Een trieste winterdag in Italië

Winter in Italië is een verdomd trieste zaak.

Zicht op de Italiaanse stad Sestiere. Beeld anp
Zicht op de Italiaanse stad Sestiere.Beeld anp

Ravenna, 6 januari 1821

Mist, dooi, slik, regen. Geen paardrijden. Heb de Anekdotes van Spence gelezen. Wat muziek beluisterd, houd van muziek.

Bedacht me hoe de status van de vrouw was onder de oude Grieken, best gemakkelijk. Tegenwoordig rest nog slechts de kunstmatigheid en de onnatuurlijkheid van het barbarisme van de riddertijd en het feodale tijdperk.

Ze moeten zich met het huis bezighouden, maar zich niet mengen in de samenleving. Ook belezen zijn in religie, maar ze moeten geen poëzie noch politieke geschriften lezen, alleen boeken over vroomheid en kookkunst. Muziek, tekenen, dansen en tevens wat tuinieren en ploegen.

Ik heb ze bezig gezien met wegreparatie in Epirus, met grote doeltreffendheid. Waarom niet, evenals hooien en melken?

Thuisgekomen. Wat gespeeld met mijn bullhond, hem te eten gegeven. De kraai heeft een lamme poot, vraag me af hoe het komt, ik neem aan dat een stommeling op zijn poot heeft getrapt. De valk heel kwiek, de katten groot en luidruchtig, naar de apen heb ik sinds het koude weer niet meer omgekeken, ze hebben er last van opgesloten te zitten.

De paarden zullen wel in goede stemming zijn, die mogen rijden zodra het weer het toelaat. Nog steeds verdomde triest, een Italiaanse winter is een droevige zaak, maar alle andere seizoenen zijn heerlijk.

Lord Byron (1788-1824), Britse schrijver en dichter. Ingekort fragment uit Brieven en dagboeken; vertaling Joop van Helmond. De Arbeiderspers, 1986.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden