. Destijds was het een heuglijk moment. TCP kreeg er in één keer 420 payroll-werknemers bij. Maar de samenwerking liep uit op een financieel conflict dat volgens hem het einde van zijn bedrijf betekende.

Luister naar Van der Weijden en Schevers en het duizelt je. In de wereld van flexmakelaars lopen vele lijnen tussen bedrijven. TCP beheerde in Nederland zzp’ers en werknemers voor ING, DeGraaf en tientallen kleinere bedrijven. In sommige gevallen waren klanten ‘leveranciers’ die zelf de arbeidskrachten weer doorverhuurden, zoals DeGraaf dat deed. TCP betaalde de flexwerkers per week of per maand, klanten betaalden hun rekeningen per twee maanden of kwartaal. Om dit gat te overbruggen leende TCP bij Royal Bank of Scotland (RBS).

Dit is geen uitzonderlijke constructie, maar volstrekt gebruikelijk in flexland. De brokers leveren gewilde diensten: ze nemen de hele ‘flexibele schil’ van bedrijven onder hun hoede, regelen de salariëring en stellen contracten op die aan ingewikkelde wetgeving voldoen, die ‘compliant’ zijn. Van der Weijden: ‘Het vinden van je weg in regelgeving is niet de corebusiness van een bank als ING.’ Schevers: ‘Wij faciliteren in een proces dat door de overheid enorm complex is gemaakt.’

TCP groeide de afgelopen jaren flink, totdat het kapotspatte op DeGraaf, het uitzendbureau van Otto Cornelissen en Marc van Lissum, mannen die beide een reeks failliete bedrijven op hun naam hebben staan. Van der Weijden typeert ze als ‘kruimeldieven’ die bij TCP een poging deden tot ‘een grote juwelenroof’. Binnen een jaar was DeGraaf een bedrag van 7 miljoen verschuldigd, stelt hij, ‘inmiddels opgelopen tot 8,2 miljoen’.

Slachtoffer

Maar vraag DeGraaf-bestuurders Cornelissen en Van Lissum wat er is gebeurd en ook zij beweren slachtoffer te zijn. Niet DeGraaf maar TCP had de zaken niet op orde, stellen ze. De faillissementen van hun eerdere bedrijven zijn allemaal te verklaren en worden er volgens hen met de haren bijgesleept. Van Lissum: ‘Het echte probleem lijkt te zijn dat TCP onvoldoende kredietlijnen had om haar activiteiten te financieren.’ Volgens de compagnons probeerde de flexmakelaar de eigen tekorten te dichten door miljoenen te veel te declareren bij DeGraaf.

Eind juli oordeelde de Amsterdamse rechtbank in een kort geding dat DeGraaf weliswaar niet alles, maar wel het grootste deel van de openstaande rekeningen moet betalen. Het was volgens de rechter ‘voldoende aannemelijk dat DeGraaf Contracting de betaling van grote sommen geld is verschuldigd’.

De uitspraak kwam voor TCP te laat, zeggen Van der Weijden en Schevers. Doordat DeGraaf de rekeningen niet had betaald, konden zij een flinke schuld bij de Belastingdienst niet aflossen. De fiscus verleende geen coulance. Van der Weijden: ‘Ik denk dat we in de loop der jaren 150 miljoen belasting hebben afgedragen.’ Schevers: ‘Conform boekje, zonder regelingen of rare fratsen. Je vraagt de Belastingdienst één keer om uitstel en je krijgt een middelvinger terug.’

Tegelijkertijd zag kredietverstrekker RBS haar kans schoon om de banden te verbreken. De Schotse bank ‘lag al in scheiding’ met TCP, vertellen Van der Weijden en Schevers, omdat de financier alleen nog zaken wilde doen met klanten die vooral binnen het Verenigd Koninkrijk actief zijn. ‘RBS was onnodig zenuwachtig geworden van de niet betalende DeGraaf en stopte begin augustus met krediet verstrekken.’

Een dag later verliep de betaaltermijn bij de Belastingdienst. Nog een dag later raakte TCP zijn NEN-certificering kwijt, het rijbewijs van de bonafide intermediair. Het bedrijf kon zijn zzp’ers niet meer betalen en klanten liepen weg. Pogingen om andere kredietverstrekkers te strikken liepen spaak. ‘Het was de perfecte storm.’

Jullie zeggen opgelicht te zijn. Zijn jullie naïef geweest?

Schevers: ‘Je checkt een klant op kredietwaardigheid. Je kijkt naar de bv-structuur, naar de garantstellingen van aandeelhouders. DeGraaf is gewoon lid van uitzendbond ABU, hè. En NEN-gecertifceerd. Ondertussen hebben ze doodleuk DeGraaf International opgericht en krijgen ook weer de benodigde stempels. Misschien hadden we tot op het hoogste niveau de mensen van DeGraaf persoonlijk moeten screenen, maar zo zou ik niet zaken willen doen.’

Van der Weijden: ‘Vorige week kreeg ik een advies van een andere schuldeiser van Cornelissen. Hij zei: ‘Ga alsjeblieft niet aan jezelf twijfelen. Je hebt te maken met iemand die zo geslepen met de waarheid omgaat, daar is bijna niks tegen opgewassen.’’

Hoe kan een bedrijf met 140 miljoen omzet omvallen door een uitstaand bedrag van een paar miljoen?

Van der Weijden: ‘Je hebt omzet en marge. Wij krijgen voor onze diensten bij wijze van spreken evenveel voor een zzp’er met een tarief van 200 euro per uur als iemand die 20 euro kost. Wanneer je een klant als ING hebt, gaat dat over veel en hooggekwalificeerd personeel en dus bombastisch grote omzetten.’

Schevers: ‘We groeiden hard, daar heb je kapitaal voor nodig. Dan heb je geen miljoenen op de plank liggen.’

Van der Weijden: ‘De marges zijn flinterdun in onze branche. Dat is iets wat de markt zich moet aantrekken. Grote partijen vragen een hoge kwaliteit voor een zo laag mogelijke prijs.’

Hoeveel mensen zijn gedupeerd door jullie faillissement?

Van der Weijden: ‘ING heeft de zzp’ers ondergebracht bij andere brokers. Veel van onze payrollers zijn naar andere bedrijven of ze krijgen straks een uitkering van het UWV.’

Welke bedrijven maken gebruik van flexmakelaars?

Schevers: ‘Álle. Alle grote bedrijven met een flexibele schil. Partijen moeten in de huidige economie kunnen ademen. Dat kan alleen met tijdelijke arbeidskrachten. De contractvorm maakt niet zo veel uit, als het maar niet eigen personeel is.’

Van der Weijden: ‘Vergeet de overheid niet, dat is de grootste inlener van Nederland. Hét criterium bij overheidsaanbestedingen is de prijs. Je moet je tussen de nul en de 1 euro inschrijven, anders doe je niet mee. Wij boden een keer 75 cent per uur, een concurrent kreeg het contract voor 40 cent per uur. Wat creëer je dan?’

Nederland met z’n wirwar aan flex-wetgeving moet een paradijs zijn voor flexbedrijven.

Van der Weijden: ‘Waar regels onduidelijk zijn, gaan partijen gaten vullen. Er zijn duizenden flexbedrijven bijgekomen die van deze cake willen snoepen. Het heeft geleid tot een kwaliteits-kaalslag.’

Schevers: ‘Minister Koolmees (van Sociale Zaken, red.) komt met lapmiddelen. Hij zit met de handen in het haar. Wij willen bedrijven de weg wijzen in regelgeving, maar dan moet er wel een weg zijn. Hij wijst flex aan als maatschappelijk probleem, maar draai het nou eens om: mensen willen graag flexibel werken, richt daar je wetgeving op in. Het zit diepgeworteld in onze cultuur dat we zelfstandig willen zijn. In de VOC-tijd werkten Nederlanders al voor zichzelf.’

Gaat er iets mis in Nederland als bedrijven en overheden massaal hun personeel bij een tussenpartij stallen?

Schevers: ‘Ik denk niet dat het hier fout gaat, bij ons, maar bij de beleidsmakers in Den Haag. We hollen de kenniseconomie uit, de maakindustrie hadden we al verpest, vervolgens wachten we op Azië waar dagelijks meer mensen afstuderen dan in half Europa per jaar. Zzp-regelingen kloppen niet. Stimulansen voor kennismigranten worden ingeperkt. Arbeidsmigranten kijken naar wat ze kunnen verdienen in Duitsland en België en kiezen niet meer voor Nederland.’

Als het over Rusland gaat, dan gaat het bijna altijd over één Rus: Vladimir Poetin. Correspondent Tom Vennink maakt in de videoreeks Generatie Poetin kennis met ambitieuze jongeren die zijn opgegroeid onder zijn bewind. ‘Het is beter om van een afstandje naar dat gekkenhuis te kijken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden